Przeszłośc Histoires

Gdzie Duch Drzewa Śliwy i były członek yakuzy uciekają od swojej przeszłości, a gdzieś w tej pogoni odnajdują siebie nawzajem. Gdy amulet ducha wpada w ręce jednego z gangów, ktoś musi go znaleźć zanim na Ziemi znów zapanuje chaos. Czyli: gangi, duch drzewa, yakuza, Japonia no i gejowy romans (z naciskiem bardziej na plot)

Bartłomiej to młodociany degenerat wychowujący się w 16-wieczniej Polsce. Przez błędy przeszłości jest teraz zmuszony cały czas oglądać się za siebie i nie raz walczyć o swoje życie na trakcie. Krwawy Miecz to historia w której znajdą sie zarówno Krzyżacy, kozacy, Prusi a także polska szlachta i chłopstwo a pomiędzy tym wszystkim wyląduje Bartłomiej, który w walce o swoje życie przelewać będzie zmuszony krew wrogów.

Vivi przeprowadza się do Londynu z nadzieją zapomnienia o przeszłości. Jednak o niej nie da się zapomnieć. Zayn chcę odkryć tajemnice dziewczyny, które pragnie ukryć. Czy Vivi podoła problemom z przeszłości? Czy pozwoli Zayn'owi poznać jej sekrety?

Czy jedno przypadkowe spotkanie może sprawić, że już zawsze na widok tej osobny chce ci się krzyczeć, a jej twarz sprawia, że masz najgorsze koszmary z jej udziałem? Jak możemy nazwać te uczucie? Nienawiść? Obrzydzenie? A może tak naprawdę jest to po prostu pożądanie do którego jest nam się tak trudno przyznać? Możemy interpretować to na różne sposoby jednakże ta dwójka ma swój własny, orginalny i nie spotykany. To właśnie oni będą walczyć z nienawiścią jak i pożądaniem do siebie.

Kiedy rodzice osiemnastoletniej Sydney Sanderson dostają propozycję pracy w kanadzie dla najważniejszych w tych rejonach ludzi Syd i jej starszy brat zostają w Orleanie bo praca rodziców nie jest jeszcze na tyle pewna by z nimi lecieli . Lecą na wakacje z sąsiadami między innymi z Gabrielem Miller przyjacielem brata . Chłopak strasznie irytuje oraz denerwuje dziewczynę ale nie to jej naj bardzie przeszkadza. To przeszłość o której nie potrafi zapomnieć... i chyba tak już zostanie. Ale Sydney jeszcze nie wie, kogo pozna na imprezie...

Gdyby Itachi chciał, mógłby zamiast prostego gestu, stuknięcia w czoło, powiedzieć bratu o niej, i kazać mu odszukać dziennik - jedno życie byłoby szczęśliwsze. Na dwa, które beznadziejnie rozbabrane, przepadły i zamieniły się w legendę, której sensu nie pozna jedyna z osób, która znać go powinna. Może jednak nie był geniuszem. Gdyby Kaoru chciała, mogłaby zamiast westchnięcia, wykrzyczeć jego imię. I może to by mu dało więcej sił i nadziei na to, że się jednak uda? Że przetrwa, nie tylko sam w sobie, ale i sam w nowej osobie. I że ona będzie na kartach historii kimś więcej, niż tylko samotną kobietą. Może jednak nie widziała przyszłości. Bo kiedy Kaoru Modegi grzebała patykiem w zwłokach poległych na wojnie kuzynów, Itachi Uchiha tulił brata do siebie i obiecywał, jemu i sobie, że nie dopuści do tego kolejny raz. Kiedy ona rozrzucała wokół siebie kolejne niedorobione klony, on już miał pod sobą oddział ANBU. Bo kiedy ona zyskała rozgłos jako pisarka, on był w swojej rodzinnej wiosce, i przez połowę świata ninja, uznany za potwora. Bo coś poszło nie tak. Chociaż umarli razem.

