Historias de Kotołaki

Jak ktoś znajdzie lepszy do tego obrazek to mu napiszę w nagrodę małego one-shota W każdym razie... Skoro piszę takie coś to oznacza tylko jedno! Moja psychika została rozwalona No ale nie przedłużając zapraszam tego małego one-shota o tematyce Yaoi Nie tolerujesz? Nie czytaj (mam nadzieje że nikt z moich znajomych tego nie odkryje)

Zbiór nudnych rozdziałów układających się w dość nietypową całość. Bohaterowie? Mówi się tu o dość typowych dla fantasy stworach. Przygody, szybka akcja, przynudnawe opisy, może lekki romans (ale bez przesady), trochę w miarę ciekawych wątków. Może akurat tobie przypadnie do gustu...

hej tu jumixxx to moje nowe op będzie opowiadana z różnyyych perspektyw .Opowiada o Kenmie który jest kotołako-demonem?(niw wiem jak to się piszę ) i spotyka Kuro (^^) , Ken z pewnego powodu nikomu nie mówi że jest demonem .Chopak wcześniej mieszkał w tokio i podróżował po całym świecie ale dlaczego to musisz sam przeczytać ;) bajo Achh , chciałbym cię znów zobaczyć.

Dwie dziewczyny. Ucieczka. Wilkołaki. Pomoc. A tak naprawdę, jestem Lejla. A moja najlepsza przyjaciółka to Kelly. Uciekłyśmy z ODIN. Nie było to trudne ponieważ kto by się spodziewał, że dwie nastolatki dadzą radę uciec. No przykre, my dałyśmy radę. Teraz nadszedł czas na ratowanie przyjaciół i... Szukanie miłości, ale to dopiero jak ich odzyskamy... Chyba.

"Gdyby ktoś powiedział mi, że stalkując chłopaka, który dał mu kosza, trafił do dziwnej piwnicy, gdzie uwięziony był upiorny koleś i do tego go uwolnił, pewnie bym mu nie uwierzyła" Brzmi nieprawdopodobnie, ale tak właśnie rozpoczyna się historia Amber Primrose, zwyczajnej nastolatki z Archerbrook, która przypadkiem odkrywa, że jej ukochane miasto skrywa więcej sekretów, niż przypuszczała... mrocznych, niebezpiecznych sekretów...

Wśród głuchych drzew tybetańskich lasów, wieki temu niosła się pieśń. Jej treść mówiła, że Duch gór postanowił spłatać ludziom figla. Wśród gatunku ludzkiego narodził się pół człowiek, pół drapieżnik, który zapoczątkował rodowi kotołaków. Ich populacja szybko wzrastała, zajmując cały Tybet. Żyjące w pojedynkę, łączące się w pary jedynie w czasie srebrnego sierpa, strzegły pojedynczych wiosek w górach przed innymi drapieżnikami. Niestety nic nie trwa wiecznie. Wraz z postępem cywilizacyjnym wioski zaczęły zanikać, tak samo jak wiara w ich obrońców. Samotne drapieżniki opuszczały wioski, szukając innych, gdzie mogłyby stać się strażnikami, lecz osobniki niestrzegące wiosek szybko ginęły spod łapy swojego gatunku. Niektórym udało się zbiec z Tybetu, lecz większość populacji Ducha gór zginęła. Teraz jej przedstawicieli można było policzyć na palcach jednej ręki i choć nie wiadomo jak bardzo chcieliby utrzymać swoją populację przy życiu, byli oddaleni od siebie tysiącami kilometrów. Gdyby nie jeden odmieniec, ich populacja by wymarła. -------- Rozdziały będą pojawiały się co tydzień. Jest to typowy bazgrał pisany bez jakiegoś większego planu, więc mogą wystąpić pewne niespójności. Zapraszam do czytania :D