Mimo, że nic nigdy nie napisałam ani nie napisze, bo bądźmy szczerzy nie umiem wymyślać jakiś historii i ma problemy z interpunkcją mam nominacje! Od wspaniałej @xqluvxq która ma teraz dużo nauki ale ciii.
Więc zapraszam do przeczytania mojej jedynej nominejszyn!
Postanowiłam sprawdzić się w rocznym czelendżu pisarskim. Każdy miesiąc odpowiada innemu tematowi.
Ta książka pisana jest w ramach odskoczni od fandomów oraz żeby się sprawdzić w czymś innym niż ff.
Nieczęsto zdarza mi się pisać jakieś luźne historyjki, przemyślenia, czy poemato-podobne twory, ale mimo wszystko zdarza się, dlatego będę je tu publikował, nie oczekując na żaden poklask.
Rok 2016.
Herosi rozeszli się po świecie, a w obozie herosów zostało tylko po jednym dziecku każdego nieśmiertelnego.
Bogowie schodzą z Olimpu i odwiedzają swoje dzieci. Obdarowywują, uczą, pokazują moce i spędzają z nimi mnóstwo czasu... A czy za tym kryje się jakaś tajemnica?
Moje pierwsze opowiadanie więc proszę nie bić
Każdy z nas inaczej odbiera otaczający nas świat. Jak widzą go osoby z Zespołem Aspergera? Czy zauważają coś, czego nie widzą inni? Czym różnią się nasze światy?
[tekst: Toni_Ceo]
[okładka: zdjęcie znalezione w internecie, edytowane przez Toni_Ceo]
Opowieść tak stara, jak sam świat. Każdy z nas czasem udaje się w pewną podróż, a jeśli Bogowie będą sprzyjać, to może nawet zdołamy dotrzeć do jej celu. Patrząc w niebo nie zapomnij tylko marzyć i tesknić. Tęsknić za lepszym światem.