Słone krople nie płyną już pojedynczymi, eliptycznymi perełkami, lecz srebrzystym strumykiem. Theo obejmuje moją głowę i z uczuciem głaszcze. Kciukiem ociera mokre policzki, nie zważając na to, że zamoczyłam mu opatrunek. Zanurza twarz w moich puszystych włosach. Drażni skórę ciepłym oddechem. Czuję, jakby chodziły po niej mrówki, jakby tym chciał mnie uspokoić. - Powiedz mi, co cię zadręcza. Czasem już samo wypowiedzenie czegoś na głos, nazwanie uczuć, przynosi ulgę, bo wiesz, z czym masz się zmierzyć. Może... może jakoś ci pomogę, zdołam sprawić, abyś w końcu była szczęśliwa. Wolna. [...] - Proszę, powiedz. Możesz mi zaufać. Nie mogę znieść twojego bólu - mężczyzna zatroskanym szeptem przerywa ciszę. - Kiedy cierpisz, czuję się taki bezradny. Chcesz, to możemy razem udźwignąć twój ból. Chociaż jestem typem lekkoducha, to nie zostawię cię nigdy. Nie zranię cię. Obiecuję. Okładkę wykonała @Iamalive01

Zahaczył o moje życie przypadkowo, choć nic podobno nie dzieje się przypadkiem. Niechcący rozgościł się i stanął w poprzek mnie. Gdy patrzyłam na niego moja górna warga całowała dolną. A kiedy znikał, znikali ludzie i kaszel porannego miasta. Pulsuje teraz w moich żyłach. Noszę go rozsianego pod skórą, miliony kawałków rozproszonych w każdej sekundzie snu i czuwania. Miniemy się kiedyś jak dwoje przypadkowych sobie ludzi, choć podobno nic nie dzieje się przypadkiem. Czy tak będzie i tym razem? **** Start: 01.02.2019 Rozdziały będą się pojawiać co dwa tygodnie. Piękną okładkę wykonała @helpfulkatherine.

Jest rok 2156 życie toczy się w wirtualnym świecie. Ludzie nie rozmawiają "twarzą w twarz" tylko za pomocą sztucznej inteligencji MAJI. Życie jest idealne bez wojen, chorób czy konfliktów. Osoby żyjące nie muszą się niczym martwić. Kazdy przeżywa doznania za pomocą swoich hologramów. Dzięki MAJI nie potrzebują bezpośredniej konfrontacji czy relacji między ludzkich. Nikomu niczego nie brakuje, ale czy na pewno? Rodzina Ferenc żyje jak wszyscy pracują i uczą się przy pomocy holo. MAJĄ jest obecna w ich życiu 24 godziny na dobę. Nikt jej nie wyłącza. Lubią swoje spokójne i ułożone życie. W jednym momencie muszą się przeprowadzać. Ojciec rodziny dostał przeniesienie. Nie są tym zachwyceni zwłaszcza matka. Czy rodzina przetrwa kryzys? Pewnego dnia rodzeństwo znajduje przedmiot który może zmienić ich punkt widzenia. Czy wgląd w przeszłość zmieni ich nastawienie? Czy to co odkryją pomoże zrozumieć, że tak naprawdę ludzkość, a w tym oni stracili coś cennego? Czy może zignorują znalezisko i nadal będą żyć w swoim "idealnym" świecie? Jedyny sposób by się przekonać jest zrozumienie pewnego marzenia.... Praca bierze udział w konkursie organizowany przez grupę Insygnia.

Szukać nadziei pośród gwiazd. Błądzić pomiędzy piaskami pustyni. Szukać marzeń w stolicy świątyni. Nic tylko latać. Marzenia pośród płatków duszy zagubiły się. Zanikł też słów piękny dech.

Pan Monteki był tylko oswojonym lisem, który kąsał dłoń dającą miłość. Gryzł, tworząc głębokie rany, a potem próbował je lizać. Sam nie rozumiał swojego zachowania, bo kochał i pokazywał to na różne sposoby, które praktycznie wyginęły w dzisiejszym świecie, ale i tak krzywdził. Był pewien, że w końcu się nauczy bycia dobrym lisem. Pan Monteki już nie żyje. Umarł naturalnie, kiedy oddał serce człowiekowi, który go oswoił, a ten powiedział dość. Pan Monteki teraz gnije od środka, mając nadzieje, że ten jeden człowiek wróci do niego, chociaż pod inną skórą.

Opowieść o skoczku narciarskim, który w przeszłości popełnił wiele błędów, których bardzo żałuje. Czasu już nie cofnie, ale może spróbować naprawić kontakt z dawnymi przyjaciółmi. Sprawa komplikuje się jednak, gdy zakochuje się w skoczku, który jest na niego bardzo zły. Na początku nie daje dopuścić do siebie myśli, że może cokolwiek do niego czuć, jednak już niedługo to zrozumie. Czy po tych wszystkich błędach jakich się dopuścił uda mu się zaznać szczęścia?

Są rzeczy, których nie powinno się dotykać. Są zdarzenia, które nie powinny mieć miejsca. Są też rozmowy, których nie powinno się pamiętać.

