Kurgu Stories

Teoman gülerek konuştu "Ama Deniz kızıııımmmm kalbimi kırıyorsun" gözlerimi kapattım. "Ulan sen Dua et kafanı kırmıyorum hırt!"

Gerçekten de kibritsin. Beni tek bir kelimenle yakabiliyorsun.

Teomanla Deniz arkadaşlıktan aşka bir ilişki yaşasaydı?

"Eskisi gibi olamaz mıyız? Onu mu kastediyorsun?" Göğsü hızla inip kalkarken ayağa kalktım ve ellerimi silkeledim. Adımlarımı hızlandırırken konuşup konuşmamak arasında kalktım. "Rüyanda bile zor görürsün." Omzumun üstünden baktığımda başını hafif yana eğmiş sırıtıyordu. "Çok kendinden emin konuşma, Kolçe."

jungkook üniversiteden arkadaşlarıyla akşam gittiği kafe//bar konseptli mekanda arkadaşlarının şakası sonucu uyuya kalır, fark edilmediği için dükkan geri açılana kadar orada kalır. Sabah dükkanı açarken fark eden mekan sahibi Taehyung sayesinde hikayeleri twitterda popüler olur. çiftler: taekook, yoonmin, namjin. çerezlik fic uzatmıcam.

Wattpad'in ilk aras deniz hikayesi🙂‍↔️🙂‍↔️

ÖMER ENSAR KARA & EFNAN DEMİR ... Bütün uzvlarım zangır zangır titriyordu. Yağmurun şiddeti o kadar çoktu ki tanelerini her bir zerremde hissediyordum. Gözlerimi kırpıştırdım birkaç kere, o ise sakince beni izliyordu. " Neden veda etmedin? " Uzun uzun baktı bana sonra derin bir nefes aldı ve başını sağa çevirdi. Gözlerini yumdu, gördüğüm görüntü bir şiirin en can alıcı mısrası gibiydi. İçim gitti, ama sustum. Sustum ve yeşilin en güzel tonu olan gözlerini bana çevirmesini bekledim. Kalbimin büyük bir bölümünde bıçak darbeleri vardı ve kalbim her şeye rağmen atıyordu. O bana bakmadıkça bıçak darbeleri usulca bütün kalbimi harmanlıyor beni yavaş yavaş öldürüyordu. Başı bana doğru döndü. Yumduğu gözlerini açtı ve bir cevap alacağıma inandığım için hevesle gözlerine baktım. " Cevabım hiçbir şeyi değiştirmeyecek, Efnan. Senin kızgınlığın geçmeyecek. Çünkü sen kinli birisin. Yaşanılanı unutmuyorsun sonucu ne olursa olsun. Bu yüzden yapma, neden vedasız gittiğimi öğrenmek sana hiçbir şey katmayacak. Birazcık inansam, " dedi hayal kırıklığı ile. " Bir şeylerin değişeceğine birazcık inansam bir dakika düşünmem söylerim. Ama biliyorum değişmeyecek, senin yüreğini benim cevaplarım değil sen soğutacaksın. Çünkü sen hep böyleydin. " Gözlerim dolu dolu baktım. Haklıydı, cevabı benim ona olan kırgınlığımı alıp götürmeyecekti. Ben kendi yüreğimi kendim soğutacaktım. Hep böyleydim zaten. Değil mi? Yutkundum ve hiçbir şey demeden arkamı döndüm. Karanlık sadece gökyüzüne çökmemiş gibiydi. Evlerin çatısına, arabalara, denize ama en çok, en çok benim gölgeme çökmüştü. ...

bazı insanlar hayatımıza sessizce girer. efe için arda da öyleydi. aynı sınıfta olduğu, uzaktan izlediği ve hislerinden haberi bile olmayan biri... ta ki bir müzikal, bir proje ve birlikte geçirilen uzun saatler aralarındaki mesafeyi değiştirmeye başlayana kadar. başta sadece efe'nin hissettiği şey, zamanla arda'nın da farkında olmadan içine çekildiği bir hikâyeye dönüşür. her şeyin güzel gittiğini düşündükleri bir anda ise hayat, ikisinin de planlamadığı bir değişiklik getirir. ve bazen bir insanın hayatından çıkması, gerçekten gittiği anlamına gelmez.

