Karanlıkfantastik Stories

"Bu dünyanın tanrıları sizi sevmiyor. Hiçbir zaman sevmediler." Tanyeri, ışık ve karanlık arasındaki bir savaşın öyküsü değil. Her ikisinin de, birbirine karıştığı, yeterince çaresiz ya da yeterince hırslı olanın güce ulaşabildiği acımasız bir dünya sadece... Reenya, hiçbir şeye inanmıyor. En azından aklına yatmadığı sürece. Adeen, hiç savaşmayacağı savaşlar için tüm hayatı boyunca eğitilmiş bir korkak. Leani, inanacak bir şeye ihtiyacı var ve bu ona çok pahalıya mal oldu. Yaklaşık iki yıldır, üçü de dünyanın ölü uçlarında tek bir şey arıyorlar - dünyanın geri kalanının tükürdüğü bir şey. Onu, haritalara bile eklenmeyecek kadar fakir bir köyde buluyorlar. Dilsiz, yarı aç, kendi babası tarafından bir kese para karşılığında satılan bir çocuk. Konuşamıyor. Kendini savunamıyor. İçinde bir canavar yaşadığına inanıyor ve haklı - ama korktuğu şekilde değil. Tanyeri'nin Şeytanı, Tanyeri dünyasının ilk destanıdır; kan büyüsü, kırılmış inanç ve tanrıların doğduğu küçük zulümlerin korkunç zincirini konu alan karanlık, yavaş ilerleyen epik bir fantastik öyküdür. Haftalık olarak güncellenir.

Kaito is a village boy who lives an ordinary life. Although he knows about the wars fought by the Four Kings, he is someone who does not want to fight in the army. However, on the day the roster is determined, Kaito learns that he has been chosen.

Kardeşiyle birlikte öldü. Ama ondan geriye bir isim kaldı: Vaerion. Geçmişini gömen bir kralın, gerçeği susturarak koruduğu yalanlar ve kanla yazılmış hikâyesi.

Lyra sıradan bir genç olduğunu sanarken, bedenindeki gizli mühür uyanır ve onu karanlık bir güçle bağlar. Bu bağın diğer ucunda ise, Meclis'in "düşman" ilan ettiği gölge savaşçısı Kael vardır. Birbirlerinden nefret etmeleri gerekirken, mühür bağı nefretin yerinde tehlikeli bir çekim yaratır. Lyra, Meclis'in yıllardır sakladığı gerçeği öğrenir: Bu mühür, ya birini öldürecek... ya da ikisini de kurtaracak. Işıkla karanlığın arasındaki savaş büyürken, Lyra tek bir soruyla yüzleşir: Gerçek düşman gölgeler mi, yoksa ışığın arkasına saklananlar mı?

Tanrılar terk etti. Adalet sustu. Miraza'da yaşayan herkes ya köle, ya da gölgede saklanan birer hayal. Ama bir göz var... her şeyi hatırlayan, bekleyen, izleyen. Ve belki de... seni uyandıracak olan.

Bir imparatorun kanı toprağa düştü, bir lanetin kapıları aralandı. Kanba'nın ölümünden sonra imparatorluk, kendi içinde parçalanmaya başladı. Krallar konuşuyor, generaller savaşıyor... ama hizmetkârlar çoktan görevini aldı. Ve şimdi, gölgede şekillenen eski bir yemin, tüm krallığı sessizce sarmaya başlıyor.

"Ben dünyadan kaçmak istemiştim, kendimi kaybetmek değil." Yirmi bir yaşındaki Vera, Güzel Sanatlar Fakültesi'nin mat griliğinden ve insanların katlanılmaz gürültüsünden kaçmak için her gece zihnindeki o mavi sessizliğe sığınıyordu. Ağır bir panik atak anında evrenin kuralları esnedi ve Vera gözlerini okyanusun en derininde açtı. Karşısında ise suyun bizzat kendisi olan, onu nadide bir sanat eseri gibi bencilce sahiplenen kadim irade duruyordu: Altum. Burası ilk başlarda kusursuz bir rüyaydı. Ta ki Vera, aynaya her baktığında parmaklarının arasında beliren o şeffaf perdeleri ve boynundaki pulları fark edene kadar. Okyanusun büyüsü bedenini dönüştürüyor, onu yavaş yavaş insanlığından koparıyordu. İçinde uyanan devasa kapana kısılma korkusuyla yukarıya, o nefret ettiği dünyaya dönmek istediğinde ise Altum'un bencil esareti ve okyanusun hırçın girdapları onun en karanlık zindanı olacaktı. Çünkü okyanus, kendine hayran olanları asla kolayca serbest bırakmazdı.