Misbruikt cerita

twee meisjes gaan samen naar de stad tot dat er wat gebeurd wat ze niet verwacht hadden.

Tamar van 13 jaar oud houd een dagboek bij waar ze alles in schrijft. Nu blijkt er een jongen van deze school een meisje misbruikt te hebben. Hij Komt op een gegeven moment ook in contact met Tamar. Wat is deze jongen van plan met Tamar? Samen met haar vrienden:Tom, Nina, Demi, komen ze er achter!

Kamira heeft 2 vaders één is Indisch en heet Marcosa en één heet is gewoon Nederlands en heet Thomas. Op een avond heeft ze ruzie met haar ouders en loopt dan weg. Ze komt dan een fout iemand tegen. Ze gaat met hem mee. Ze komt dan in de,drugshandel en in de criminele wereld te recht

'Alsof je verdrinkt waar iedereen bijstaat zonder in te grijpen,' zo voelde ik me al een tijdje. Na alles wat er gebeurd was zou ik dat ook geen wonder noemen. Het overrompelde me iedere keer weer. Eindeloos vermoeiend. En het allerergste: ik kon er niks tegen doen. Kit zou zeggen dat ik me niet zo moest aanstellen, het nemen zoals het is. Maar zelfs hij kon niet ontkennen dat het onze relatie, hoe gestoord en ziek die ook was, geen goed deed. Hij zou het onmogelijk kunnen begrijpen. Ik zou willen dat iemand van mijn verhaal zou leren, om zulke verschrikkingen te voorkomen in de toekomst. Maar vooral zou ik willen dat mensen zoals ik blijven vechten; vechten tegen de Stier.

Wanneer Elena Lars ontmoet, lijkt hij alles wat zij nog niet durft te zijn: zelfzeker, knap, onmisbaar. Hij ziet haar, benoemt haar, kiest haar en alleen haar. Ze valt niet alleen op hem, maar op de rust die hij haar belooft. Langzaam verschuift die rust in controle. Haar woorden worden aangevuld, haar keuzes bijgestuurd, haar grenzen herleid tot overgevoeligheid. Wat hij haar geeft aan zekerheid, neemt hij tegelijk weer af. Ze leert zichzelf te zien door zijn ogen, en verliest onderweg haar eigen stem. Weggaan blijkt geen bevrijding maar moeilijk pad met veel obstakels. In de leegte die volgt, blijft hij aanwezig: in haar reacties, haar angsten, haar zwijgen. In nieuwe relaties herkent ze zichzelf als kopie van wat hij haar heeft aangeleerd. Zijn patronen leven voort in haar lichaam, niet in haar wil. Herstel is geen terugkeer naar wie ze was, maar een moeizaam leren bestaan zonder handleiding. De vraag is niet of ze hem loslaat maar of ze zichzelf opnieuw durft toe te eigenen.