Nostalji Stories

Bazen en sağlam temelleri atabilmek için, üzerinde durduğunuz o yaldızlı ve sahte binanın tamamen yıkılmasına izin vermeniz gerekir. Avrupa'nın şatafatlı mutfaklarında kurduğu o gösterişli ve "kusursuz" krallığa rağmen, içindeki devasa boşlukla savaşan Yağız... Ve Eskişehir'in nostaljik sokaklarında, sırf büyük fırtınalardan korunmak için kendi yalanlarından 'güvenli' bir kafes inşa eden Deniz. Yıllar sonra Porsuk Çayı'nın kenarında, aynı yıpranmış kitabın sayfaları arasında yeniden buluştuklarında; ikisi de geçmişin o ağır enkazı altında kalacaklarından habersizdir. Bir tarafta dile dökülmemiş, uğruna her şeyin feda edilebileceği devasa bir aşk; diğer tarafta korkular, sırlar ve saklı hayatlarla örülmüş görünmez bir duvar. Ancak kader, hızla ilerleyen ağır bir lokomotif gibidir. Doğru zamanda o 'makas' değişmezse, tren hep o bildik, sıkıcı gara dönmeye mahkûmdur. Bu; güvenli limanlara sığınanların değil, her şeyini kaybedip kendi küllerinden yeniden doğanların, tozun toprağın içinde kendi hayatını elleriyle yeniden inşa edenlerin hikayesi.

Hani bazı kitapların oynatma listesi olur ya. Bu kitapta işler biraz farklı. Burada oynatma listesinin bir kitabı var. Size hikayelerle şarkı önerisi yapacağım. Okuyacağınız hikayeler seçtiğim şarkının sözlerinden, anlattığından ve vibeından ilham alarak yazdığım kısa paragraflar. Kimi zaman bir mektup, kimi zaman ise aynaya bakılarak yapılan bir konuşma. Dilerim geceleri yapılan uzun konuşmalar tadında bir kitap okursunuz. Şarkıları yazacağım ister onları dinleyerek okuyun, ister kendi seçtiğinizi. İyi okumalar dilerim :)

Leyla, evet adım bu. İsmimi büyük büyük dedemden alıyorum. Dedem, yani cinsiyet degistirmeden önce ismi öyleymiş. Her sabah gazetesini almamı söylerken babamın bana hitap ettiği o isim yani; Leyla. İsmimin gerçeğini öğrendiğimde aslında çokça heyecanlanmıştım, çünkü böyle hikayesi olan bi isme sahip olmak beni mutlu etmişti. Bu hikayeye bir göz atmanız için dedemin günlüğünden bir kaç sayfayı sizinle paylaşmak isterim.