Imkansızaşk Stories

beni hiçbir zaman dinlememiş olan ve hiçbir zaman dinlemek istemeyen, benimde sana olan aşkımı sana hiç anlatamamış olduğum "sana"

Hiç olmayacak birine aşık oldunuz mu?

Sen şefisin ben ise bir yardımcın.

Acı,üzüntü,korku,aşk,travma,intihar,intikam... Bu duyguların içinde kaybolmuştum.Ben Eflal.Geçen yıl annemi ve babamı kasten olan trafik kazasında kaybettim.Kaza anı hatırladığım tek şey bize çarpan arabanı içindeki kişinin yarım yüzüydü.Şuan 11. sınıfım ve 7. sınıftan beri aşık olduğum,8. sınıfta çıkma teklifi ettiğim ve abimin arkadaşının kardeşi olan Göktuğ ile aynı sınıftaydım.

"Aidan? Ben seni sevdim. Ama sen beni sevmedin. Bir türlü sevemedin. Ben artık dayanamıyorum." "Asena ölürsen seni sikerim! Yaşamak zorundasın"! Peki hikayenin devamında ne olacak?

~Sen bana ne yaşatırsan yaşat benim içimdeki o umut asla tükenmeyecek bir gün bir yerlerde her zaman karşılaşmayı bekleyeceğim yeşil gözlüm...~

İnsan başına kötü bir şey geldiğinde başkasını suçlamaya meyillidir çünkü kolay olan budur. Zor olan kendini suçlayabilmektir. En zor olansa hayatı suçlamayı bırakmaktır. Kadere teslim olmaktır.

Polat ve Gazel'in tanışması ne kadar saçma olsa da hikayeleri çok dokunaklı ve sürükleyici olacaktı ama onlar bunun farkında değildi.

Bazı insanlar vardır... Gördüğünde tanırsın, ama neden tanıdığını asla açıklayamazsın. Karan için Sedef, tam olarak böyle biriydi. Aynı mahallede büyümüşlerdi, aynı sokakları paylaşmışlardı... ama aralarına görünmez bir duvar örülmüştü. Ne zaman göz göze gelseler, geçmişin sessizliği ikisinin de içine ağır ağır çökerdi. Karan, hayatını kendi kurallarıyla inşa etmiş, gücü ve başarıyı yalnızlığının kalkanı haline getirmişti. Sedef ise, kimsenin bilmediği bir yükü yıllardır tek başına taşıyor, suskunluğunun ardında sakladığı gerçekle yaşamayı öğreniyordu. Sedef, geçmişte yaptığı bir seçim yüzünden bugün hâlâ bedel öderken, Karan'ın acımasızlığı her karşılaşmada o eski yaranın üzerine kapanmaz bir kapı gibi çarpıyordu... Peki, Sedef'i bu noktaya getiren o tek kararın ardında gerçekte ne vardı? Bazı seçimler vardır... insanın sadece karşısındakini değil, kendini de kaybetmesine neden olur. Ve bazı gerçekler... ne kadar saklanırsa saklansın, ortaya çıkmak için doğru anı bekler. Geçmişin gölgesi uzadıkça, Sedef ve Karan, bildiklerini sandıkları her şeyin aslında eksik olduğunu fark edeceklerdir.

Annesinin ölümünden sonra hayatını prensesi olduğu krallığın en büyük seri katili olmaya ve annesinin katilini bulmaya adayan Defne. Bir gün yıllarca denediği şeyi yani annesinin katilini bulmayı başarır.Fakat bir sıkıntı vardır,annesinin katili tek değildir.Onlar,kimsenin ismini dahi bilmediği bir topluluktur.Defne bir çıkış yolu ararken.Hiç beklemediği bir şekilde abisinin taç giyme töreninde yıllardır aradığı örgüt tarafından kaçırılır.Peki bu örgütün Defne ile işi ne yada Defne karşısına çıkan bu fırsatı kullanabilecek mi yoksa bu yolda ölecek mi?

Sevdiği çocuğun belirsizliğinde kaybolan güzel kız... sevdiği çocuğun dinlediği şarkıları kafasından silmeye çalışırken o şarkılarda kaybolan herkes adına...