Przejść koszmar... A jak już możesz wrócić do normalnego życia, nie chcesz...bo właśnie ten koszmar, stał się twoją codziennością... ------------------ Będąc na dachu zaczynam się rozglądać i teraz wiem dlaczego nie można tu wchodzić... nie ma bramek, więc jeśli spadne to nie będę mogła się niczego przytrzymać. Ale ja i tak podchodzę (bo nie boję się spaść) na sam koniec, na krawędź dachu. Chłodny wietrzyk porusza moimi czarnymi długimi włosami a ja zastanawiam się o różnych rzeczach... o tym co się stało kiedy miałam 9 lat, w moje urodziny... co się stało wcześniej... dotykam mojej bladej skóry która jest pełna blizn, których nie widać dzięki specjalnej maści. Nie wiem kiedy, ale zaczełam płakać i patrzeć na to co mie otacza... wszyscy widzą kolory... a ja szarość i moje łzy.

"Pamiętam, jak niecały tydzień potem wraz z Alexem w ciemnych płaszczach i z wielkimi kapturami na głowach wybraliśmy się na nasz wspólny pogrzeb, w którym brało udział kilkoro naszych znajomych i szef, który nie wyglądał na zmartwionego. Nie przejął się śmiercią dwójki nastolatków, którzy zamiast się uczyć, dorabiali sobie, jako szpiedzy. Kiedy zaś wszyscy się rozeszli, Alex nie był w stanie dłużej powstrzymywać łez. Miał wtedy zaledwie szesnaście lat, a już musiał patrzeć na swój własny grób, mimo że wciąż żył. Mimo że był silny." Mój powrót nie mógł się obejść bez moich ukochanych dzieci <3

Niektóre przyjaźnie zaczynają się przypadkiem - od rozmowy, która miała trwać tylko chwilę, od wspólnego śmiechu, który nagle przestaje być obcy. Kiera i Mia nigdy nie planowały, że staną się dla siebie całym światem. A jednak z czasem między nimi pojawiło się wszystko: zaufanie, sekrety, marzenia i obietnice, które wydawały się niezniszczalne. Dorastanie jednak zmienia ludzi. To, co kiedyś było proste, zaczyna się komplikować, a niewypowiedziane słowa rosną szybciej niż odwaga, by je wypowiedzieć. Gdy życie prowadzi je w różne strony, obie muszą odpowiedzieć sobie na pytanie, czy każda przyjaźń jest na zawsze - czy czasem największą miłością, jaką możemy sobie dać, jest pozwolenie komuś odejść. „Między nami wszystko" to poruszająca opowieść o bliskości, która kształtuje nas na całe życie. O wspomnieniach, które nie znikają, i o relacjach, które zostają w nas nawet wtedy, gdy wszystko się zmienia. Dla mojej przyjaciółki która jest ze mną na dobre i złe...Kochana ta historia jest o nas

I zdarzyło się tak raz, że była sobie poetka która tego, czego nie mogła powiedzieć - zapisała. Luźne myśli nagle związały się w krótkie wiersze przepełnione miłością milczącą, wiecznie nieskończoną i niespełnioną.

Tracimy ludzi których kochamy... W ułamku sekund znikamy z powierzchni tej planety... Nikt już o nas nie pamięta... Umierasz dla tego życia, ale odradzasz się na nowo... Dla nich. Nie masz już nic, dawna tożsamość spłonęła i została przysypana ziemią, tak, jak Twoja trumna... Jesteś częścią nas... A my jesteśmy cieniem... Pustką i tajemnicą...

Dla wyrozumiałych, bo to historie pisane kiedy autor miał 8 lat. Z powodu zamknięcia forum z jego opowieściami dziś pozostają tutaj już tylko wspomnieniem. Każdy z nas umie wiele wspaniałych rzeczy, jednak niektóre są w nas tak bardzo uśpione, że dopiero bardzo straszne wydarzenia w naszym życiu umieją je przebudzić. Pamiętajcie, wy co kroczycie w ciemności, nigdy nie traćcie nadziei.

Lucy to piękna 20-latka to czym się zajmuje jest spowodowane przez jej męża , ma córeczkę anię i z każdym dniem boi się czy podczas jej nie obecności nic jej się nie stanie . Alex to przystojny brunet z czekoladowymi oczami jest bardzo agresywny i często nie panuje nad tym mimo to jego życie nie było proste i wciąż walczy z problemami z przeszłości , ma dziewczyny na 1 noc i wedłóg niekturych jest uzależniony od imprez i zaliczania co noc innej laski Z jakimi problemami borykają się ci dwojga ? Jak się poznają i czy będzie to związane z pracą Lucy ? Co sie stanie z ich znajomością i czy Lucy i Ania są zagrożone ? Zapraszam do czytania! :D