Konsekwencje कहानियाँ

Moje krótkie wyobrażenie z 12 rozdziału (Polis) części Metra 2033... czyli po prostu....co było gdyby przy rozmowie u Daniły nasi dwaj bohaterowie zachlali się do takiego stanu iż nie wiedzą co robią ^^

Jak to jest kiedy mamy dokładnie powiedziane co nam wolno, a co nie? Jeśli w naszym życiu już panuje podział na to co dobre, a co złe? Jeśli sami nie możemy decydować. Co jeśli chcemy się sprzeciwić? Czekają konsekwencje. Każdego z nas czekają konsekwencje naszych wyborów. Tu to my decydujemy co się stanie. Tyle, że nie każda decyzja musi mieć przyczynę, jednak każda będzie miała skutek...

-Po prostu wyjdź... proszę. -Ale... -Nie. - uniosłam dłonie w geście pokazania mu aby zaprzestał. Z trudem przełknęłam ślinę i nerwowo kręcę głową - Nie mogę, nie chcę tego słuchać. - zakrywam dłońmi uszy gorączkowo rozglądając się na boki. Wszędzie tylko nie w jego oczy. -Proszę cię, wysłuchaj mnie. Nan ja chciałem tylko.. -Nie! Przestań natychmiast i nie proś mnie już o nic więcej. Nigdy. -Daj mi dokończyć! -Nie Nate! Wyjdź, proszę cię, zrób to dla mnie... - próbowałam. Tak bardzo starałam się nie płakać. Nie przy nim. Jednak moja zapora pękała wraz z każdą minutą jego toksycznej obecności. Niekontrolowana fala łez popłynęła po mojej twarzy, niczym deszcz z wielkich, ciemnych chmur, czekający na upadek. Wiedziałam, że nie dam mu szansy na wytłumaczenie, tu nie było co tłumaczyć, lecz w głębi serca pragnęłam, krzyczałam i błagałam by został! Żeby złapał mnie za nadgarstki, spojrzał głęboko w oczy i zapewnił, że to tylko zły sen. Ukoił w bólu i utulił w geście troski. Chciałam by pokazał, że jest tu ze mną i dla mnie, a tym czasem jedyne co widziałam to jego sylwetka znikająca za dużymi, drewnianymi drzwiami. Zrobił to o co go prosiłam... Nie został...