musthikaa
Nalika swaraning gendhing anglaras lirih lir angin wengi, Kidung mbeksa tanpa mangerteni yen saben jangkahe ambabar wewadi kang wus suwe kasimpen.
Bebaya teka tanpa rupa. Kasunyatan sesinggung karo getih kang ana ing raga. Keraton kang agung malih dadi panggonan kang kebak pangajrih lan cidra. Lan ing wekasane, Kidung kudu milih.
Meneng kanggo katresnan, utawa...
Ambabar tatu kanggo kabeneran.
(Lolâ berasal dari bahasa sansekerta yang berarti anak yatim piatu. Lewat karya ini, mari bersama Kidung mengungkap misteri dalam hidupnya yang satu persatu mulai menemukan jawabannya.)