Katil Stories

O kazınan kanla sarılır boynuna gece. Öyle bir gece ki sahipsiz ve kahramansız kalırsın. İşte o zaman parmağına bir yüzük takar, Geçmeyecek izlerini nefret ettiklerinle kapatırsın. "Günün sonunda dönüp dolaşıp geleceğimiz yer," derken parmağımdaki alyansa dokundu. "Evimiz." Ve evin sen olduğunu söyleyecek o dudaklar. Kelimeleri tanı ve kalbine kazı. Kurtulma. Bırak kendini. Yine de kaptırma. Adını üfle senden seni çalanlara. Günü geldiğinde fısıltını, her zerresine kadar onlara hatırlatacaksın. "Araf yok Alyeska." derken boynuma çıktı dudakları. "İhtimaller yok." bir daha fısıltı. "Sadece sen varsın." İlk acıyı sonra uğruna savaşılan aşkı tadacaksın.

Velka: Sönmeyen Kızıl Kor ⚠️ Bu kurgunun tüm hakları saklıdır. İzin alınmadan kısmen ya da tamamen çoğaltılamaz, dağıtılamaz, alıntılanamaz.

Uyandığınızda bir Deliler Hastanesinde uyanacaksınız ve aranızdan biri katil olacak ve bu her 40 dakika içinde tekrarlanacak, kendine dikkat et SAKIN UNUTMA KATİL SENİ BULURSA KAÇMAKTAN BAŞKA ÇAREN YOK DEMEKTİR!!

Restoranttan çıktıktan sonra arkadaşım Whitney ile alışveriş merkezinde buluşma planı yaptığımız için apar topar yola çıktım.Ben buluşacağımız alışveriş merkezine geldiğimde Whitney ile alışveriş merkezinin girişinde karşılaştık.Whitney hemen konuya girdi: "Nasılsın,böcük'' Whitney'in bana böcük demesi garibime gitmişti. "Yaaaa," dedi Whitney alaylı bir şekilde. "Böyle kalırsın oğlum." dedi bu cümlesini tamamladıktan hemen gülen Whitney. "Sen niye durduk yere böcük diyorsun,aaa ne kadar ayıp. Bak küserim valla." dedim sinirli ve masum bir şekilde Whitney'e bakarken. "Sosyal deney yaptık kızım. Senin de hiç sosyal deney anlayışın yok." dedi tok sesiyle. Hala alışveriş merkezinin kapısında ayakta duruyorduk. Bu durum çok komiğime gittiği için komik bir şekilde güldüm.

Her gece biri sessizce kayboldu Her gece bir yatak boş kaldı Ve kimse konuşmadı Yurt 34 de büyüyen bir qrup çocuk bir kişi eksik olarak geçmişin gölgesinde yeniden bir araya geldi Elifin kaybolduğu o gece sadece bir çocuk uyanıkdı ama ama bütün hafızalar uyuyordu O gece sıra Elifindi peki ne sırası ? Şimdi geçmiş yeniden yoklama alıyor Ve bu kez... "Sıra sende"

Vampir varislerin entrika dolu bir hilekarlık ve düzenbazlık çatışması...

Köpeklerden nefret eden ve yazlık sahiplerinin aradığı kişi.

İyi okumalar.

16 kişilik bir lise sınıfı, lanetli bir oyunu oynamaya karar verir. ancak oyunun laneti gerçekleşince kayıplar yaşanmaya başlar. ana karakterimiz Gizem ve arkadaşları en az kayıp ile hayatta kalmaya ant içer ama hayatın farklı planları vardır...

Karla dolan bir kış

Benim bir suçum yok ... siz göremiyor musunuz ?

Fikirlerin önemsenmediği adaletsiz, katı ve boğucu bir yetimhanede yaşayan Lila ve arkadaşları, bir gece ansızın yetimhanelerine yapılan polis baskınıyla şüpheye düşerler. Trajedilerin ardı ardı kesilmeyince bu işin peşini bırakmamaya yemin ederler. Bu süreçte onları bekleyen acı gerçeklerden habersizlerdir. Malesef ki bu macerada Lila'yı kırık geçmişi ve gerçek palavraları yakasını bırakmayacaktır.

Günlerden bir gün Octavia'nın doğum gününde yaşanan aşırı normal olaylar.

- Ben kendimi ilk kez bir aynada değil, onun kırılmış hâlinde gördüm. Sekiz yaşındaydım. Parçalanmış bir camın yansıttığı görüntüde, bana ait olmayan bir karanlıkla göz göze geldim. İnsanlar bir çocukta umut görür. Ama bana bakan gözlerde başka bir şey vardı. Korku değil. Boşluk değil. Sadece sessizlik. Gözlerini kaçırmadan izleyen bir çocuk, annesinin dövülüşünü kaçıncı kez izliyorsa, artık ağlamayı da unutuyordur. Babam bana hayatımın ilk dersini verdi o gece: Adalet, zayıf olanı seçmez. Sadece hayatta kalabilen, kendi yasasını yazabilir. Ben o gece ne çocukluğumu ne de annemi kurtarabildim. Ama içimde bir karar oluştu. Duygularımı gömmeyi, gülümsemeyi taklit etmeyi, sesimi yalnızca gerektiğinde kullanmayı öğrendim. Hayat bana başka seçenek sunmadı. Ben de başka bir yol çizdim: Geriye kalan her şeyi susturmak için. İnsanlar beni parlak zekâlı, uslu, sakin biri sandı. Oysa içimde bin parçaya ayrılmış bir ayna taşıyordum. Her parça ayrı bir geçmiş, ayrı bir neden. Ve her kırık parça, bir gün birinin boğazına saplanmayı bekliyordu. Ben katil olmaya bir anda karar vermedim. Ben, hayatta kalabilmek için parça parça öldüm. Ve sonunda, aynadaki yansıma ile gerçek benliğim yer değiştirdi. Artık bakan kişi ben değilim. Kırık aynalardaki benliğim bakıyor geriye. Ve gülümsüyor.

.....

UYARI! Gerçek olaylar ile ilgisi yoktur tamamen hayal ürünüdür. EKMEK KIRINTISI BELİRGİNLİĞİNDE OLAN BELİRGİNLİĞİNE BELİRGİNLİK DEMEYE UTANMAYAN İŞSİZLİKTEN HİKAYE YAZAN BİR KİTAP KAĞAI YAPMAYA ÜŞENDİĞİ İÇİN PİNTERESTTEN FOTOĞRAF ALAN K-POP FANI OLUP HİKAYELER YAZAN BİR EMBESİL. KISACASI VELETLERİN KÖYDE KOPARTTIĞI BUĞDAY

"Derinlerimde düşlerim vardı benim. Hepsini sana verdim. Bana düşlerimi geri ver." Yayın tarihi: 23.09.2025

Kardeşimi bir katil öldürdü. Herkes sustu. Dosya kapandı. Ama ben hâlâ uyanığım... çünkü adalet uykuda. Miraç sadece 18 yaşındaydı. Ölümünden sonra herkes unutmayı seçti ama. Mina Deren Ateş, gerçeği haykırmakta kararlı. Gizemli mesajlar, kapanmamış dosyalar ve sessizliğe gömülmüş bir katliam... Peki gerçekten katil serbest mi, yoksa... her şey daha yeni mi başlıyor?

BEN RÜYACI IYI UYKULAR DILERIM