Historias de Nadnaturalne

Czy powinnam zdradzić ci sekret? Co 63 pokolenia w rodzinie królewskiej powinien urodzić się szczególny potomek. Dlaczego szczególny? Ponieważ dziedziczy wielką moc, inna niż wszyscy, dużo silniejszą. Tym razem wypadło na mnie, ale.... Ja urodziłam się bez mocy. Gdy tylko skończyłam 12 lat a moje moce się nie ujawniły rodzice całkowicie się ode mnie odwrócili. Nie byli już dla mnie mili ani wyrozumiali, zniżyli mnie do pokroju służącej, nic nie wartej osóbki w zamku, choć przed reszta świata ukrywali cały ten fakt. Tortury także się zdążały, ale jakoś dałam im radę. Teraz mam 17 lat. Już dłużej nie chce tego akceptować, jeśli i tak mam tak żyć to lepiej już uciec. Ucieknę i stawie czoła zewnętrznemu światu.

Tytuł tego opowiadania to odwaga w języku Zulu. Opowiadanie przedstawia historię o wiedźmie oraz jej kuzynie, który jest mnichem. UWAGA zawiera wulgaryzmy. Nie odpowiadam za to co ten debil tu napisze. To tyle miłego czytania. :3

W świecie, gdzie ludzi zastępują stworzenia nadnaturalne słaby, drobny Sylf dostaje dar od losu, jakim jest mąż Avatar, przedstawiciel najrzadszego z gatunków. I wszystko jest dobrze, jednak on ma drugiego męża.

30 letnia Mifune prowadzi zwykłe życie w małym mieszkanku w Tokyo. Wstać, zjeść, pracować, spać, powtórzyć. Jednak czy wszystko będzie takie samo gdy pewna zaniedbana, osierocona dziewczynka stanie przed jej drzwiami?

Między nami ukrywają się ludzie o nieprzeciętnych zdolnościach. Niestety uważani są za niebezpieczny, gorszy sort, który najlepiej należałoby wyeliminować. Społeczeństwo nadało im miano dysfunkcyjnych.

Kilka krótkich opowiadań o wszystkim i o niczym. Świat pełen tajemnic, niespodziewanych zwrotów akcji i mrocznych historii. Świat mojej wyobraźni.

Kilka wieków temu, w sumie nie tak całkiem dawno w porównaniu z tym ile ten świat już istnieje. Dokładniej. Rok 1943. Nadszedł ten dzień. Już od tygodnia czułem, że to nadejdzie niebawem. Nie wiem czemu ale od zawsze posiadałem taką zdolność. Wszyscy uważali tą moc za cud od samego Boga. Mylą się. Oni wszyscy są w błędzie. Przez ten dar - jestem tutaj. Z daleka od rodzimego gniazda. W obozie. W obozie dla ludzi takich jak ja.

Emilia ma zaledwie szesnaście lat. Jest lubiana, ale rzadko widuje się ze swoimi znajomymi, bardziej ceni sobie czas spędzony z samą sobą lub swoim ukochanym psem Psycho. Ta nastolatka ma niecodzienne zainteresowania. Najważniejsze dla niej jest to jak czuje się jej ciało i dusza. Medytuje codziennie. Chodzi na wyprawy do lasu. Coś jednak się zmienia... Na jednej z wypraw spotyka niezwykłe zjawisko. Od tego momentu zaczyna mieć wiele nie znanych jej wcześniej rozterek. Czy serce może być ponad umysłem lub duszą?

Wszystko ma swój początek i koniec. Ziemia kiedyś powstała i kiedyś zginie. Jak wszystko co powstało, tak jak z plastikową butelką. Może to potrwa bardzo długo, ale jednak - nie zostanie po niej ślad. Tak samo jest z ludźmi. Rodzą się, dorastają, zakładają rodziny i umierają. Za sto czy dwieście lat nikt nie będzie o nich pamiętał. Kto pamięta o człowieku, który żył dwa wieki temu? Wszystko co ten człowiek stworzył, pomału zginie. Pamięć po nim również, z czasem wyblaknie. Nawet natura przemija. Rośliny zwiędną, a każde, nawet największe i najstarsze drzewo w końcu zniknie - za sprawą człowieka, lub natury. Wszystko co naturalne, przemija. Tylko Oni, tylko Nadnaturalni przeżyją. Są istoty, które widziały początek świata i jeśli to nastąpi, będą widzieć i jego koniec. Te istoty są ponad wszystkim, ich istnienie przeczy wszelkiej logice, a ich stare prawo łamie obecne normy i morale. Najgorsze co może spotkać przeciętnego człowieka, to wpaść w ich świat. To droga w jedną stronę. Nina nie ma pojęcia, co się dzieje tuż pod jej nosem. Nie spodziewa się, że obok ludzi, żyją istoty całkiem inne. Nie wie, że często się z nimi wita, rozmawia, przyjaźni, a jednego nawet kochała. Ale to nie ta miłość popchnie ją do nadnaturalnego świata, a mężczyzna, który obserwował ją i wie, że ona jest częścią tego świata. Mężczyzna, który jest niczym bóg bogów, Najstarszy, największy postrach wśród Nadnaturalnych. Świat, w którym nie ma litości, a martwy nie jest martwy.

