Obyczajowe Stories

Zoe ma 19 lat, głowę pełną marzeń i... sekret, który odbiera jej oddech. Z zewnątrz wygląda jak każda inna studentka - spieszy się na wykłady, próbuje odnaleźć się w głośnym świecie akademika i nieśmiało marzy o miłości. Ale pod warstwą uśmiechów kryje się ból, który paraliżuje jej ciało i duszę. Cierpienie, którego nie widać na pierwszy rzut oka, ale które determinuje każdy jej krok. Wbrew anatomii, wbrew własnemu ciału, Zoe próbuje żyć normalnie. Czy odważy się otworzyć przed kimś, gdy ból staje się jej najwierniejszym towarzyszem? Czy można zbudować relację, kiedy własne ciało wydaje się wrogiem? To poruszająca historia o walce o siebie, o sile ukrytej w kruchości i o tym, że najgłębsze blizny to te, których nie widać na skórze. 📌 Wszelkie prawa zastrzeżone. 📅 Nowe rozdziały w każdy piątek! 💬 Zostaw po sobie ślad - gwiazdkę lub komentarz, to bardzo motywuje do pisania!

Grupa znajomych odwiedza szkolnego przyjaciela. W ciągu jednego dnia pośród sielskich krajobrazów wsi rozegra się dramat a między znajomymi padnie wiele cierpkich słów... Opowiadanie o samotności i, że czasem zapominamy o drugim człowieku.

Opowieść o Cissy Jenkins , która ma idealne życie... do czasu...

Margaret to dziewczyna o artystycznej duszy, która długo nie wysiedzi w jednym miejscu. Gdy już za rok musi podjąć jedną z ważniejszych decyzji w swoim życiu, pojawia się wiele wątpliwości. Przed nią ostatnie lato, nowe przygody i Stephen...który spróbuje odbudować ich wieloletnią relację.

Jak dzieci radzą sobie z chorobą?

Coś mojego. Coś osobistego.

PRAWDZIWA SENSACJA!

Opowieść o latarniku, który zmienia życie mężczyzny zapatrzonego w sprawy materialne. O pięknie natury i o docenianiu chwili, która przemija na zawsze. Darmowe opowiadanie wydane nakładem własnym.

Dziwne przypadki Alicji i jej... przyjaciół? Opowieść łączona - inne wątki znajdziecie w historii "Labirynt Rzeczywistości - Przemek" https://www.wattpad.com/story/146234097-labirynt-rzeczywisto%C5%9Bci-przemek

Gdy carewna Antonina Katarzyna Iwanowiczówna przybyła na dwór Najjaśniejszego Cesarza Luanga Hun Phana, była zła, przestraszona i ledwie potrafiła wypowiedzieć wymagane od niej powitanie. O samym cesarstwie wiedziała tyle, że jej kraj miał niezwykłe szczęście, unikając wieloletniej, wyniszczającej wojny z żałośnie marną szansą na zwycięstwo. I że miała wyjść za krewnego cesarza. O ludzie Enaerów nie wiedziała z kolei zupełnie nic, więc z zaskoczeniem odnalazła wspólny język z ich ostatnią władczynią - cesarzową Kaew Isrą - która stała się ostoją Antoniny na egzotycznym dworze. Tylko że Kaew Isra wcale się tak nie nazywała. Po prostu nawet smykałka do magii w jej przypadku nie wystarczyła do zmiany losu. Albo wręcz zmieniła zbyt dużo, więc teraz tylko Luang i tylko na osobności zwracał się do niej prawdziwym imieniem.

Agata wynajmuje pokój obok, ma w nim wieczny nieporządek. Długo śpi i jak ostatnia idiotka w poniedziałek wybrała ćwiczenia na 8. Niby jej się coś tam zawiesiło, ale każdy swój zły wybór zwala na coś innego. Nie można jej wierzyć. Ma duże oczy i ładny uśmiech, czasami nakłada za dużo makijażu i wygląda staro. Ostatnio była na solarium, opala się na pomarańczowo. Lubię to, że jest taka nieidealna. I kiedy mam zły humor, to pociesza mnie opowiadając jakieś głupie historyjki ze swojego dzieciństwa. Nie umie gotować i czasami mówi, i pisze tak, że ciężko jest ją zrozumieć. Ma chore serce - ja od kilku miesięcy też. Miłość mnie wykańcza.

