Kujtime Stories

Liber me dy autore a.k.a ma tmirt e wattit 😏 Un jam Artiola dhe sja kam iden ca kena me ba te ky liber 😂 Pis ✌ *** Kam than un se nuk din gja ti. Pershneti maj iher njerzt, PERSHENDETJE llejdis end gjentëllmen. Un jam Gabro a.k.a Gabro SH.P.K edhe sja kam idennn ca dona me ba te ky liber. Puc ✌

Nëpër vargje të ndjeshme dhe evokuese, "Jehona e një mungese" zbulon botën e kujtimeve dhe ndjenjën e thellë të mungesës së një personi të rëndësishëm. Ky libër poezish kap momentet e trishtimit, reflektimit dhe përpjekjen për të gjetur paqe në jehonën e dashurisë së humbur. Një koleksion që flet për zemrën e thyer dhe shpresën që mbetet, pavarësisht zbrazëtisë.

ANDI: Ne hijen e pasdites është një libër personal dhe frymëzues i shkruar nga një autor i ri shqiptar. Në këtë libër, Andi ndan mendime, kujtime, përvoja dhe histori nga jeta e tij, duke folur për emocionet, teknologjinë, shoqërinë, ëndrrat dhe mënyrën se si e sheh botën. Me 41 tregime dhe faqe të mbushura me sinqeritet, libri sjell tema të ndryshme që nga përditshmëria, frika, interneti dhe inteligjenca artificiale, deri te historia shqiptare, e ardhmja e botës dhe momentet personale që kanë lënë gjurmë tek autori. Ky libër nuk është thjesht një koleksion historish - është një rrugëtim personal i shkruar me zemër nga një djalë i ri që dëshiron të ndajë mendimet dhe përjetimet e tij me të tjerët. I përshtatshëm për lexues të rinj dhe këdo që pëlqen libra të sinqertë, emocionalë dhe kreativë.

Si vete titulli... Kujtime Kujtime qe vrasin💔

Jeta asnjerhere nuk eshte ashtu sic ne e mendojm apo e enderrojm As dashuria nuk eshte perfekte si ne perralla Dhe ajo e kishte kuptuar kete gje edhe pse me vonesë Ne jeten e saj kishte kaluar gjithcka Ajo vajza e re e cila dashuroi me shikim te pare Ajo qe ju dorezua dashuris pa asnje mbrojtje Tashme ishte e lenduar, e vrare ne shpirt Papritur e kishte gjetur veten ne mes te kater rrugëve E vetem dhe pas askend pran Ishte vetem pa mbështetjen e atyre qe ajo i donte Kishte arritur te prekte fundin por zoti i kishte dhen forcen qe te ngrihej serish ne kembe Ajo kishte arritur te jetonte te vazhdonte gjithcka nga e para Nuk ju përkul askujt , nuk lejoi kurr askend te shkelte mbi te Kishte mbyllur zemren e saj ku kishte varros thell ate dashuri qe e shkaterroi Diten ishte e buzeqeshur duke ju treguar te gjithve se ja kishte dal e ndersa neteve te vone teksa qendronte ne errësirën e dhomes vazhdonte te lexonte dhe te shkruante ne ditarin e kujtimeve Ne te vetmin vend ku ajo i tregonte te gjitha pa pasur aspak frike Por a ishte e drejte qe jeta e saj te mbyllej kaq shpejt ? A kishte hequr vertet dore zemra e saj nga dashuria? A do te riktheje serish dashuria e vjeter apo zemra e saj do te njihte nje dashuri te re ? A do pranonte ajo qe ditarin e saj te kujtimeve ta ndante me dike tjeter ? A do pranonte ajo qe ne te te shkruante per nje tjeter dashuri ? Jeta eshte plot surpriza dhe ato gjera te cilat nuk i mendon kurr ose te duken te pamundura te ndodhin .. Ajo mendonte se zemra e saj i kishte mbyllur dyert per dashurin por nje dite do ta kuptonte se zemra e saj kishte vazhduar te rrihte serish por ishte ajo qe kishte refuzuar ta pranonte ate gje Ajo kishte refuzuar te pranonte se "Zemra qe mbylli dyert kishte vazhduar te rrahe "