Piskoloji cerita

Kimi şeytanlar dışarıda değil, içeride yaşar. Ve en tehlikeli körlük, gözlerin değil zihnin körlüğüdür. Bu, kendi sesiyle boğuşurken hayatın en büyük yanılsamasına kapılan bir kızın hikâyesi. Çünkü bazen zannettiğimiz şeyler, zannettiğimizle kalır. Kimi zaman birinin bakışlarını 'evimiz' sanır, oraya sığınırız. Oysa gün gelir, gitmek zorunda kalırsın. Çünkü bazen, ev bildiğin o gözlerdeki zehri fark etmek için her şeyini kaybetmen gerekir." Ben sadece elli kiloyum anne. Elli kilo bir insan, nası şu koca dünyaya sığamaz? Nasıl fazlalık gelir bir eve, bir odaya ? Ben sığamadım anne. Belki.. beni biraz fazla sevseydin, o boşluklar sevginle dolsaydı, ben de bir yere sığabilirdim.

Mantıksız bir sevgi, düşüncesiz bir beklenti, bilinçsiz bir bilgi ya da bir "AŞK" anısı.

Psikolojik sorunları olan Adıyamanlı bir gencin kaleminden