!yazım kurallarını dikkate alınmayarak yazılmıştır! Bizat kendi yaşadıklarımı anlatıcam bölümler geç gelebilir şimdiden kusura bakmayın

Hayat. yaşamaya değer mi? Zorluklara rağmen savaşmak mı gerekir?

Bu hikaye hem imkansız hem de tek taraflı bir aşkı anlatıyor.Ben bu hikayeyi kendi hayatımdan esinlendim.Umarım beğenirsiniz🤍

Aşkı uzaktan yaşayan baskılar ve korkular altında yaşamaktan çekinen bir kızın aynı zamanda da oğlanın hikayesi

Birisiyle tanıştığınızda onu sevdiğinizi düşünsenize. Sevdiğiniz, şaka yapan soytarı bir adamdır. Peki o adam sizi gerçekten hayatınızın aşkına götürdüğünüzü öğrenseniz? Kötü birşeymiş gibi gördüğünüz bazı şeyler gerçekten kötü müdür? Bakış açınızı değiştirmek dileğiyle iyi okumalar.

Bu yalan aşkların bol olduğu dünya da artık herkes 18 yaşından sonra gerçek aşkının yakınında olup olmadığını bilebiliyor. Herkese bir kolye veriliyor eğer gerçek aşkınıza yakınsanız parlıyormuş benim dünyama hoşgeldiniz... Benim ismim Kumsal Pektaş ablam Helin'le yaşıyorum annem ve babam yıllar önce vefat ettiler baya sarsıldık tabiki kendimizi bir müddet toparlayamadık ama Helin gibi ablam olduğu için çok şanslıyım. Bugün benim doğum günüm 18 yaşıma giriyorum ve evet çok heyecanlıyım o zaman hikayemiz başlasın benimle bu yolculuğa var mısın?

Jk:Ne o bebeğim?Daldın gittin? Y/N:Hiiç yarını düşünüyorum. Jk:Hmmm...Bana nasıl teşekkür etmeyi düşünüyorsun?(sırıtarak) Y/N:Tabiki..... Jk:Eeee? Y/N:Nasıl bir ödül istersin? Jk:Bilirsin işte... Y/N:Teklifinizi kabul ediyorum Bay Jeon. Jk:Gerçektenmi? Y/N:Hm,hm. Jk:Oleeey. Y/N:Çocuk gibisin Kookie.d;aniden beni altına altı.Gözlerini gözlerime kitleyip durdu.Bir an şok oldum kımıldayamadım. Jk:Hala öyle düşünüyormusun bebeğim? Y/N:.....;bakışları beni benden almıştı.Onu bu kadar yakından incelememiştim.Öncelikle yavaştan dudağıma öpücükler kondurmaya başladı.Sonra gitgide sertleşiyordu.Dudağımdaki acılara rağmen yinede ona karşılık veriyordum.Dudağımın patladığına yemin ede bilirdim.Jungkook üstümü çıkarmaya başladı.Artık iç çamaşırlarımdaydım.Bende Jungkooku soyundurdum.Yalnızca boxer'i vardı.Bilmiyorum nedenini ama bundan zevk alıyordum.O kadar sert sevişiyordukki,inlemelerimiz odada yankıyordu.Jungkook ellerini yavaşca iç çamaşırıma götürdü.Onuda çıkardıktan sonra tamamen çıplaktım.Sonra oda boxerini çıkardı.Oda çıplaktı.Bir an ikimizde sırıtmaya başladık.İkimizde zevk alıyorduk.Jungkook sanki benimle oyun oynuyordu.Çünkü sadece bana sürtünüyordu. Y/N:Ahhh......Yap şunuu....mhh... Jk:Biraz daha kıvama gelmen lazım bebeğim....mh.....;sonra yavaşca içime girmeye başladı.Gittikçe hızlı git-gel yapıyordu.O kadar acıyorduki,ama bir o kadarda zevk alıyordum.Sonunda bitti.İçimden sıcak bir sıvı aktığını hiss ettim.