histórias de Myśli

18-naście lat. Słodka liczba. Skrywa w sobie najbogatsze wspomnienia z naszego długiego życia. Pierwszy sex, pierwsza zdrada, pierwszy związek na poważnie...albo nie(?) (Kolejna seria białych wierszy/ przemyśleń.)

Czyli studia na profilu typowo ścisłym z punktu widzenia osoby z umysłem humana. To nic, tylko moje żale, memy i inne cośki. Po prostu śmietnik na memy.

Emocje zamieniłam w słowa. Z myśli utkałam wiersze. Łzy zabarwiły kartkę atramentem.

Like an empty depresive mind. Just the beginig of my daily poetry 😁 Taki trochę pusty depresyjny umysł. Początek mojej codziennej poezji i twórczości 😁

To nie będzie jedna z tych pięknych historii, których bohaterki mimo przeciwności losu na sam koniec dostają swój wymarzony happy end i księcia na koniu, więc jeśli tego właśnie szukasz, odpuść. To nie będzie taka historia. Chociaż zakończenie tej opowieści wciąż jeszcze nie istnieje to wiem, że nie mam co liczyć na to, że będzie szczęśliwe i piękne. Bo to nie będzie bajka, ale życie. Prawdziwe. Realne. Moje.

Zbiór myśli osób ode mnie inteligentniejszych. Pomyśl, czy nie są mądrzejsi i od Ciebie.

Zbiór cytatów, przemyśleń życiowych i śmiesznych tekstów Jana Dąbrowskiego. PS. Ten zbiór nie ma na celu nikogo urazić

Nieznajoma dziewczynka. Na kamieniu siedzi. Coś w zeszycie bagrze i kreśli. Myśli i myśli. Słów odpowiednich szuka. Ty patrzysz i patrzysz. Na niską nieznajomą. I niech nie zmyli Cię. Wzrok bez wyroku. Niech nie zmylą cię. Te drobne uśmiechy. Patrz i obserwuj. Ruchy nieznajomej dziewczyny. Nagle i ona na Ciebie. Oczy podniosła. Jak zimne, jak piękne. Jaka cudowna. Uśmiecha się lekko. Leciutko. I pyta. Urokliwym głosem. Czy chcesz poczytać wiersze?

Zabawne że tak mnie określono

moje przemyślenia

Zbiór myśli, cytatów znanych i nie znanych autorów.

Moje wiersze są jak chwila, rodzą się niespodziewanie w głowie

Krótka opowieść o uczuciach.

Moje głębsze i płytsze myśli, które ciążą zbyt mocno, by trzymać je w sobie. Piszę to po to, by pisać, nie by ktoś to czytał. Chcesz? Proszę. Nie? Żegnam.

...czyli mieszanka Weltschmerzu, drobnych złośliwości i wszystkiego, co mi wpada do głowy

Tą książkę należny traktować z przymrużeniem oka( dedykowana dla nas, nastolatków)... Twoja opinia na poruszane tematy jest dla mnie ważna więc nie krępuj się pisać nawet tych złych komentarzy. Jest to chwila myśli zebrana na papierze w zakresie wiary katolickiej na tle nastolatków. Po prostu zajrzyj i sprawdź czy nie ma tu czegoś dla ciebie. Rozdziały będą dodawane powoli ale każdy następny będzie ciekawszy. Jeśli boisz się że chorujesz na niedobór wiary to chociaż przeczytaj żeby się pośmiać bądź znaleźć odpowiedzi na kilka ważnych pytań.

Natchnienie ze świata.

Cierpienia Schopenhauera. Zbiór małych, więdnących dzwoneczków. By CiraoshiMia.

Skrawki mojej głowy przekazane w najprostszy możliwy sposób.