fantasyaromance
Simula pagkabata, nakasanayan ko nang maging una. Sa klase, sa mga kompetisyon, at sa kahit anong bagay na pinaghihirapan ko, lagi kong nakikita ang pangalan ko sa itaas.
I worked hard for every achievement I had. Hindi ako gumamit ng iba o humingi ng pabor para lang makarating doon.
It's not pure luck. I earned it.
Kaya nang makita kong pangalawa na lang ako, hindi ko alam kung paano tatanggapin iyon. Para sa iba, achievement pa rin ang maging Top 2.
Pero para sa akin? It felt like losing.
Maybe I'm too competitive. Maybe I've put too much of my worth into being the best. But one thing is certain-I'm not going to stay second. Because if I have to work twice as hard to get my place back, then so be it.
At least, that was the plan.
Until college decided to give me something I never studied for.