Intikam Stories

(Kurgu 04.08.2025 tarihinde yayınlanmıştır.) Tüm ailesini bir anda kaybeden Duru Kılıçarslan, kimsesiz kaldığını düşünürken hayatına bir bebek girer. Birlikte olduğu, ailelerinin güç yarışı içinde olduğu Ulusoy ailesinin oğulları, Kuzey Ulusoy'la birlikteliklerinin ardından korunmasına rağmen hamile kalan Duru'nun aklında tek bir şey vardı. Kuzey bebeğini istemeyip reddetse bile bu bebeği dünyaya getirecekti. Çünkü başta ne kadar istemese de, içinde büyüyen hayat onun tutunmak için elinde kalan tek daldı. Ailesinin ansızın ölümü zihnini bulandırırken, kaza anlarını dakikalarca araştırmıştı. Kamera kayıtlarına kadar bulmuş, ailesinin ölümünü hafife almayıp derince araştırmıştı. Yalnız başına kaldığı koskoca hayatta rahmine düşen bebeği onu ne kadar ayakta tutmaya çalışsa da tamamen ayağa kaldırmıyordu çünkü Duru, ailesinin yıllarca sakladığı sırları kademe kademe öğrenirken gerçeklerin acısı tokat gibi yüzüne çarpıyor, yalanlarla özenle inşa edilmiş hayatının merdivenleri bir bir kırılıyordu. Bu süreçte Kuzey Ulusoy, Duru'yu ve bebeğini ilk andan beri aralarındaki anlaşmazlığa rağmen kabul etmişti. Bebeğinin annesinin yaşadığı yükler, öğrendiği sarsıcı gerçeklerle yanında duruyordu. Ama Duru da Kuzey de farkındaydı ki; Duru, üzerine yıkılan enkazdan kurtulduğunda, aynı Duru olmayacaktı...

Bazı sırlar toprağa gömülür, bazıları ise kana... İki dünya arasında kurulan kırılgan denge, bir ailenin sessizliğiyle korundu. Ama artık kum saati doldu. On sekiz yıllık hesaplaşma günü geldiğinde, sadece kılıçlar değil, kalpler de çarpışacak. İhanetin unutulmadığı, kavuşmanın kanla yıkandığı bir destan başlıyor. Sizce, bir yalan bir dünyayı kurtarmaya yeter mi? Yoksa o dünya, yalanın ağırlığı altında ezilmeye mahkûm mu

☙Ölüm onu çağırdığında, zümrüdüankanın küllerinden yeniden doğacağını söyle ona.☙

Darsel ailesi, beşiz çocuklarından birinin tehlikeli bir lanetle doğduğunu öğrendiğinde, onu herkesten saklamaya kalkar. Ancak hiçbir sır sonsuza dek sürmez. Yalnızca bir gecede Tanrının laneti büyük bir yıkıma sebep olur. Masallarda hiçbir zaman öcüler kazanmaz. Bu hikaye, mutlu sonla biten masalların iç yüzü... 🍎🍎🍎 Bu kitabın tüm hakları saklıdır. İzinsiz çoğaltılması, paylaşılması veya herhangi bir şekilde kopyalanması durumunda yasal işlemler uygulanacaktır!!!

Bir küçücük aslancık varmış... Kırlarda koşar, rüzgârla yarışır, özgür olduğunu sanarmış. Ama bazı hikâyelerde özgürlük sandığın şey... sadece fırtına öncesi sessizliktir. Aleda Vera Keskin'in hayatı, bir anlaşmayla başkasının kaderine bağlandığında; onun için oyun bitmiş, savaş başlamıştı. Kartal Varis Bartın... soğuk, kontrolcü ve vazgeçmeyen bir adamdı.. Ama bu hikâye sadece bir evlilikten ibaret değil.

çocukluktan arkadaş iki dostun ölümüyle kartlar yeniden dağıtılmıştı herkes bir plan üzerinden ilerliyor bir gizem içinde birbirinin arkasından türlü oyunlar oynuyordu sonunu kimsenin bilmediği bu yol hayatlarını alt üst edecekti peki düşman kimdi ? ne kadar güçlüydü? kazanabilecek miydi? sessizlik içinde yürüttüğü bu plan neyle sonuçlanacaktı ? bereni ,baranı ve kitabın içinde ölümün kapılarını ne zaman çalıp acıyla sonuçlanacak o sonu bildirecek gizemli düşmanı neler bekliyordu kitabın içindeki herkes göründüğü kadar Masum muydu ? yoksa herkesin gizli bir yüzü daha mı vardı ? bu hikayede yanan kim olacaktı ? masumlar mı ? masumların hayatını alanlar mı ?

