Mizah Stories

❝Eskilerin rivayeti odur ki; şafakta başlayan aşklar, ancak kanlı ayda son bulurlar.❞ . . . 🌘

Liva: Poyraz, neden kaç gündür benden uzak durmaya çalışıyorsun? Liva: Farkında olmadan bir şey mi yaptım yoksa? Poyraz: Yok öyle bir şey Liva Poyraz: Kafanda kuruyorsun Liva: Aptal bir sarışın değilim Liva: Bal gibi de var öyle bir şey Yazıyor... Çevrimiçi... Yazıyor... Çevrimiçi... Yazıyor... Poyraz: Sen bana bir kez daha öyle bakarsan Poyraz: Susamam diye korktum Liva

Bir iş yemeğinde konuşulanlardan sıkılıp salladığınız bir numaraya yazıp saçmalarsanız ne olur?

Hazan, işini ciddiye alan, mesafeli ve hayatını kontrol altında tutmaya alışmış bir doktordur. Duygularını bastırmayı, güçlü görünmeyi öğrenmiştir. Hastane onun için sadece bir iş yeri değil, kaçabildiği tek düzenli alandır. Ama bir sabah... Bir hasta kaçar. Ve hiçbir suçu olmamasına rağmen, her şey Hazan'ın üstüne kalır. İftira, şüphe, fısıltılar... Hastanenin soğuk koridorlarında adı artık başka cümlelerle anılmaya başlar. Tam bu sırada Kağan çıkar karşısına. Ünlü bir boksör. Güçlü, ketum, duygularını kelimelerle değil kararlarla ifade eden biri. Hayatı magazinin, kameraların ve yanlış anlaşılmaların ortasında geçmiştir. Özgürlüğü pahalıya mal olmuştur. Bir fotoğraf. Bir yanlış an. Ve ikisi de istemeden aynı hikâyenin içine sürüklenir. Kağan'ın adı Hazan'ı koruyabilecek tek kalkan olur. Hazan'ın varlığı Kağan'ı daha büyük bir skandaldan kurtarabilecek tek yol. Ve ortaya kimsenin istemediği ama ikisinin de kaçamadığı bir teklif çıkar: Anlaşmalı evlilik. Bu bir aşk hikayesi değildir. En azından başta. Bu, iki yabancının aynı oyunun içine düşmesi, aynı yalanı taşımak zorunda kalması ve her gün birbirine biraz daha yaklaşırken en büyük düşmanların gerçek duygular olmasıdır. Hazan için bu evlilik bir hayatta kalma savaşıdır. Kağan içinse bir kontrol meselesi. Ama planlanan her şey şuna çarpar: Birlikte savaşmak, aynı eve girmek, aynı masaya oturmak, aynı soyadını taşımak... Ve zamanla şu soru kaçınılmaz olur: BU YALAN, NE ZAMAN GERÇEĞE DÖNÜŞÜR?

Bir Cellat Yurdu... Çocukluğunu ve gençliğinin baharını yetimhanenin soğuk duvarları arasında yitiren genç bir kadın; Demet Yıldız. Ölüm kadar sessiz, karanlık kadar sabırlı bir adam; Demir Yüceer. Bazı yaralar kanamaz. Bazı yıldızlar sadece karanlıkta parlar. Acımasız bir savaş sonucunda, sönük kalmış bir yıldız. Yas Yıldızı. "Yıldızlar neden hep karanlıkta parlar, biliyor musun?" "Çünkü ışığı hak edecek kadar yanmışlardır."

" kızım sen salakmısın, nediye kafama topuklu ayakamınla vuruyorsun" " asıl sen kendini ne sanıyorsun? " " nemi sanıyorum kızım az önce senin sayende kendimi gey sandım"

Dediğim gibi sıradan bir sahil kenarı.

üzerime düşünceler

17 sene boyunca çektiğim çile yetmezmiş gibi şimdi de bir kaç adam karşımda durmuş bana doğduğum hastanede bir kızla karıştığımı söylüyordu...

Katılımlı evlendirme programı.

Sıcak sadece dili mi yakardı? Acı sadece ruhu mu yakardı? İkisi bir arada neyi geride bırakırdı?

(Genel okuyucu kitlesine uygundur)

aşk , gurur,acı veren , hüzün şiirleridir

0542***: Şu an neden Nuriye'nin kızı Şeyma'nın sevgilisinin konuşulduğu grupta olduğumu sorguluyorum Hatunum: Çünkü gülümüz balımız güzelimiz öyle istedi 0542***: Peki ben ne alaka Siz: Siktir et ya Siz: Kasma birader ****************** Küfür ve argo içerir. *Tüm hakları bana aittir.*

simayildirim: Ben sadece akraba evliliğini sevmediğimi dile getirdim simayildirim: Evlenmeyeceğiz yani kaankaradag: Not aldım, iki ay on gün sonra görüşelim

@Tab2nesandinyarram adlı şahıs ile mizah diyarında yolculuk

Aren kendi dertleriyle sahil kenarında vakit geçirirken kucağına atlayıp bacağına sarılan bir oğlan çocuğunun, kendisine "baba" demesini elbette beklemiyordu. Ayrıca çocuğun annesinin de bu kadar güzel olmasını. @jeovntae nin mothers daughter kitabından uyarlanmıştır. Teşekkürler<333

Hüzün,Neşe,Aşk,Öfke dolu bir mahalle.