Obózpółkrwi hikaye

Nigdy nie chciałam być wojowniczką, bohaterką, ani żadną inną heroską. Nigdy nawet nie przeszło mi to przez myśl. Byłam siedemnastolatką, dla której najważniejsza była rodzina i przyjaciele. Miłość, szczerość, lojalność i wsparcie - dla mnie było to zrozumiałe, tym była moja relacja z bliskimi. Myliłam się, myśląc, że dostanę to samo w zamian. Wszystko, co uważałam za stały element mojego życia, za całkowitą prawdę, za wszystko, w co wierzyłam... odeszło, kawałek po kawałku, aż w końcu z mojego zwyczajnego życia nie pozostało już nic. To wszystko zniknęło, rozpłynęło się, jak niewyraźny sen. A to, co nastąpiło potem... to było gorsze, niż wszystko, co do tej pory znałam.

Wiesz co, ja wcale nie chciałam być taka jeka jestem. Jeśli czytasz te słowa, bo myślisz, że możesz być taki jak ja, to dam ci dobrą radę: zamknij natychmiast tę książkę. Uwierz w każde kłamstwo, jakie opowiedzieli ci mama i tato na temat twoich urodzin, i postaraj się zwyczajnie przeżyć życie. Niebezpiecznie jest być istotą półkrwi, albo im podobnym. Strasznie. Zwykle na końcu ginie się w jakiś paskudny i bolesny sposób. Jeśli jesteś zwykłym dzieckiem, które czyta tę książkę jako kolejną powieść przygodową, to super. Czytaj sobie do woli. Zazdroszczę ci przekonania, że nic takiego nigdy się naprawdę nie wydarzyło. Ale jeśli rozpoznasz się na jaj kartach - jeśli poczujesz, że jej słowa coś w tobie poruszyły - natychmiast ją odłóż. Możesz być jednym z nas. A wystarczy, że się tego dowiesz... Wtedy to już tylko kwestia czasu, kiedy ONI też to wyczują i przyjdą po ciebie. Nie mów wtedy, że cię nie ostrzegałam. Nazywam się Raven...