Rutyna pracy potrafi wykończyć. Ile można powtarzać te same czynności. Tekst powstał we współpracy z PERPERIKON (https://twitter.com/PERPERIKONVHS) w ramach konkursu MikroKawa w aplikacji Sweek

Ciemność, tylko to widzę...Oddaj mi oczy oddaj mi duszę...Oddaj mi serce moje zagubione.Oddaj!

Chaotyczna, pisana kawałkami, mini opowieść o relacji Benjamina i Adama, widziana oczami Adama. Od fascynacji, do niezrozumienia.

Zmęczona i niedoceniana przedszkolanka ucieka na spontaniczny weekend na Mazury, by odpocząć od złośliwości męża i rutyny, lecz na pokładzie „Smętka" spotyka niespodziewanego towarzysza, który burzy jej samotność. Gdy okazuje się, że to jej skruszony mąż, który przywiózł ulubione chrupki na zgodę, oboje muszą skonfrontować złość, tęsknotę i to, co naprawdę ich łączy.

Nina musi pomóc przyjacielowi. Musi wyrwać go z ramion niepamięci. Żeby to zrobić, musi wrócić pamięcią tam, gdzie wszystko się zaczęło.

krótkie lub trochę dłuższe opowiadania, wiersze, wywody na wszystkie tematy i ćwiczenia pisarskie

Opowiadanie ma tylko niecałe 3 rozdziały i nie będzie kontynuowane „Teraz, kiedy spotkali się ponownie, Parry mógł bliżej przyjrzeć się chłopakowi, nie koniecznie bez przerwy czując na sobie jego wzrok. Trevor był od niego odrobinę wyższy, co nadal nie czyniło go wysokim. Mógł mierzyć co najwyżej jakieś sto siedemdziesiąt pięć centymetrów. Bez problemu można było również zauważyć, że był dużo lepiej zbudowany, niż blondyn - nic dziwnego, w końcu był tancerzem, co raczej zmuszało go do codziennych treningów. Devan zwrócił uwagę na to, że twarz chłopaka zazwyczaj przybierała poważny wyraz, przez co na początku mógł wydać się smutny. On jednak chyba tak po prostu miał, że nie uśmiechał się bez przerwy i chociaż dla Deva było to niecodzienne, musiał przyznać, że jest w tym coś przyciągającego."

W przykurzonym pubie na rogu małej ulicy, z dala od zgiełku świata, spotyka się codzienność tych, którzy przeżyli już swoje - i tych, którzy jeszcze nie wiedzą, co ich czeka. Jedni przychodzą po wódkę, inni po rozmowę. Czasem jedno zamienia się w drugie. A przy wspólnym stole łatwiej śmiać się z życia, które często nie śmieszy wcale. To nie jest opowieść o bohaterach. To opowieść o ludziach - takich, jakich mijasz codziennie, ale nigdy nie poznajesz naprawdę. Przyszłam tu trochę z przypadku, trochę z potrzeby. A potem zostałam - Bo mogłam być sobą nawet jeśli czasem sama nie wiedziałam, co to znaczy.

When Australia visited England, from December 2011. Both heartbroken - each in its own way, find themselves among the snowy London. Their relationship with each day are changing, and finally create something wonderful, yet simple - friendship. When England visited Australia, the August 2012 year. She finally has a chance to get to know in the real world his whole team, and they familiarize themselves with the mysterious girl with the computer. Was this five to like or to hate? Is the bond of England and Australia will be strong enough to survive kilometers separating them? Do other people in the vicinity will be able to destroy what you have built? Will there be a rather good or bad times? Is their relationship going to change into something more, or forgive, because I recognize that, but not worth it? Los carries many unknowns, but that's what life writes the best scripts ... Prejudice - Content may contain vulgarity and sex scenes! Author of the original: RoxyDonau