Melankoli Stories

Bazen en sağlam temelleri atabilmek için, üzerinde durduğunuz o yaldızlı ve sahte binanın tamamen yıkılmasına izin vermeniz gerekir. Avrupa'nın şatafatlı mutfaklarında kurduğu o gösterişli ve "kusursuz" krallığa rağmen, içindeki devasa boşlukla savaşan Yağız... Ve Eskişehir'in nostaljik sokaklarında, sırf büyük fırtınalardan korunmak için kendi yalanlarından 'güvenli' bir kafes inşa eden Deniz. Yıllar sonra Porsuk Çayı'nın kenarında, aynı yıpranmış kitabın sayfaları arasında yeniden buluştuklarında; ikisi de geçmişin o ağır enkazı altında kalacaklarından habersizdir. Bir tarafta dile dökülmemiş, uğruna her şeyin feda edilebileceği devasa bir aşk; diğer tarafta korkular, sırlar ve saklı hayatlarla örülmüş görünmez bir duvar. Ancak kader, hızla ilerleyen ağır bir lokomotif gibidir. Doğru zamanda o 'makas' değişmezse, tren hep o bildik, sıkıcı gara dönmeye mahkûmdur. Bu; güvenli limanlara sığınanların değil, her şeyini kaybedip kendi küllerinden yeniden doğanların, tozun toprağın içinde kendi hayatını elleriyle yeniden inşa edenlerin hikayesi.

𝘋𝘰 𝘐 𝘯𝘰𝘵 𝘸𝘢𝘯𝘵 𝘵𝘰 𝘬𝘯𝘰𝘸 𝘰𝘳 𝘥𝘰 𝘐 𝘯𝘰𝘵 𝘬𝘯𝘰𝘸?

İçimden ne geldiyse yazacağım bir kitap.

Sikur dashuria të ishte veç lëndim, askush nuk do e merrte guximin të dashuronte. Sikur dashuria të ishte veç trishtim, askush nuk do të lejonte zemrën të ndjej. Por, ja pra, dashuria mund të jetë hidhërim, lëndim, luftë dhe gjithçka që të lëndon, por është edhe ajo që të shëron. Një dashuri e vërtetë mund të jetë shërim për një dashuri helmuese. -𝒐𝒓𝒈𝒊 𝒌𝒐𝒅𝒆𝒍

Kendi kendime, melankoli ve itiraflar..

so, its like drugs? //tw// ed, uyuşturucu/ilaç kullanımı, intihar düşünceleri, ruh sağlığı, kendine zarar verme lütfen hikayedeki herhangi bir şeyin sizi etkilemesine izin vermeyin. yazılanların sizi anlattığını düşünüyorsanız profesyonel yardım alın. bana her zaman ulaşabilirsiniz. instagram: @butiwantacigarettetoo

Voices of expression which written, channeling emotions into stories Even the moment is no longer exist, the story will remain eternal

Doğdum, bu dünyanın dirisi; başka bir dünyanın ölüsü.

ben sözümü tutarım, bazı sözleri tutmak, zor olsa da , uyut masada sabahlara kadar,öyle boş gözlere baktırsada kalabalıklara,ölüm gibi gelsede, ben sözümü tutarım, belki bu hal; aşkının çekilmesi gereken kefarettir; kesin olan şu ki; yüreğimde ki sızının nedenidir; yüreğinin bilinçsizliği, şimdi ben vahlarda boğulmamak için, ölüm gibi sözümü tutarım, şimdi sen görme sende; benim bir yanım azap, bir yanım hazan, bir yanım hüzün, öte yanım sen, yanmak olduğunu bile bile attım adımımı, bu söz gazap ateşi gibi olsada, ben sözümü tutarım, sen bana dönene dek yüzünü, dönemem yüzümü, sen beni tutup yanına çevirmede, bilsem de dönemem ben sen yönüme, sen görmesende şimdi beni; benim bir yanım azap, bir yanım hazan, bir yanım hüzün, öte yanım sen, ama gene de tutarım ben bu sözümü, benim hamurum budur, farkında değil misin sen, mayam sen ol isterim, hep vardım da, mayam eksikmiş dedim mayasız pişiyorum.. yine de sözümüzü tutuyorum... sana verdiğim sözümü tutuyorum, sen dönene dek yüzünü, bir yanım azap, hazan bir yanım, bir yanım hüzün , öte yanım sen, yüzüm hasret kalsada sende kalan yarısına, bozulmaz sözüm, sen yüzünü dönene dek bana, sen benim gülen yüzüme bakma.... görmen gereken yüzüm değil..... anla, anla da, anla işte....

Her başlangıç bir farkındalıkla başlar , belki de dünyaya gözlerimizi 17 yaşında açıyoruz ...

en fredag aften