"Biz Ne Yaşadık?" Sorusu Kitap boyunca herkes bir masalın içinde. Gerçek ortaya çıktığında o terasın çökmesi, aslında koca bir imparatorluğun yalanlar üzerine kurulduğunu gösteriyor. "Gerçek, ne kadar gizlenirse gizlensin, bir gün sahibini bulur" temasını iliklerine kadar hissettiriyor.

Yıllar önce doğum gününde evleri yanan ve evin içinde kalbinden vurulmuş annesi olan Elzem Saye, yıllar boyunca annesinin katilini bulmak ve onlara yaşattıklarını o katile tek tek yaşatmak için annesinin katilini bulmaya karar verir. Fakat bu olanlar Elzem'i öyle birine dönüştürmüştür ki insanlara karşı soğuk, acımasız ve kindar birine dönüşmüştür. Bir kişi dışında, kardeşi. Evleri yandıktan sonra kaçarken bir arabaya çarparlar ve sonucunda kardeşi hafızasını kaybeder ve onun annesinin aslında yaşadığını ve Yıldız Karataş olduğunu sanar. Fakat aslında Yıldız Karataş onlara araba ile çarpan adamın kızıdır. Elzem yıllar boyunca Yıldız'a kötü davranıp annesinin katilini bulmak için planlar yapar. İmkanlar eline ulaşınca onların evlerini kimin yakmaları için emir verdiğini bulmak için çabalar. Tabi bunu tek başına yapmaz. Yıldız'ın ona tuttuğu özel koruma Pars Demiray ile annesinin katilini bulmak için çabalamaya başlar.

Ana rahmine düştüğünüz andan itibaren kaderiniz yazılır, çizilir, boyanır ve oynanmak üzere hayatınıza yerleştirilirdi. Değişmeyen, değişemeyecek olaylar vardır. Duygular. Yaralar. Hüküm çoktan verilmiş, tokmak çoktan vurulmuştu. Bir bebeğin doğumu, gözümde bir mahkeme salonundan farksızdı. Şans vardı belki... Ama çarklar hep mağlubiyetle galibiyet arasında dönerdi. Yirmi iki kez döndürmüşlerdi. Yirmi birinde mağlubiyete rastlamıştım. Ben, Lerzan Elif Demiray. Hikayeme hoş geldiniz...

İstanbul'un karanlık sokaklarında işlenen seri cinayetler, adaletin sınırlarını sorgulayan bir kovalamacaya dönüşür. Başkomiser Cevdet, hem bir katili yakalamaya çalışırken hem de kendi karanlık geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalır. Kapanmayan izler, sadece suçlulara değil, Cevdet'in ruhuna da kazınmıştır.

Bazı hikâyeler aşk ile başlamaz. Bazıları... kanla başlar. Bu bir kan davası hikâyesi. Yıllar önce işlenen bir cinayet, ardından gelen intikamlar... ve asla kapanmayan bir hesap. Lâl'in annesi ve babası öldürüldü. Ama bu hikâyede kimse tamamen masum değil. Çünkü o gün, bir baba başka bir adamın canını almıştı. Ve bu... sadece başlangıçtı. İntikam, nesilden nesile geçti. Bir kardeş, bir baba için öldürdü. Bir başka adam, kardeşi için can aldı. Ve geriye sadece kayıplar kaldı. Şimdi... Aynı hikâyenin iki farklı tarafı, aynı çatı altında. Lâl. Ve Alaz. Birbirlerinden nefret etmeleri için yeterince sebep var. Ama bazen kader, insanı en uzak durması gereken yere getirir. Aynı ev. Aynı geçmiş. Ve kapanmamış bir hesap. Bu hikâyede kim haklı, kim suçlu... karar vermek zor. Ama bir gerçek var: Bazı savaşlar bitmez.