- Czy mógłbyś dla mnie zagrać? - zapytałam nieśmiało muzyka, który nie wiadomo skąd wyrósł mi przed nogami. - Jasne, od tego tu jestem - zaśmiał się, a z dłoni wypadła mu kostka. - W końcu nigdy nie wiadomo, czy nie gram dla ciebie ostatni raz. Życie często źle czyta nuty. - Umierasz? - Ja nie, ale ty owszem... - sięgnął z kieszeni jakiś dokument. - Jacob Lover, specjalista ds. miłości i jeden z głównych poborców dusz. Szybko ruszyłam w stronę najbliższego sklepu, ale mężczyzna dogonił mnie zanim zdążyłam wejść i chwycił za rękę. -Zamknij oczy. Będzie trochę trząść.

Chciała umrzeć, ale nie umarła. Skończyła życie, ale tak naprawdę rozpoczęła nowe. Czy w tym świecie da się umrzeć? A co jeśli życie jest tylko snem, z którego śmierć nas budzi? Gaja podjęła się eutanazji. Powinna umrzeć. Ale czy na pewno umarła, czy jednak będzie musiała powrócić do życia i zrobić to, czego nie zdążyła?

Młoda Julka jest wilkołakiem i wielką fankom Stuu. Jest w nim zakochana i jedzie na meeting z nim gdzie wszystko odwraca się dogóry nogami. Czy milosc do Stuu pokona jej wilcze moce?

Ostatnie chwile. Śmierć.

Dziewiętnastoletnia Alex jest jedną z wielu zaciągniętych do wojska na potrzeby wojny. W trakcie zwyczajnej walki w lesie, jej przyjaciel zostaje ciężko ranny. Dziewczyna, szukając pomocy, doświadcza dziwnego zjawiska...

"I w taki sposób wszyscy wylądowaliśmy na tym samym uniwersytecie, w Meadowbark. Ja studiuję weterynarię (tak! Dostałem się!), Stiles jest na bezpieczeństwie wewnętrznym, tak jak Malia. Lydia, jako jedyna wybrała dwa kierunki - matematykę i medycynę sądową. Kira niestety wciąż jest ze zmiennoskórnymi, próbowaliśmy złapać z nią kontakt, ale wygląda na to, że stale się przemieszcza. Martwi mnie to. Pan Argent również przeniósł się do miasta oznajmiając, że jest jakby częścią naszego stada. Postanowił nam pomóc i skontaktować się z miejscowym druidem, aby poznać całe nadnaturalne zaplecze tego miasta. Jak się później okazało, nie przyjechał się sam. Towarzyszy mu Isaac Argent, który również studiuje na uniwersytecie. Liam, Hayden i Mason zostali w Beacon Hills. Mam nadzieje, że poradzą sobie, gdy nas nie będzie." - Scott

Moja pierwsza creepypasta napisana na podstawie moich snów. Z góry przepraszam za błędy ortograficzne/interpunkcyjne/gramatyczne jeżeli znajdziecie takowe, poinformujcie mnie.

Bohaterem opowiadania jest 16-nasto letni Andrew. Chłopak o nietypowej przeszłości, przekonuje się że każde wydarzenie w jego życiu ma głębszy sens. Żyje karmiony kłamstwami...ale wcale nie to jest najgorsze, w jego ciele i umyśle dzieją się bowiem nie normalne zjawiska. Dodatkowo do jego problemów dochodzi jeszcze zwykłe nastoletnie życie. Czy odnajdzie w końcu odpowiedź, kim tak właściwie jest, jak zareaguje na szokującą prawdę?

Historia taka jak każda inna. Codziennie coś się zmienia. Człowiek, wampir i wiele innych nadnaturalnych stworzeń. Romans pomiędzy mężczyznami, czarny humor, krew, szpilki i jędzowata babcia.

(Tytuł tymczasowy. Zdjęcie z Pinterest.) Nazywam się Vera O'dell. I jestem morderczynią. Jestem też jedyną której nie możesz się oprzeć.