Lojman قصص

KAPAK DEGISECEKTIR. "Sonra bir kadın gördüm...Bakışı, gülüşü, yüzünün her köşesi kendine hayran bırakıyor." Dudaklarının sol köşesi kıvrıldığında gamzesi ortaya çıktı. "Ama gözleri...öyle bir bakıyor ki, asla unutamazsın." "Bir bakışı var, o kadar soğuk ki, sanırsın mezar taşı. Donuk, soğuk ve sessiz, aynı mezarlık gibi. Ona bakarken üşüdüğünü hissediyor insan, ama sarılınca tam aksi...İçi sıcacık oluyor insanın." dedi gözlerimin içine bakarak. Gülümsedim dudaklarına doğru. "Bahsettiğin kadın soğuk, çok soğuk çevresine karşı. Aynı buz gibi. Ama sen bir de kendine karşı nasıl olduğunu öğren. Bahsettiğin kadın dışarısına karşı her ne kadar soğuksa, kendisine karşı da o kadar öfkeli ve nefret dolu. Öyle ki, cehennem gibi alev alıyor içi, ama tehlikeli alev. Her kese, başta da kenidisine zarar verecek türden..."

(Öğretmen & Asker kurgusudur.) Bu hikayede geçen örgüt, kurum ve kuruluşlar hayal ürünüdür. ***

Siz: Beyefendi, çok ses çıkıyor. Lütfen, biraz daha sessiz olur musunuz? Teşekkürler! (Görüldü. 18.23) Siz: Beyefendi, hâla çok ses çıkıyor. (Görüldü. 18.45) Siz: Beyefendi, bakın sinirleniyorum. Mesajlarımı görüp cevap vermemeniz ayrı bir olay fakat lütfen en azından ne yapıyorsanız sesinizi bir tık azaltın. Üst Komşu: Sanırım yanlış numaraya yazdınız hanımefendi. Siz: Polat Bey, siz değil misiniz? Üst Komşu: Benim.