Historias de Poświęcenie

Świat elfów nie jest już tym, czym był. Królestwa za zamkniętymi granicami, centrum handlowe zamienione w gniazdo przestępców, a Luminaris - niegdyś królestwo świateł - cicho pochłonięte przez kogoś, kto nazywa to pokojem. W tym rozpadającym się świecie troje młodych elfów trafia do WPWE - organizacji, która wierzy, że pokój jeszcze jest możliwy. Adeline uciekła przed przeszłością i szuka miejsca gdzie może odetchnąć. Milo nie walczy, ale trwa przy tych, którzy potrzebują pomocy. Nyla marzy o tym, żeby świat w końcu ją zauważył. Żadne z nich nie wie jeszcze, ile ich to będzie kosztować. Oto pierwszy tom fantastycznej serii, która podbije serca niejednego fana fantasy i nie tylko.

Rok 1945. Roxanne Campbell przyszła do Hogwartu dopiero w wieku 16 lat. Dlaczego? Kim tak naprawdę była? Kto nauczył ją tego wszystkiego co potrafiła? Te pytania zadawali jej wszyscy wokół. Nikt jednak nie poznał prawdy dotyczącej tej tajemniczej dziewczyny. Miała ona sekret, którego nie mogła zdradzić nikomu. A wszystko to ze względu na "większe dobro".

Po miesiącu nieobecności Vivien wraca do Toronto. Wszyscy są przekonani, że w końcu poukładała swoje życie. Że ruszyła dalej. Tyle że Vivien już nie jest tą samą dziewczyną. Ukrywa prawdę o studiach, unika trudnych pytań i próbuje ignorować fakt, że widok Archera wciąż boli tak samo mocno. Zwłaszcza teraz - gdy u jego boku stoi Emma, narzeczona, której Vivien nie potrafi znieść. Archer również nie umie zaakceptować dystansu między nimi. Ani obecności Masona w jej życiu. Kiedy osoby z przeszłości zaczynają wracać, a sekrety wychodzą na powierzchnię, życie Vivien ponownie zamienia się w chaos. Czy Vivien w końcu odnajdzie spokój? Czy będzie jej dane być z jedyną osobą, której nigdy nie przestała kochać? I co się stanie, gdy wszystkie kłamstwa wreszcie wyjdą na jaw?

Seria nieporozumień wymknęła się spod kontroli powodując tragiczną w skutkach lawinę, na która nikt nie był gotowy.

Tak znalazłam swoją bratnią duszę, czy będzie mi pisane żyć pełnią szczęścia czy też będę musiała poświęcić swoją miłość... Mam na imię Calypso i jestem wilkołakiem, należę do watahy Dark Moon, jednej z najpotężniejszej w rejonie Dark Forest dystrykt. Mój ojciec alfa Kane, ma wobec mnie duże wymagania, jako córka Alfy muszę reprezentować watahę najlepiej jak potrafię z czym wiąże się znaleźć odpowiedniego partnera, każdy wilkołak wie że to nie tak działa, to nie my a bogini decyduje kto jest naszym wybrankiem serca. Czy zadowolę ojca i zwiąże się z mężczyzna z odpowiednią rangą czy bogini będzie miała wobec mnie inne zamiary....Czy pojawi się ktoś inny...?!

Nie chcieliście kiedyś czegoś więcej? Od życia... czy czegokolwiek? Ona chciała, chciała być jednocześnie inna i taka sama. Nie mogła, ale przecież to nic nowego. Mogła jednak powiedzieć, że próbowała.

Nie każdy bohater wraca na powierzchnię.

Książka

Zawsze potrafi uchwycić tą jedną wyjątkową chwilę. Uwiecznić ją na kliszy swojego aparatu. Kiedy patrzy przez obiektyw dostrzega wszelkie uczucia, myśli i pragnienia. Świetnie czyta z ludzi. Jednak jak to w życiu bywa względem siebie jest zupełnie ślepa. A co się stanie kiedy przysłowiowy ślepy spotka głuchego?

Odkąd stałem się nieśmiertelny, widziałem tylko ją. Dostrzegłem wtedy jak bardzo musi się narażać aby obronić tych, których kocha, bez względu na cenę. Teraz, to ja muszę ją chronić. Póki ona żyje, ja również mam prawo istnieć. Jeżeli by zginęła, ja również padnę i umrę tuż przy jej boku...

