Historias de Jungkook6919

× ნუთუ მისმა მწარე სიტყვამ,შენს გულს უკრა თოკი მკვირცხლად? {ადამიანები რომლებიც ურთიერთობაში ერთმანეთს არ ენდობიან და მწარეს არ იზიარებენ,დარდის შესავსებად სხვას ეძიებენ.}

_სულ ეს არის? _მეტი არც არის საჭირო

თვალებზე ხელები ავიფარე. ეს არიყო მხოლოდ ცრემლები,ამით ნამდვილი გრძნობებიც დავმალე. _ _ _ _ _ ისევ ვირევი. ზღაპრად ვიქცევი. იქნებ მაშინღა მომკრა ყურები.

საით მიეყარა ღრუბელი, შავი?... უფრო ის მაკვირვებს რამ გაგიღვივა სული სევდიანი. ---- Don't just beg. do something about it.

კაცთმოყვარეთა სევდა. სევდა არგათენებულ დღესა და მაცდურ თვალთადმი. განა ყველანი ერთნი არ ვართ? მხოლოდ განსხვავებული სახელით... რად არ ვინდობთ ჩვენ მოამაგეთა შვილებს, რად ვხოცავთ ჩვენს გულში მათ ხმებს? არ მესმის. მე,შენი, დამნაშავე გრძნობით აღსავსე ხმა არ მესმის...

_თითქოს დაბრმავდი არა? _უფრო თვალის ახელასა გავს... _ეგ რამ გაფიქრებინა _ვარსკვლავებს ვეღარ ვხედავ ცაში...

მიტოვებულ საფოსტო ყუთში კონვერტი, რომელსაც პაკ ჯიმინი 2-3 წლის მერე აღმოაჩენს. უეცრად ჰპოვებს საუნჯეს და ჩაეჭიდება ნატიფ ფურცლებზე ჩამოღვენთილ ცრემლებს მისგან. "ერთადერთი იყავი ვის გამოც ცეცხლმოკიდებული დამდნარი სანთელივით იღვენთებოდა ჩემი ცრემლები თვალებიდან"

××× იგრძნო როგორ მოეხვია ძლიერი ხელები მის წელს,მისკენ მიზიდა,თავი მხარზე დაასვენებინა და ნელა რხევას მოჰყვა. თითქოს ყურში ხმადაბალი ჩურჩულით გაიგო მაგრამ არა ესმოდა მიმზიდველ ქალს. "თანახმა ხართ?" ××× Oneshot