Ben: Bir dakika. Bilinmeyen: Efendim? Ben: Madem yanlış kişiye yazdın... Ben: Neden bu saatte uyumadığını da söyle bari.

Thv Onu tanımıyorum, ama aynı zamanda tanıyorum

Küçüklüğünde babasından gördüğü şiddetin ağır izlerini bedeninde boks yaralarıyla, ruhunda ise alkol ve soğuk bir sessizlikle taşımak zorunda kalan Zeynep; yıllar önce babası yüzünden kopmak zorunda kaldığı çocukluk bağından habersiz, yeni bir liseye adım atar. Kronik astım hastası olan ve zorluklara rağmen hayata tutunmaya çalışan Hilal ise okul dışındaki zamanını bir kafede çalışarak geçirmektedir. Kader, yolları yıllar sonra bir kafede ve okul koridorlarında yeniden kesiştiğinde ikisine de unutmaya çalıştıkları geçmişin kapılarını aralar. İlk başlarda birbirlerini tanıyamayan bu iki genç kız, yanlarındaki dostlarıyla bir araya geldikçe ve ailelerinin geçmişi yüzleştiğinde aralarındaki bağ yeniden filizlenir. Geçmişin sızısı, kırık dostluklar, saklanan hisler ve nefes nefese bir hayatta kalma mücadelesi... Zeynep ve Hilal, birbirlerinin yaralarına merhem olabilecek mi?

Göğsünde yanan o kor, sıradan bir kabusun izi değildi. Yirmi dokuz yıl boyunca saklandığı sefil uykudan uyanan tek şey Barış'ın bilinci de değildi... Gök kubbe çöktüğünde dökülen kanlar kurumadı; sadece unutulmanın zifiri karanlığına gömüldü. Şehirlerin, devasa holdinglerin ve ışıklı bulvarların ardında hüküm süren kadim panteonlar, bin yıldır tek bir ihtimalden korkarak yaşadı: Unutulanların geri dönüşü. Şimdi boş bir kitabın yaprakları kızıl bir dumanla tutuşurken, insanlığın kaderi ile göklerin yarım kalmış hesabı aynı damarda kesişiyor. Ancak sarsılmak üzere olan tek şey bu dünya değil. Çünkü bent bir kez yıkıldığında, gölgelerin arkasındaki gerçek efendiler de uyanacak. "Devrilmez sanılan gök çöktü. Şimdi sıra, hesabı kapatmakta."

Gerçeklerde Ölüp Kitaplarda Hayat Bulmak İsteyenlere

Hikâye, ana karakterin hayatının bir anda gizemli ve tehlikeli olaylarla değişmesini anlatıyor. Başlangıçta her şey normal görünürken, karakter kendisini geçmişten gelen sırların, güvenilmez insanların ve çözmesi gereken gizemlerin ortasında bulur. Yaşanan olaylar ilerledikçe hem çevresindeki insanların gerçek yüzünü hem de kendi geçmişiyle ilgili saklanan gerçekleri öğrenmeye başlar.

izlediğim Arda Soydoğan ile tanıdğım aynı kişi değil...

Derin bir nefes alıp yanına yürüdüm. "Emrinizle geldim, komutanım." Başını ağır ağır bana çevirdi. Soğuk bakışları birkaç saniye üzerimde gezindi. "Geç kaldın." Kaşlarımı hafifçe kaldırdım. Kolumdaki saate göz attım. "Tam vaktinde geldim." "Benim saatime göre geç." Dudaklarının kenarı belli belirsiz kıvrıldı. "Demek ki saatinizi ayarlatmanız gerekiyor." Barış'ın çenesi hafifçe sıkıldı. "Her söylediğime bir cevabın mı var senin?"

Eylül Yıldız çocukluğundan beri yapa yalnız,annesi doğum esnasında vefat etmiştir,ve bunun üzerine eşini çok seven Erdem bey,Asya hanımın vefatını henüz çok küçük olan kıza bütün suçu yıkar.Seneler geçer 6 yaşında tanıştığı 7 erkek ile birlikte hayatının geri kalanına devam eder... Ve herseye rağmen beraber büyürler ve çok güzel başarılara imza atarlar.

1962'den mektuplar