MarcJulesIduria
"Malayo ka man"
Sisimulan ko ang aking tula,
Tula kong paano tayo nagsimula,
At kung paano tayo nagkakilala,
Kahit gaano man kalayo ang ating distansiya,
Hinahamak ang lahat upang tayo ay maging masaya,
Ginugol ang buong araw upang makausap ka,
Kahit mahirap tiniis dahil mahal kita,
Mahal kita kahit gaano man tayo kalayo sa isa't isa,
Minahal kita nang walang pagdududa,
Relasyong may hadlang
May agwat at may distansya
Ngunit isinisigaw ng puso'y iisa
Ang magmahal at ang mahalin sa tuwina
Iba ang lugar ko at iba rin ang sayo
Malayo ka at malayo rin ako
Kumbaga langit ka at ako ..lupa lang ako
Napakarami nating pag kakaiba. Hindi ba?
Pero lahat ng yan hindi natin ininda
Sapagkat alam natin na ang sigaw ng puso nati'y iisa
Sigurado ako na MAHAL NA KITA
Minahal na kita kahit na malayo tayo sa piling ng isa't isa
Di nag tagal tinanong mo na ako
Kakayanin ba natin ang relasyong ito?Magka iba ang ating mundo
Lumipas ang segundo,minuto,oras,araw at buwan
Ipanakita mo sa akin ang mundo mo at ganun din ako sayo
Hindi naging hadlang ang distansya nating dalawa
Upang mas makilala pa natin ang isa't isa
Ngunit alam ko.
Handa na akong tahakin ang mundo ng magkasama tayo
Handa na akong maging parte ng mundo mo at mundo ko
Handa na akong sumugal at magmahal.
Handa na akong mapagod at masaktan.
Ang bawat laban mo ay laban ko na rin
Ang sakit mo ay sakit ko na rin
Ang bwat panalo mo ay magiging panalo ko narin
Nakakatuwang isipin na ang mundo mo at mundo ko ay naging isa narin
'Distansya'.Hindi yan hadlang sa ating dalawa
'Agwat'.Hindi natin yan naging problema
Dahil Mahal natin ang isa't isa sa kabila ng ating pagkakaiba Tinanggap natin ang pagkakamali ng bawat isa
Sumugal tayo at Susugal tayo sa relasyong ito
Dahil alam mo at alam ko na may plano ang diyos kung bakit tayo nagtagpo Kung bakit tayo nagmahalan,magmamahalan at patuloy na lalaban Mahal.Laban lang walang sukuan.