Platonik Stories

Petek, platonik olduğu çocuğa, okul dergisi için röportaj bahanesiyle yazar. Yağız Efe'nin bu teklifi kabul etmesiyle, hikayeleri başlar...

Tıp fakültesi öğrencisi olan Karaca, babası şehit düşünce erkek kardeşi ve eşinin acısından dolayı kanser olan annesi ile bir başına kalmıştır. Annesinin tedavisi için Ankara'daki evlerini satan Karaca hem okuyup hem de annesi ve kardeşiyle yeterince ilgilenemeyince teyzesinin isteğiyle annesini ve kardeşini Trabzon'a gönderir. Ölünce kızının tek başına kalacağını düşünen annesi hem şehit olan eşinin güvendiği askeri hem de Trabzon'dayken çocukluğunu bildiği Yüzbaşı Polat Ali ile kızı Karaca'nın görüşmesini ister. Karaca annesinin isteğini kabul eder ama amacı annesinin istediği gibi Polat Ali ile bir ilişkiye başlamak değil, hasta annesine beyaz bir yalan söyleyerek gönlünü kırmamaktır. Ama işler Karaca'nın planladığı gibi gitmez çünkü Polat Ali hakkında öğrendiği gerçekler zamanla tüm düşüncelerini altüst eder. Tüm bu gerçekler sayesinde Karaca ile Polat Ali kısa sürede gerçek bir ilişki kurarlar. Ama bu ilişki aradaki mesafelerle, gizlenen görevlerle, saklanan sırlarla, zamansız kayıplarla ve ani terk edişlerle çoğu kez sınanır.

TAMAMLANMIŞTIR. Sarp: Güzelsin Bilinmeyen numara: Ama sen beni hiç görmedin Sarp: Evet, görmedim Sarp: Bu yüzden bana güven Sarp: Çünkü güzellik yalnızca dış görünüşle ilgili değildir benim için Sarp: Bir insanı güldürebiliyorsan güzelsindir, bir insanı olduğu ortamdan bambaşka bir yerde hissettirebiliyorsan güzelsindir Sarp: Ve bir insana hiç hissetmediği bir duyguyu hissettirebiliyorsan Sarp: İşte asıl o zaman güzelsindir

3 yildir platonik kalan bir kizin hikayesi mezun cocuk mezun olsa bile kizin aski hicbir zaman bitmez

Arkadaşının kuzeni olan yiğitten hoşlanan esin arkadaşından numarasını alıp ona yazar ve aralarında olan çekişmeli iletişim başlar.

Onu gördüğümde hissettim kalbimi .Yıllar sonra yine aynı duygu başa sararsa peki ?

Muazzam bir ihtimalsin, gökyüzüne dokunmak gibi, tüm maviliklerin sahibi olmak gibi, hani, nasil desem' mutlu olmak gibi...

Herkes hayatının bir döneminde gerçekten aşık olduğunu hisseder . Fakat bazılarımız o kadar şanslı değildir . Aşık olduğunuz o kişi sizi öylesine mahveder ki toparlanmak zor olur . Ama önemlisi de bu zaten . Geç de olsa toparlanabilen yada toparlanma yolunda ilerleyen umutsuz aşıklara gelsin bu hikaye ...

Selam ben 🌻! bu kitapta ☀️'e olan aşkımı/sevgimi ve fikirlerimi paylaşacağım iyi okumalar :)

Im keep loving him since 3 years. And i think i won't forget. Never. Im crying everynight. Nobody sees or knows This will be my memory or daily thing. Only for him. NOT MYSELF. BECAUSE HE IS MORE IMPORTANT. Lets start my all life.

Aşklar susmaya gelmez, haykırmalı insan. Hatta aşık olmak için çokta geç kalmamalı. Hayatın zorlu koşullarını elbette yaşamalı ama aşkı bulduğunda ona sıkıca tutunmalı ve hayatını onunla güzelleştirmeli. Onu haykırmalı, tamamen ona bulanmalı. Görünmeyen sevgiyi adında bile taşıyan Nihan Mihre ve biricik sevdiği Efe Alp'in, kaybettiği ve kazandığı zamanlara küçük bir göz atmaya ne dersiniz? 2 bölümlük kısa bir hikayedir. İlerleyen zamanlarda kısa özel bölümler gelecektir.

Birini seviyorum, birini çok seviyorum. Tek isteğim o bunu öğrensin. Sadece bilsin. İsterse beni sevmesin. Sahiden bencilce bir istek mi yoksa bir kızın isteyebileceği en masum şey mi bu emin değilim. Ama her şey nasıl bir anda altüst oldu anlayamadım. Onu kazanıp kazanıp kaybetmek ya da kaybettiğini düşündüğün anda aslında kazandığımı anladığım ana nasıl geldiğimi size anlatacağım. Aynı şeyleri yaşayan bir sürü kişinin olduğuna o kadar eminim ki anlatmadan edemedim. O benim ilk görüşte kalbimi hareketlendiren çocuktu bense onun gözünde masum kız çocuğu, birbirini yeni tanıyan iki kişiden nasıl bugünlere evrildik size onu anlatacağım. Bu benim hikayem, belki de hepimizin. Çok sevmek, çok sevilmeyi istemek, çok hayal kurmak, çok istemek hepsi benim hikayemde. Hani sadece günlüğüne yazar ya insan bazı şeyleri hepsini bilin istiyorum. İlk bölümde görüşmek üzere (Kurgudur)

mekanda numarasını aldığı çocuk yerine bir mafyaya yazmıştır

Benim yolum çoktan çizildi. Sapmamam gereken çizgiler, yapmam gerekenler, olmam gereken kişi... Hepsini biliyorum. Ve kusursuz yürüyorum o yolda. İnsanlara bakıyorum; zayıflıklarını, tereddütlerini, kırılgan yerlerini görüyorum. Onları incitiyorum. Bunun kötü olduğunu biliyorum. Ama bilmek, hissetmek demek değil. Onların yerine kendimi koyamıyorum. Acılarını anlamıyorum. Sadece sonuçlarını görüyorum: sessizlik, geri çekilme, korku. Ve bu bana durmam gerektiğini söylemiyor. Yaptıklarımın yanlış olduğunu biliyorum. Ama doğru olanı hissetmiyorum. Ve hissetmediğim bir şey için kendimi suçlayamıyorum. Belki de en korkuncu bu: Zarar verdiğimi bilerek devam edebilmek.

Kulağındaki hoş müzik bir aldatmaca, Bağıra bağıra söyle ama inanma. Çaban ise belki de boşuna, Değdi mi uğruna yaktığın mumlara ve gömüldüğün karanlığa?

Üniversite öğrencisi olan ve en yakın arkadaşıyla ayrı eve çıkan Lavin, Mahallenin kuryecisi olan Barut'a uzun zamandır takmış durumdadır🎀

Herkese selam. Hikayemi okuyup yorum ve oy atarsaniz sevinirim