Yıl 2005,aylardan Ağustos. Yaz yine kavurucu sıcağıyla beraber gelmiş. Sonbahara yaklaşıldığı için hava biraz serinlese de Ağustos ayı yine Akdeniz bölgesinde kendini gösteriyor. Antalya'nın Alanya ilçesinde,sahil yolundaki evlerden birinde, bir kadın pencere pervazında duran saksısına en sevdiği çiçeğin soğanını ekmiş, toprağı suluyor.. O kadar heyecanlı ki... Gözü gibi bakacak çiçeğine, kararlı. O sırada arkadan canı gibi sevdiği kocası sarılıyor beline ve kadının yanağına bir buse konduruyor kadın huzurla gözlerini kapatırken."N'apıyor benim meleklerim bakayım? " "Soğanımızı ektik babası. Bekleyeceğiz bakalım." diyor kadın karnını okşarken. Sonra başını çevirip kocasının gözlerinin içine bakıyor büyük bir aşkla. *** Yıl 2006,15 Mart sabahı. Büyümüş karnıyla kadın neredeyse açacak çiçeğini suluyor mutlulukla. Kızının doğmasına sadece bir ay kalmış. İçini garip bir heyecan ve gerginlik bürümüş. Bir taraftan korkuyor bir taraftan deli gibi mutlu. Ve o anda güzel çiçeğinin açışına şahit oluyor. Kalbi mutlulukla çarparken bir anda kasıklarına büyük bir sancı giriyor. Neye uğradığını şaşırmış bir şekilde çığlık atıyor kadın. Korkuyla salona giren kocası ne olduğunu anlamamış... "Bebeğim ne oldu? " "Ahhh! " diye kasıklarına giren sancıyla tekrar bağırıyor kadın. İşte o an kızının zamanının geldiğini anlıyor. Heyecanla kocasına bakıyor. "Bebek geliyor..." 15 Mart 2006,öğle saatleri. Güzeller güzeli bir bebek geliyor dünyaya. Babası kızına gözleri yaşlı bakarken kadın yorgunlukla sesleniyor kocasına. "Tolga... " Kocası kızını annesinin yanına getiriyor. Annesi mutluluk gözyaşlarıyla kucağına alıyor bebeğini ve ilk annelik duygusunu tadıyor kızının kokusunu içine çekerken.Sonra sevdiği adama bakıyor. "İsmini buldum. " deyip gülümsüyor çiçeğinin açtığını hatırlarken.

"Bazı yeminler mürekkeple değil, kanla mühürlenir." Baran Karahan, intikam yemini etmiş bir yeraltı lideri. Lara Soykan, o yeminin hedefindeki masum kurban. Yağmurlu bir gecede, kurşunların gölgesinde yolları kesişti. Baran'ın elleri kanlıydı, Lara'nın kalbi ise paramparça. O gece masaya bırakılan o eski mektup, sadece bir sırrı değil, ikisinin de ölüm fermanını imzaladı. Bir yanda sönmeyen bir nefret, diğer yanda imkansız bir tutku. Baran, namluyu Lara'ya doğrulttuğunda fark etti; kendi kalbine ateş ediyordu. "Bu hikayede mürekkep bitti sevgilim, artık sadece kanla yazıyoruz."

Athena'nın Baykuşu. Maria'nın İlkimi.

Gerçeklik, bazen en sevdiğiniz insanın yüzündeki o kusursuz maskedir. Hakikat ise o maskenin altındaki derin, hiç iyileşmemiş yara... Bir imparatorluğun temelleri yalanlarla atılmışsa, yıkımı ancak bir dürüstlükle başlar. Kan bağının sizi koruyacağına inandığınız o an, en büyük darbeyi alacağınız andır. Burada anlatılanlar bir masal değil; her harfi ağır bir bedelle ödenmiş, sessizlik yeminiyle mühürlenmiş bir yüzleşmedir. Kimin kimi koruduğu, kimin kimi avladığı belirsiz. Seans başlıyor ve bu sefer kimse masadan masum kalkamayacak.

"Ölmeyeceksin Arya. Henüz değil..." Hayatımın bittiği o uçurum kenarında, rüzgârın sesini kesen bu buz gibi sesle tanıştım. Beni kurtaran bir kahraman değildi; o, kendi karanlığına mahkûm etmek için beni ölümün kucağından çeken bir cellattı. Babam tarafından tanımadığım bir dünyaya satılmış, annesinin kanını ellerinde taşıyan bir kız için yaşamak, ölmekten daha zordu.

inanamıyorum aşka, mutsuzluk dışında ne verdi bana oysa inanmıştım sana ne gurur bıraktı nede bir çift gözyaşı aslında...