Prozapoetycka storie

Chester jest dobrym chłopakiem, zmuszonym do zostania buntownikiem żeby pomóc swojej mamie z problemami finansowymi. Zaczyna handlować narkotykami wraz ze swoim znajomym ze szkoły, zupełnie nieświadomy tego, że ten sam kolega, który pokazał mu szybki sposób na zarobienie pieniędzy, przyczyni się do śmierci jego najlepszego przyjaciela. Pogrążony w żałobie, stąpający w mroku swojego umysłu, poznaje Erikę. Dziewczynę, która zmieni na zawsze jego życie. Nawet wtedy, gdy tragedia wydaje się być nieodwracalna.

„Cztery fundamenty" to pamiętnik duszy, która próbowała przetrwać, zanim nauczyła się żyć. To nie historia z happy endem. To historia z krzykiem. Z ciszą. Z dziwnym śmiechem w środku nocy i pytaniem: czy ja naprawdę istnieję? Czasem duchowo, czasem brutalnie przyziemnie. Czasem będziesz płakać, czasem przewrócisz oczami. Ale jeśli choć raz czułaś, że jesteś za bardzo lub za mało - to miejsce jest dla Ciebie.

fragment: "Z głośników gwałtownie i głośno uderza muzyka. Światło mruga do mnie intensywną czerwienią. Prawie zalotnie. Niemal nienachalnie. Wchodzę tam, bliżej ciebie. Ciasno. Tyle dusz przyszło do sztucznego ukołysania No dalej, maleńkie. No dalej, adamy i ewy, dzień w dzień rzygające rzeczywistością. Chodźcie, a wprawię was w stan permanentnej radości. Nie bójcie się podejść. Nie bójcie się zatracić. Tyle dusz, wpisanych na listę wielkomiejskiego zbawienia."

Opowieść o Kubusiu, który urodził się w latach siedemdziesiątych i tak mu zostało.