"...Nie przejmuj się Mia , każda historia ma swój początek mniej lub bardziej bolesny. Jej koniec napiszemy sami i od nas zależy jak bardzo będziemy cierpieć przy ostatnich stronach opowieści . W obecnej sytuacji nie mogę Ci wiele obiecać ,ale wiem że nie zostaniesz tam długo. Twój pobyt to kwestia czasu ,czasu którego mamy coraz mniej.Zrozum.Postaraj się nie przywiązywać , nie angażować , nie przypominać sobie za wiele. Żyj tak ,żeby koniec był jak najmniej bolesny .To jest początek. Nasz początek ,początek końca pozwól mi uspokoić wyrzuty sumienia i dać nadzieję ..." Łatwo powiedzieć ,ale słowa nigdy nie oddadzą wszystkich emocji , a umysł nie będzie w stanie pojąć rzeczy , które zgotowało dla nas życie. Siedemnastoletnia Mia za sprawą "szatańskiej windy" dostaję się do strefy . Miejsca otoczonego labiryntem gdzie grupa nastolatków walczy każdego dnia o życie, usilnie próbując stworzyć z piekła -raj , ale pozornie uśmiechnięte twarze skrywają więcej bólu, żalu i złości niż mogłoby się wydawać. Nikt nie mówił ,ze będzie łatwo. Mia wie więcej, rozumie więcej ,ale pojedyncze elementy puzzli są bezużytecznie jeżeli nie wiemy jak ma wyglądać cały obraz . Dziewczyna będzie musiała przebyć długą drogę zanim zakończy swoją opowieść. Czy jej to się uda? I jak bardzo będzie musiała cierpieć ? Czy udowodni chłopakom ,że nawet strefa potrafi być przyjemnym miejscem? Pokieruje się uczuciami , czy zdrowym rozsądkiem ? Szczerze ? Sama chciałabym wiedzieć .Najprościej będzie zacząć od początku... || Chcę wdrożyć w życie plan, który ładnych parę miesięcy nie daje mi spokoju i podzielić się z wami moją własną wizją Więźnia labiryntu . Nie wiem czy wam się spodoba ,ale ja już jestem z siebie dumna ,że w końcu przemogłam się i zaczynam publikować na Wattpadzie. Nie pozostało mi nic innego jak zaprosić was i życzyć świetnej zabawy z wszystkimi sztamak

Korona nie zawsze przynosi szczęście. Wiele poświęceń, a jednym z nich jest miłość. Miała nigdy jej nie zaznać. Przegrała, ale czy do końca. Legenda głosi, że ma się odrodzić, aby na nowo pokochać .

Hej! Znacie już pewnie opowieść o tym, że dziewczyna poznaje bohatera, zaprzyjaźniają się... i tak dalej? Na szczęście to nie będzie to. Przeczytacie tu o tym, że ja... A nie, to jednak coś w tym stylu. Ale jedną z różnic jest to, że ja mam dopiero 12 lat, kiepskie poczucie humoru i niespełna rozumu. Chcesz wiedzieć kto będzie opowiadał oprócz mnie? (I dlaczego mu na to pozwoliłam?) No to zapraszam! Komputer, tekst, klawiatura i ja. Godzina, to oczywiście 00:00. A przynajmniej była już jakieś... dwie godziny temu? Całe dwie godziny siedzę nad jednym tekstem, a jeszcze nic... nic... NIE ZASYPIAJ! Jeszcze nie! Przecież musisz wykonać zadanie. (...) Spytał mnie „kim jest prawdziwy bohater?" I niby ja mam mu na to odpowiedzieć? Tak, ja. A przecież do tego trzeba być tym „bohaterem", a ja? Ja jestem tylko zwykłą 12latką... A czy ty wiesz kim jest prawdziwy bohater? Chcesz się dowiedzieć? Czy to osoba z supermocami? Może furą pieniędzy? Drużyną? Doświadczeniem? A może chodzi o coś zupełnie innego...?

Każdy anioł miał plik zasad i swojego człowieka. A jego człowiek dostał bardzo niewiele, choć był najlepszą osobą na tym chorym świecie. Zaledwie dwadzieścia sześć piór, dziewięć tysięcy czterysta dziewięćdziesiąt sześć pocałunków w czoło, dziewięćset dwanaście tysięcy sto dziewięćdziesiąt dwa swoje uśmiechy i trzynaście milionów sześćset osiemdziesiąt dwa tysiące osiemset osiemdziesiąt jego spojrzeń. A potem będzie już tylko nieskończony ocean łez.

❛ [. . . ] Pokochałam go miłością prawdziwą, skrycie marząc o momencie, gdy zabierze mnie do swojej ukochanej Rosji, nie jako daleką kuzynkę, powierniczkę sekretów, zaś jako żonę. I gdy w końcu się doczekałam, zaczęłam rozmyślać o koronie i o tym jakimi będziemy wspaniałymi władcami. Byłam pewna, że nasi poddani nas pokochają. Teraz mam czterdzieści sześć lat, za sobą wiele błędów i pomyłek, jednak jestem przekonana, że nigdy nie myliłam się bardziej, niż w tamtej chwili. ❜ ✧ Zbeletryzowana powieść o ostatniej parze monarszej w Rosji, o ludziach, których rozłączyć mogła jedynie śmierć.

Wiersz poświęcony moim byłym dziewczynom

Opowieść przedstawia rodzinę chcącą żyć monotonnym, spokojnym życiem. I takie właśnie posiadają, jednakże w pewnym momencie ich życie drastycznie się zmienia...

- Zniosę dla ciebie wszystko... Jeżeli tylko będziesz mi przypominała dlaczego warto... - Popatrzył mi w oczy a na jego twarzy pojawił się ból. - Są ludzie tacy jak ty którzy zasługują na wiele a nie oczekujecie niczego w zamian. - Uśmiechnęłam się smętnie wyrywając dłoń z jego uścisku. - Są też tacy jak ja dla których robicie wszystko mimo że na to nie zasługujemy... - Złożyłam ostatni pocałunek na jego policzku patrząc mu w oczy ostatni raz. Wsiadłam na ścigacza nie oglądając się za siebie i ruszyłam zostawiając go na zawszę...