Liryka cerita

Widzisz tę okładkę? Jest strasznie minimalistyczna. Ja właśnie plączę się między minimalizmem, a przepychem. Zawsze od skrajności w skrajność. Jestem przeczeniem samego siebie, jestem antonimem. Rozbieram się z emocji, boję się, że kiedyś mi ich zabraknie, że braknie mi sumienia czy moralności. Wiem tylko dla kogo straciłem głowę - kocham ten fakt i go nienawidzę. Ona jest moją słabością, może kiedyś się jej pozbędę - nie wiem. Nie odwiedzam konfesjonałów, wyspowiadam się wam. Nie wiem czy z grzechów - może i też, na pewno z pragnień, spostrzeżeń i swojej wiecznej niepewności. Stąpam ciągle po cienkim lodzie, może chcecie pochodzić po nim ze mną?

Moje własne wyobrażenie najpotężniejszego uczucia. Ja to się mówi, miłość niejedno ma imię. Podpisuję się pod tym, sama nie umiem jej dobrze zdefiniować. Zapraszam!

Białe wiersze napisane pod wpływem emocji.

Dedykuję mojej ukochanej - zawsze wiernej miłości. Pierwszy publikowany tutaj tomik poezji, będący przeglądem całokształtu mojej twórczości. Czytając te wiersze, poznasz drogi czytelniku smak wędrówki w znane nie znane, nie zawsze dobrą drogą, nie zawsze właściwie dobraną. Wędrować można na różne sposoby: przemierzać krainy niosąc na plecach ciężki plecak, wyładowany prowiantem i nadzieją. Można też wędrować palcem po mapie, snując w marzeniach wielką ekspedycję życia. Można też wędrować w sercu - poprzez swoje dotychczasowe życie, plany na przyszłość, pragnienia i sprawy, które najchętniej wycięło by się z kadru. Można też łączyć te wędrówki w jedną, wielką życiową wyprawę. Odbyłem już wiele takich wypraw, często drogi wiodły mnie w góry, z niezagojonymi do dziś ranami przeszłości, z boleśnie nieraz wkraczającą rzeczywistością... Zapraszam na wspólną wędrówkę Boskimi drogami... Tekst: Evan Olcan Okładka: Kiran Lilith

Trochę uzewnętrznienia się nie będzie chyba bardzo przeszkadzać... inspirowane po części wolnym czasem a po części obserwowaniem reszty świata...

Każdy ma swój indywidualny styl wyrażania siebie. Każdy jest na swój sposób wyjątkowy. Każdy chce coś znaczyć. Poezja to mój sposób na wyrażanie siebie. To moje ,,ja''. To Prawie Poezja.

Ciągłe dylematy mam w mej głowie, Co mam zrobić, może wiesz? Kogo spytam, nikt nie powie, Nawet nie pomoże mi ten wiersz.

Śpieszmy się czytać wiersze jest ich tak dużo

Po to właśnie Są koszmary Pustka I strach

Cierpienia Schopenhauera. Zbiór małych, więdnących dzwoneczków. By CiraoshiMia.

Oto zbiór moich wierszy, które nie do końca przekazują prosto to co chce powiedzieć. Miłość, smutek oraz radość i siła... stałe tematy przemyśleń każdego nastolatka.

24 godziny w których zawarte są zarówno chwile słońca, jak i panowanie księżyca. Światło i ciemność Antagonizmy Szerokie spektrum bodźców 24 wiersze

Wiersze, cytaty z książek, cytaty sławnych ludzi

Wiersz biały dotyczący myśli o niespełnionej miłości

Tutaj publikowane są teksty piosenek, inspirowane zaiste wyobraźnią, tym, co gra obecnie w mojej głowie, jak i zasłyszanymi podkładami...Wszystko w nicości i nicość we wszystkim. Polecam, zapraszam, no chyba, że nie, to wtedy nie. Ale póki co tak.

Nie wiedząc właściwie co z tym wszystkim zrobić robię specjalną pracę dla wiersza, który bierze udział w konkursie ,,Splątane dziady" organizowanym przez @glnozyce

Wierszydła, bo ciężko nazwać to wierszami mojego autorstwa. To miało być coś podobnego do liryki, ale nie umiem pojąc, że po prostu pisanie to nie moja bajka.