Historias de Olimpijscyherosi

Koniec Umarły

Talksy będą z takich fandomów jak: Więzień Labiryntu, Hetalia, Percy Jackson/Olimpijscy Herosi, Creepypasta oraz Harry Potter.... Czasami pewnie sypnę ekstra-mądrymi przemyśleniami, tak, aby jeszcze bardziej utwierdzić moich reptylskich i nie-reptylskich przyjaciół w przekonaniu, że już dawno powinni się ode mnie odizolować ;3 Okładke wykonałam ja, pozdrowionka! Miłego czytanka!

Zapraszam do zgłaszania shipów do oceniania

Wiem, że to kolejna taka rzecz na wattpadzie, ale to będzie wyjàtkowe. ~AnnabethmArti

❝CAMERON, TY MAŁY GNOJKU❞ Omijanie zajęć przez pilną potrzebę drzemki stało się rutyną dla Camerona, który po wzięciu książki do ręki pierwszy raz, musi się zmierzyć z obozowiczami, zapadającymi w dziwny magiczny sen. Kiedy Leo Valdez, jedyny heros z Siódemki, który pozostał w obozie, również zasypia, Cameron skazany jest na syna Afrodyty z obsesją na punkcie swoich włosów i Aspen, które zamiast samobójczych misji woli żaby. Syn Apollina musi podjąć więc decyzję, która wpłynęłaby na losy całego świata półbogów. Czy wybrać się na misję, mimo tego, że Olimp milczy? Czy lepiej jest po prostu uciec, jak zawsze zwykł rozwiązywać problemy? • HEROES OF OLYMPUS FANFICTION • CZAS AKCJI BLIŻEJ NIEOKREŚLONY • STORY BY: ME • COVER BY: ME ©2023

Nie ma prądu to i opisu brak

Nigdy nie chciałam być wojowniczką, bohaterką, ani żadną inną heroską. Nigdy nawet nie przeszło mi to przez myśl. Byłam siedemnastolatką, dla której najważniejsza była rodzina i przyjaciele. Miłość, szczerość, lojalność i wsparcie - dla mnie było to zrozumiałe, tym była moja relacja z bliskimi. Myliłam się, myśląc, że dostanę to samo w zamian. Wszystko, co uważałam za stały element mojego życia, za całkowitą prawdę, za wszystko, w co wierzyłam... odeszło, kawałek po kawałku, aż w końcu z mojego zwyczajnego życia nie pozostało już nic. To wszystko zniknęło, rozpłynęło się, jak niewyraźny sen. A to, co nastąpiło potem... to było gorsze, niż wszystko, co do tej pory znałam.

Krótkie opowiastki. Czasem szczęśliwe, bo ich smutna treść nigdy nie miała miejsca. Czasem smutne, bo zawarte w nich szczęście nigdy się nie ziściło. Czasem po prostu - bliższe prawdzie. Zanim zaczniemy, moi mili, zastrzegam sobie jedną rzecz. Jeżeli piszę jakiś pairing, niech tam to będzie Perico, powiedzmy, to piszę Percico. Bo tak, prawdę mówiąc. Choćby z kaprysu. Idzie wbrew kanonowi. Ale puścić wodze wyobraźni i alternatywnym światom można. Czasem przynajmniej. Jeżeli masz ochotę obrażać jaki bądź pairing, to proszę gdzie indziej. Osobiście toleruję wszystkie i oczekuję przynajmniej zachowania pozorów tego samego.

Gdy współcześni herosi zaczynają skakać w przyszłość robi się spore zamieszanie! 1 część to Córka Posejdona

Okładka nie należy o mnie tak od razu zaznaczę

Preferencje PJ i OH

Emma i Angel znają się od siedmiu lat. Od tego samego czasu ich domem jest Obóz Półkrwi. Dziewczyny są dziećmi Olimpijczyków; Angel to córka Hadesa, Emma - Ateny. Są tak różne, mimo to jednak uwielbiają swoje towarzystwo. Wszystko układa się dobrze, jak na życie herosa, dopóki...

Po walce z Gają każdy heros w obozie pragnie zaznać chwili spokoju, nie wszyscy mogą sobie jednak na to pozwolić. Infirmeria roi się od półbogów wymagających opieki po groźnym starciu z tytanką i to właśnie przewodniczącemu domku Apolla- Willowi Solance przypada największy udział w przywracaniu wszystkich do zdrowia. Odpowiedzialność i ciężka praca zdaje się coraz to gorzej działaś na chłopaka, jedynym co zachowuję go przy zdrowych zmysłach jest obecność jego przyjaciela Nico, do którego jak się obawia zaczyna czuć więcej niż powinien. Krótka historia o Nico który uratował Willa --Akcja historii dzieję się między Krwią Olimpu a Ukrytą Wyrocznią-- --Autorka pisząca to opowiadanie ma dysleksję co może spowodować czasami gubieniem literek, małych błędów czy niestosowanie zasad interpunkcji (przecinków)--

pReFeReNcJe Z pErCy'EgO jAcKsOnA i oLiMpIjSkIcH hErOsÓw ZaPrAsZaM sErDeCzNiE 23.06.20 #7 w olimpijscyherosi #15 w ethannakamura #131 w pj #598 w frank

«as arabella just might have tapped into your mind and soul you can't be sure» po prostu aesthetics. «arabella» bo to słowo jest przepiękne, a arctic monkeys to ż y c i e .