Poeci cerita

- Adamie... Usłyszał mnie. Spojrzał na mnie tak jak wtedy, gdy się poznaliśmy. Był to wzrok srogi, zmęczony, awanturniczy. W takich chwilach jak ta, gdy za oknem szalała burza, a mój policzek piekł niemiłosiernie, bałem się. Ten strach. To właśnie on mnie tu przyciągnął.

A gdybyśmy nie mieli oczu? Kolor skóry przestaje istnieć. Nie ma kształtu cienia. Nie widzimy kto co nosi - i czy to modne fryzura, makijaż - nie mają znaczenia Skoro bluza już nas nie ukrywa czy myślenie w końcu by się liczyło? Mądrość - nowym standardem piękna? A może to barwa głosu zastąpiłaby wygląd w trendach? A może nawet w ciemnościach znaleźlibyśmy sposób by dyskryminować bez potrzeby widzenia?

Zabierz te słowa nie mogę ich już znieść

Trochę uzewnętrznienia się nie będzie chyba bardzo przeszkadzać... inspirowane po części wolnym czasem a po części obserwowaniem reszty świata...