Poezja Stories

Ona wyjechała za granicę jako nastolatka i kontakt się urwał. On przez lata nie potrafił o niej zapomnieć. Po 10 latach wraca do miasta z dzieckiem i ogromnym sekretem.

„Requiem Milczenia" to zbiór krótkich tekstów kierowanych do Boga, ukazujących drogę od głębokiej wiary aż do jej zachwiania przez różne przeciwności losu. To zapis zdań, które pozostają bez odpowiedzi. Czy choć ten jeden raz wysłuchasz mnie, Panie?

Trzy sonety o utracie i dorastaniu do straty - czyli to co musiało umrzeć.

Zbiór krótkich refleksji, opowiadań o ludzkiej egzystencji, śmierci, samotności itp. Nowe teksty regularnie co kilka dni.

Niektóre słowa rodzą się w ciszy, ale nie są ciche. Pulsują pod skórą, rwą się na powierzchnię, domagają się głosu. Noszone zbyt długo, zaczynają ranić - najpierw w środku, potem na zewnątrz. Te wiersze nie powstały, żeby pocieszać. Nie mają wygładzać ostrych krawędzi ani malować świata w jaśniejszych barwach. Powstały, żeby mówić to, czego nie da się przemilczeć. Każdy z nich to kawałek mroku, ale i lustro - być może zobaczysz w nim własne odbicie. Wejdź ostrożnie. Słowa mogą krwawić.

Boję się, że już niedługo zapomnę jak to było czuć się przy tobie Jak to było kochać cię tak bezgranicznie

w przerwie w pisaniu fanfika o anarchii napiszę to :D 15-letnia Felicja lubiła oglądać filmy pewnego youtubera. Kiedy jednego dnia zobaczyła, że takowy youtuber szuka stu widzów do nowego odcinka, z symulowania średniowiecznego życia w Minecraft, stwierdziła, że tak właściwie to całkiem spoko pomysł, bo i tak nie ma nic innego do roboty. Gdyby wiedziała, że skończy się to tak, jak się skończyło, nie zmieniłaby absolutnie nic.

wierszyk o nowym doznaniu w otchłani pustki.

Nie chcę w tych utworach brzmieć, jakbym odkrywała wszystkie tajemnice wszechświata; używać języka, którego mimo finezji nikt nie rozumie; zgrywać nadętej pseudoartystki. Mam zamiar w mojej poezji po prostu przekazać Wam moje rozmyślenia, skłonić Was do refleksji, zainspirować. Więc uśmiechnijcie się i przeczytajcie - nie musicie podniosłym, dramatycznym tonem ani z wymuszonym wdziękiem - a z sercem otwartym na piękno i bolesność świata.

Chris Corner jest chamskim nastolatkiem, który myśli, że wszystko mu wolno. Bawi się dziewczynami, kiedy tylko ma taką okazję. Nie zwraca uwagi na czyjeś uczucia. Niszczy wszystko, co przeszkadza mu w dobrnięciu do celu. Tym razem jego cel jest zbyt trudny do osiągnięcia- Miła, piękna, ale też wyszczekana Julia Adams. Dziewczyna, która jako jedyna nie stała się jego ofiarą. Czy chłopakowi uda się wygrać? Czy może jednak w tej grze wygrają uczucia?

Różowy goździk symbolizuje wieczną pamięć o osobie nim obdarowaną. Pragnę podarować właśnie ten kwiat każdemu mojemu czytelnikowi - czy to Różowego Goździka, czy Niezapominajek, czy każdej innej mojej twórczości, która pewnie zagości na moim profilu. Chciałabym obiecać wam, że nigdy o was nie zapomnę, mając nadzieję, że wy także nie wyprzecie mnie ze swojej pamięci. Różowy Goździk jest zbiorem emocji, uczuć, przemyśleń, złotych myśli. To ulotna cześć mojej duszy - chwila natchnienia. Esencja. Przyjmijcie ode mnie różowego goździka.

/po sam horyzont smutku/ na szczyt przegranych łez/ wespnie się róż policzków. gdy zabrzmi srebrny gong

Wszystkie wiersze należą do mojej twórczości.

Zbiór niedoskonałych oraz ulotnych słów, które czasem kołtunią się w głowie a czasem są tylko przejściowe. Samuel 08.02.2018 r.

Czasami musisz usiąść i przelać myśli na papier... Znajdziesz to -wiersze -listy -coś a'la pamiętnik

Po prostu zbiór moich wierszy na wpół białych i rymowanych o emocjach i moich odczuciach z nimi związanych.

data powstania: 08.06.2024. data publikacji na wattpadzie: 14.05.2026.

Zbiór wszystkich perełek, które zalegają na dysku, a wiem, że nigdy ich nie dokończę. Rozpoczęte książki, krótkie opowiadania, czasem wiersze, prace konkursowe, etc. Wszystko to, w czym zakochałam się na nowo, czytając ponownie po bardzo długim czasie. Większość z nich pozostanie w pierwotnej formie, więc może zawierać nieco błędów. Ale surowe są najlepsze, bo czuć w nich największą nostalgię. Na dobre i spokojne zakończenie tej zimy.

Jest to amatorski wiersz autorstwa zakochanego nastolatka.

bazgroły pisane nocą