Miracula Stories

- Idziesz Marinette?- Alya łagodnie położyła dłoń ramieniu przyjaciółki - Nie... Tak... zaraz przyjdę, idź- odrzekła słabo, a po wyjściu dziewczyny rozpłakała się ponownie i osunęła na kolana przed dużą, czarną trumną - Czemu...?- załkała i oparła ramiona na pudle z jej przyjacielem, tak jakby miała zaraz usnąć- Kochany...- szepnęła, a do pomieszczenia cicho wszedł blondyn o zielonych oczach, usiadł obok Marinette, patrząc na nią współczująco. - Wszystko dobrze Meri? - Wszystko źle!!- krzyknęła zapytana. Chwilę potem spojrzała na niego, a blondyn odgarnął mokre od płaczu kosmyki jej czarnych włosów poprzylepianych do twarzy i przytulił roztrzęsioną dziewczynę do siebie. Nie opierała się, oparła głowę o tors chłopaka i szepnęła: - Dzięki że jesteś. - Meri, ja zawsze będę obok Ciebie.- westchnął chłopak - Cieszę się że cię mam. - Cóż, a ja się cieszę, że mam ciebie.