Jikookmyanmarfanfic Stories

အချစ်ကိုထွက်သွားခွင့်မပေးနိုင်လို့ ကျတော်ထွက်သွားခဲ့ပါတယ်။ အခ်စ္ကိုထြက္သြားခြင့္မေပးႏိုင္လို႔ က်ေတာ္ထြက္သြားခဲ့ပါတယ္။

အပိုင်း(၁) တီ..တီ..တီ..တီ~~~ ကျယ်လောက်စွာမြည်လာတဲ့နိုးစက်သံကြောင့် Jimin လန့်နိုးသွားလေပြီ... "ဟာ...မိုးလင်းပြီလား" ဆိုတဲ့အတွေးလေးကိုစူးရှစွာတောက်ပနေတဲ့ပြတင်းပေါက်လေးကနေသိလိုက်ရသည်။ သူစိတ်တွေပြာယာခတ်သွားတယ် ဘာလို့လဲဆို သူကျောင်းနောက်ကျနေပြီလေ~~~ သူ့ရဲ့ပထမဆုံးကျောင်းတက်ရမယ့်ရက်မှာကျောင်းနောက်ကျနေပြီဆိုပြီးသူအိမ်ပေါ်ထပ်မှဆင်းပြေးဆင်းလာလိုက်သည်။ မျက်နှာကိုကဗြာကယာသစ်ကာ jiminအိုမား က "သားလေးမနတ်စာစား..."အိုးမားရဲ့စကားတောင်မဆုံးသေးဘူး Jimin အိမ်ပြင်ရောက်သွားပြီ ~သူအရမ်းအလျင်လိုနေတယ်လေ... ~~ကျောင်းသို့ရောက်သော်~~ "ကျွန်တော်ရောက်ပါပြီ တီချယ်" အခန်းဝကနေပြောနေတဲ့ Jimin ကိုတီချယ်ကလှမ်းကြည့်နေသလိုစူရှစွာကြည့်နေတဲ့မျက်ဝန်းတစ်စုံလဲရှိတယ် ဒါပေမယ့် Jimin ဝင်သွားတာက.. "သားရေ အခန်းမှားနေတယ်ထင်တယ်နော်.."သူအခန်းမှားသွားပြီလေ။ Jimin လဲပြန်ပြေးထွက

Hyungဖြစ်နိုင်ရင်ပြန်လာပေးပါလား အရင်လိုမ၏ုတ်တော့တဲ့ကျွန်တော့နှလုံးသားလေးကhyungမရှိလို့ဖြစ်ဘူးဗျ ပြန်လိုချင်တယ် အရင်ကကျွန်တော့Hyungကို Jungkook ကျွန်တော် ချစ်ခဲ့ပါတယ် ကျွန်တော်နာလဲနာကျင်ခဲ့ရတယ် ပြန်သွားချင်လားဆိုမသွားချင်ဘူးဗျ ထပ်အနာကျင်မခံနိုင်တော့ဘူး ပီးတော့ Hyungတောင်ူပန်ပါတယ် ကျွန်တော့အချစ်ကြောင့် Hyungနာကျင်ရပီ Jimin Min ကိုယ်အရမ်းချစ်တဲ့ခလေးလေးကသိပ်သန်မာတဲ့လူလေးပါကွာ ထပ်ရှင်သန်နေရမယ်လေ Hyungကိုချစ်လို့ခလေးလေးနာကျင်ရတာမျိုးထပ်မဖြစ်စေချင်မိဘူး ဆုံတွေ့မှုတွေမှားခဲ့ရင်တောင် ခလေးကတော့ ရှင်သန်နေမှဖြစ်မှာ Yoongi