nazliabi
"Beni bir kafese koymuşsunuz, adını korumak demişsiniz."
Kumsal, o gece bataklıktan kurtarıldığını sanıyordu. Onu kucağına alan adamın, hayatını bir yalanlar zinciriyle çevreleyeceğini bilmiyordu. Kuzey, sevdiği kadını dünyadan sakınırken, aslında onu kendi kurduğu hapishaneye gömmüştü.
Bir tarafta sığınacak tek limanının aslında en büyük fırtınası olduğunu öğrenen bir kadın, diğer tarafta ise vicdan azabıyla uykusuz gecelerde kapı nöbeti tutan bir adam...
"Yüreğime hançer de soktu, ben onu gül sandım..."
Gerçekler kapıyı menteşelerinden söküp içeri daldığında, aşk mı galip gelecekti yoksa yalanların enkazı altında kalan o son nefes mi?