Küfür truyện

Küçükken doğduğu hastanede karıştırılan Güneş 17 yıl sonra ailesinin gerçek olmadığını öğrenir. Gerçek ailesinde 7 abisi bir ikizi olan Güneş'in geçmişi pekte iyi değildir.Üvey ailesinden şiddet gören Güneş yeni ailesine alışabilecek mi?

Birbirlerini deli gibi seven hep beraber olan iki kız kardeşin zor hayatı

10 yıl boyunca cesedlleri bulunamayan altı kişi tekrar dirilip özel güçlere sahip olursa ve dünya için savaşırsa

Alissasvaroski: sen siktirip gitsene başka kapıya Pars.sayer: çok ayıp küçük hanım küfür olmadı (Bu mesaja "🖕🏻" ifadesini bıraktınız)

Genç kız doğduğunda Annesi ölmüştü.bu yüzden babası onu hiç sevmemişti sevgi hiç göstermiyordu .çocukken babası tarafından şiddete uramıştı. sadece 4 tane arkadaşı vardı sadece onlara güvenebilirdik kimseye güvenemezdi. çocukluk arkadaşlarıydı. bir gün babası evlenmişti ve üvey annesi ona çok kötü davranıyordu bir de üvey abisi vardı abisi onlar gibiydi. o da genç kıza çok kötü davranıyordu. bir gün babası paraya sıkışmıştı çok borçları vardı ben kızdım hep bir mafyaya satmak istedim. kız evlenmek istemiyordu ama sesi çıkarmıyordu oradan nikah masasında bırakmayı düşünüyordu böylece ailesini rezil ederdi ve kendisini de öldürürlerdi. böylelikle annesinin yanına gidebilirdi. onu o masadan kalkarak o adamı aldatacaktı önüne gelen kişiyi öpecekti dudaklarından. ama kız nereden bilebilirdi ki öpeceği kişinin 1 milyoner olduğunu mafya olduğunu nereden bilebilirdi ki ve kıza takıntılı aşık olacağını öptükten sonra ona takıntılı aşık olacağını nereden bilebilirdi ki. acaba genç kızı neler bekliyordu bu adamdan da kurtulabilecek miydi? ondan kaçabilecek miydi acaba? ya da ona teslim mi olacaktı? kim bilebilir ki......... .

Can sıkıntısı ciddiye almayın yani

‼️AĞIR ŞİDDET VE CİNSELLİK İÇERİR‼️ Korku içinde göz yaşlarım daha fazla akarken sırtıma aldığım darbeyle çığlık atarak yere kapaklandım. Üst üste sırtıma inen kemerlerle öleceğimi sandım. Bağırmaktan boğazım yanıyor, avcumun içine geçirdiğim parmaklarım hassas tenimi acıtıyordu. Bulanık gören gözlerim, kapıda duran kişiyi görmeme engel olmadı. Abim. Oradaydı, beni görüyordu, acıdan haykıran sesimi duyuyordu. Ama gelmiyordu. Belki de gelemiyordu bilmiyorum. Son kalan gücümle elimi ona doğru uzatıp "L-lütfen, abi-" cümlemi bitiremeden sırtıma inen son kemer darbesiyle gözlerimin kararması bir oldu. Gördüğüm son şey ise, abimin umursamaz bir tavırla arkasını dönüp gittiğiydi.