Liryka סיפור

Każdy ma swój indywidualny styl wyrażania siebie. Każdy jest na swój sposób wyjątkowy. Każdy chce coś znaczyć. Poezja to mój sposób na wyrażanie siebie. To moje ,,ja''. To Prawie Poezja.

Widzisz tę okładkę? Jest strasznie minimalistyczna. Ja właśnie plączę się między minimalizmem, a przepychem. Zawsze od skrajności w skrajność. Jestem przeczeniem samego siebie, jestem antonimem. Rozbieram się z emocji, boję się, że kiedyś mi ich zabraknie, że braknie mi sumienia czy moralności. Wiem tylko dla kogo straciłem głowę - kocham ten fakt i go nienawidzę. Ona jest moją słabością, może kiedyś się jej pozbędę - nie wiem. Nie odwiedzam konfesjonałów, wyspowiadam się wam. Nie wiem czy z grzechów - może i też, na pewno z pragnień, spostrzeżeń i swojej wiecznej niepewności. Stąpam ciągle po cienkim lodzie, może chcecie pochodzić po nim ze mną?

Jest to amatorski wiersz autorstwa zakochanego nastolatka.

Po to właśnie Są koszmary Pustka I strach

Cierpienia Schopenhauera. Zbiór małych, więdnących dzwoneczków. By CiraoshiMia.

wiersze ktore sa ladne i jestem z nich dumna

Zbliżają się wybory Jason weźmie udział A ty?

Pewnego rodzaju cykl sonetów przeze mnie pisanych. Inspirowane wszystkim, co widzę, co słyszę, co czytam i czym żyję. Zapraszam.

Kiedy poznałam Archiego, moje życie zmieniło się o 180 stopni.

Skrawki mojej głowy przekazane w najprostszy możliwy sposób.

Nie wiedząc właściwie co z tym wszystkim zrobić robię specjalną pracę dla wiersza, który bierze udział w konkursie ,,Splątane dziady" organizowanym przez @glnozyce

Wiersz biały dotyczący myśli o niespełnionej miłości

To są listy miłosne Do miasta które Wszystko zaczęło I wszystko skończy

Dedykuję mojej ukochanej - zawsze wiernej miłości. Pierwszy publikowany tutaj tomik poezji, będący przeglądem całokształtu mojej twórczości. Czytając te wiersze, poznasz drogi czytelniku smak wędrówki w znane nie znane, nie zawsze dobrą drogą, nie zawsze właściwie dobraną. Wędrować można na różne sposoby: przemierzać krainy niosąc na plecach ciężki plecak, wyładowany prowiantem i nadzieją. Można też wędrować palcem po mapie, snując w marzeniach wielką ekspedycję życia. Można też wędrować w sercu - poprzez swoje dotychczasowe życie, plany na przyszłość, pragnienia i sprawy, które najchętniej wycięło by się z kadru. Można też łączyć te wędrówki w jedną, wielką życiową wyprawę. Odbyłem już wiele takich wypraw, często drogi wiodły mnie w góry, z niezagojonymi do dziś ranami przeszłości, z boleśnie nieraz wkraczającą rzeczywistością... Zapraszam na wspólną wędrówkę Boskimi drogami... Tekst: Evan Olcan Okładka: Kiran Lilith

Deszcz... Niezwykły, inspirujący, melancholijny... Lecz z drugiej strony niedoceniany... Jaki jest naprawdę?

Tutaj publikowane są teksty piosenek, inspirowane zaiste wyobraźnią, tym, co gra obecnie w mojej głowie, jak i zasłyszanymi podkładami...Wszystko w nicości i nicość we wszystkim. Polecam, zapraszam, no chyba, że nie, to wtedy nie. Ale póki co tak.

Znudzona/znudzony i zrezygnowana/zrezygnowany? Ja też.