Kelebek قصص

Onların üçün ev, bir damın altında, hər iki valideyin ilə birgə yaşamaq deyildi. Onların evi uşaq evi idi. Digər adı ilə yetimxana... Uşaqlıqdan tərkidilmək hissinin nə olduğunu bilən, üç qızın və üç oğlanın hekayəsi idi, Ağ Kəpənək... Adı kimi qısa idi ömrü... 18 yaşları olduğunda dost olan 6 nəfər bərabər ordan çıxaraq, özlərinə həyat qurmuşdular. Artıq 24 yaşında idilər. Bu 6 nəfər bir arada yaşayıb, bir birinə dəstək çıxırdı. Lakin günlərin bir günü, onların kicik xoşbəxtliyinə bir kölgə dəydi. Bu kölgə onları qarabaqara izlədi. İşin içinə ağ ölüm adlanan, narkotik qarışdı. Və o gündən sonra birdə hec nə əvvəl ki tək olmadı. "Kəpənəklərin ömürü az olur deyirlər, ağ ölümə gedən yolda..."

Kelebek geldi mi kapına, azarlama. Masum da sanma. Hiç kimse masum değil, kapına gelen kelebek bile. Belki de en büyük günahkarlardandı. Sessizlerdi.

Küçüklüğümden beri hayal kurmayı seven birisiydim. Lakin insanlar yüzünden sevdiğim şeylerden vaz geçmek zorunda kalmıştım. Daha küçük yaşlarımda silah ve dövüş eğitimi görmüs kendimi büyümüştüm. Şimdi ise güçlü bir şirketin lideriydim. Her yerde kan vardı. Her yerde katil vardı ve birisi bendim. Geçmişin yaraları beni öyle bir sarmıştı ki önüme gelen herkesi ezer olmuştum. Amacım intikam almaktı. Amacım o küçük çocuğu kurtarmıktı. Asıl amacım ise yıllardır tutsak olan o hayallerimi kurtarmaktı.

Yine aynı şarkı, ama mekan farklı. İnsanlar bile değişti. Yine aynı yangın bu sefer evimi, ailemi yakan değil kalbimi kül eden. Yine aynı hisler umut dolu değil, paramparça bir şekilde. Anıların kırbaç misali bedenimi damgalaması gibi. Acımasız ve şiddetli. Aynı hatıralarımda bıraktığım çocuk gibi... Serinin birinci kitabıdır. •| Şiddet, küfür, argo kelimeler, cinsellik içermektedir. •| Kitap şahsıma aittir. Çalınıp, kopyalanması zamanı gerekli işlemler başlatılacaktır.

Kim olduğunu bilmeyen bir ergenin saçma hayatı

2 günlük bir kelebeğin adını taşıyorum

Kelebekler insanlar için önemlidir