Kumsal cerita

Hayatımdan Büyük Bir Parça Kumsal dışarıdan sıradan bir çocukluk geçiriyormuş gibi görünse de hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Kumsal en yakın arkadaşları Burcu ve Defne ile çok iyi anlaşmaktadır. Kumsal'ı çok iyi anlıyorlar aynı zamanda Kumsal da onları... Hepinize iyi okumalar dilerim KURGU TAMAMEN BANA AİTTİR ORTAOKUL ZAMANLARINDA YAZMIŞTIM BU YÜZDEN SİZE CRİNGE GELEBİLİR ZAMANINDA ÇOK EĞLENEREK YAZDIĞIM BİR KİTAP :)

...

Bu yalan aşkların bol olduğu dünya da artık herkes 18 yaşından sonra gerçek aşkının yakınında olup olmadığını bilebiliyor. Herkese bir kolye veriliyor eğer gerçek aşkınıza yakınsanız parlıyormuş benim dünyama hoşgeldiniz... Benim ismim Kumsal Pektaş ablam Helin'le yaşıyorum annem ve babam yıllar önce vefat ettiler baya sarsıldık tabiki kendimizi bir müddet toparlayamadık ama Helin gibi ablam olduğu için çok şanslıyım. Bugün benim doğum günüm 18 yaşıma giriyorum ve evet çok heyecanlıyım o zaman hikayemiz başlasın benimle bu yolculuğa var mısın?

merhaba millet ben ipek bu kıtabı hem hayatımda olanlar ve içimi dökmek için yazıcam

Bir içki...Herkes ayrı bir tat alır. Bir içen bu der diğeri şu. En son ya akıllarını, ya kalplerini ya da canlarını kaybederlerdi. İkisi koy denizlerde kaybolur aynı tatta, biri kalbinden diğeri canından. İkisi yeryüzünde savrulur akıllarından. Biri falezlerin sözcüsü kalbinden diğeri toprakların tacı canından aynı tatta. Tat bu diyenlerden biri gözlerde boğulur diğeri denizlerde aklından. Biri sırtında yangınlarda kalbinden. Biri kurban canından ağaca Geriye kalanlarsa ilacını bulmuş yıldızağacının gölgesinde, acılarının baharında, yapraklar dökülür çiçekler açar, yeşil renk sayılmış, maviyse gökyüzüne bahşedilmiş zamanın kumarında... Bir geçmiş vardı. Alessa Conte. Hepimizin geçmişi oydu. Onunla başlamıştı bu hikaye ve İtalya'dan vurmuştu bizi. Kızıl bir maviyle yakmıştı. Şimdi onların geçmişi altında eziliyorduk. Annem...Benim en büyük yaramdı. Hepimizin öyle değil miydi? Yıldızağacı kolyeleri, beş kişi, vücudumuza kazılan semboller...Ben Kumsal Çiçekçioğlu. Bir Yıldızağacı Efsanesini okuyorsunuz...

Dikkat!: bu hikaye +18 ve benzeri unsurlar içermektedir. "İnsan büyük acılara değil, kalbinde biriken çakıl taşlarına yenilir." ... Bazı insanlar bekler. Bazıları uçup uzaklaşır, bazıları olduğu yerde kalır. Kumsal Parsal, insanların kendilerine söyledikleri yalanları dinleyerek yaşamayı seçmiş bir psikiyatristtir. Tunaç Karaulu ise yıllar boyunca gökyüzünde kalmış, yerde kalan bir duyguyu ardında sürüklemiştir. Bu hikâye; aşk sandığımız şeylerle, gerçekten sevmeyi öğrendiğimiz anlar arasındaki mesafeyi anlatır. Karşılıksızlığın alışkanlığa, bekleyişin yanılgıya dönüştüğü yerde başlayan sessiz bir yüzleşmedir. Çakıl Taşları, büyük acılardan değil; fark edilmeden biriken küçük duygulardan, insanın kalbinde taşıdığını sandığı ama aslında taşıdığı için yorulduğu şeylerden söz eder. Çünkü insanı en çok yaralayan, bazen yalnızca kalpte biriken çakıl taşlarıdır.