Historias de Osoba

Doplnok ku knihe "Denník Psychicky narušenej osoby"

Mieszkam w Warszawie. Mam 16 lat. Dzień jak co dzień - budzę się, idę do szkoły, wracam do domu, uczę się, spędzam kilka godzin przy komputerze, kąpię się i idę spać. Gdy mam zamknięte oczy, dookoła świata dzieją się niespodziewane rzeczy. Gdzieś w Stanach Zjednoczonych mąż zdradza żonę, zaś w Tokio ludzie jadąc do pracy, stoją w kilkukilometrowym korku. Śnię. Śnię o właśnie tych osobach. Jak spędzają czas? Czy sytuacja ich nie przerasta? Te pytania zadaję sobie w myślach co noc. Budzę się i spędzam kolejny typowy dzień. Perspektywa codziennego, porannego wyrywania kartki z kalendarza przeraża mnie. Czekam na odmianę. Po co? Może dlatego, by skosztować czegoś innego. Chcę przeżyć dzień pełen wrażeń i zaskoczeń. Życzenie tej totalnej kumulacji stresu, radości i smutku się spełnia...

No cóż, widocznie ktoś chce poznać życie i psychikę "człowieka" który to pisze. Więc na początku już mówię, jestem spaczony życiem.

Masz 17 lat i postanowiłaś pójśc do koleżanki. Szłaś przez górę Ebot i wpadłaś do podziemia.. Spotkałaś dużo fajnych potworów.. Czytaj a przekonas zsię co dalej będzie...

Pewna dziewczyna o imieniu Hope po pewnym zdarzeniu straciła bliską jej osobę. Od tamtego dnia przestała chodzić do szkoły, nie rozmawiała z nikim, nie wychodziła z pokoju i miała myśli samobójcze. Myślała, że nie jest w stanie normalnie funkcjonować i niedługo dołączy do innego świata. Jednak pewnego dnia dostaje dziwną wiadomość od nieznanej jej osoby.

o pewnej osobie która została z całej ekipy .

Nikdy jsem nevěřil, že bych našel svou druhou polovičku. Ne-e co si budu namlouvat, já na lásku neveřil. Vztahy nejsou nic pro mě, fotbal je hold fotbal a když chce dosáhnout vrcholu tak hold jde vše stranou. Před rokem jsem měla kluka, báječnou rodinu i svou BFF. Většinu z toho už nemám, a to jen díky jedné pitomé minutě, stačí okamžik a váš život jde ehm ehm..do kytek. BFF mám stále, Mámu taky, ale táta tam zemřel a ON taky. Můj kluk, moje spřízněná duše,...nebo ne?! Je načase vstát a nenechat se pohltit smutkem. A já do toho skáču rovnou po hlavě

Na tieto otázky sme mali po jednej odpovedať na jednej mojej hodine herectva. Ako by ste odpovedali vy? Neverím na vetu: ,,Hľadám samého seba." Lebo človek sám seba nehľadá, človek sám seba tvorí.