Nieporozumienie mga kuwento

Ktoś kiedyś powiedział: "To nie w gwiazdach zapisane jest nasze przeznaczenie, lecz w nas samych". Lecz ja wierzę, że nic nie dzieje się bez przyczyny...

Podczas okresu osiemnastek Tymon i Adam dużo imprezują. Podczas jednej z zabaw dochodzi do dziwnego, niewyjaśnionego nieporozumienia. Adam się dystansuje, co powoduje między nimi przepaść. Czy uda im się naprawić pewien pijacki wybryk? "- Nie chcę być sam nie zostawiaj mnie - bełkotał. - Tymon, nie chcę się znać - seplenił nieskładnie dalej. - Nie chcesz mnie znać? - spytał, zabierając dłonie. - Siebie, nie chcę siebie znać. Nie chcę być sam. Ale ty nie możesz. Idź sobie."

- Na świecie jest tak wiele problemów... Kataklizmy, epidemie, wojny i terroryzm, a ty martwisz się o to, że moje włosy są cienkie? - Właściwie to nie interesuje mnie nic z powyższych jeśli mam być szczery, więc twoje włosy to moje aktualne zmartwienie.

Lekki wiaterek owiewał moją twarz kiedy przechadzałam się ulicami zatłoczonego Nowego Jorku. Lecz coś przerywa mój spokojny spacerek, po jak że cudownym mieście. Jasne, ogromne światło oślepia mnie. Słyszę krzyki. Nawoływania aby się w ich stronę chociaż spojrzała. I nagle zamieram. Gdy słyszę głośny krzyk paparazzi. - A co z Loganem Hunter'em?!