Historias de Iskandinavmitolojisi

Tanrılar öldü. Asgard yıkıldı. Valhalla'nın kapıları sonsuza dek kapatıldı. Savaş bittiğinde geriye kalan tek şey, kül kokusu ve buzul sessizliğiydi. Ancak Skaruna, o büyük yıkımın ortasında, fani bir bedenin zindanında ve sırtında unutulmuş bir hınçla gözlerini açtı. Ne itaat edecek bir taht kalmıştı ne de sığınacak bir gök. Şimdi, ölü tanrıların toprağında yeni bir hesaplaşma başlarken; Skaruna, kaderin ipini kendi ellerine alıyordu.

Tanrica Asrid, Aesir'in guzel ve guclu savas tanricasiydi. Tanri Loki'ye karsi yapilan ittifakta kayip tanri Vidarla karsilasmisti...

İki tanrı dumanlar arasından haber getirdi; siyah saçlı bir çocuk doğacak ve mavi gözleriyle kanın aktığı yönü değiştirecek. Dağdan aşağı akıtacak ölümü." Sisli fiyortların ötesinde, dondurucu dağların zirvesinde yaşayan Vetrfolk için kehanetler birer masal değil, kanla yazılmış kaderlerdir. Komutan Torstein'ın oğlu Hjörtur, doğduğu geceden beri bu kehanetin gölgesinde büyüdü. Ocak başında çekiç sallayıp kılıç döverken sol kolundaki o kadim yanık izi, ona kim olduğunu her an hatırlatıyordu. O, halkı tarafından sevilen asil bir demirciydi; ama kaderin onun için dövdüğü kılıç, bir dağ klanının sınırlarından çok daha öteye uzanıyordu. Odin'in kehaneti fısıldadığı, Thor'un gücünü demire üflediği bir diyarda; tek bir soru fırtınaya karışıyordu: Kanın aktığı yön değiştiğinde, dağdan aşağı akan ölüm kimi yutacaktı?