Psikoloji cerita

*Çeviridir. *** Kıyametin ölüm meleği, istemeden de olsa ölüme mahkum aşağılık bir prensin bedenine girmiştir. Yeni hayatını en iyi şekilde geçirmenin yolunun amaçsız ve özgürce yaşamak olduğuna karar verir. Sorunsuz, rahat bir hayat, işte geliyor! Ama elbette, okuduğu romanın sayfalarından, kahraman tam karşısında durmaktadır. "Soren Rosenbaum," dedi adam, kılıcı altında parıldayarak. "Sen de kimsin be?" ***

yalnızlık neydi? insana neyi hissettiriyordu? bir şarkı sözü müydü ya da onlarca insanın içinde kaybolmak mıydı? içinde birikmiş onlarca söz, kafanda dönen yüzlerce düşünce miydi? ben Gece... o kadar yalnızım ki, gökyüzündeki yıldızlar bile beni aydınlatmıyor. söyleyecek çok şeyim var ama içimde birikiyor...

Bir otel odası... Her şeyin başladığı, sanırım biteceği yer. Kendisinin tesadüflere ve şansa inanmadığını düşündüğümüz Mimar Pamir Kalender'in, düştüğü bir aşk hikâyesi... Koca kâinatta adına milyonlarca betimlenen sözcüğün; üzerine kitaplar, filmler ve şarkılar yazılan destansı duygunun karmaşasında kaybolur. Yıllarca kendine ve sıkıcı çevresine büyük konuşarak aşkın gerçekliğini lekeleyen, ciddiyetsiz yaklaşan Pamir Kalender'in, kapitalist ve samimiyetsiz kılıfından aşkla kurtulduğu bir otel odası...

30.03.2012 bu gün Ecrinin 4. yaş günüydü peki bu gün neden doğum değilde ölüm günü oldu? -"Anne ben neyden paystamı hala kesemezim." + "Çünkü kızım babanı bekliyoruz." -"Ama baybam hiç doğum günüme celmedi." + "Ya gelirse kızım,bekleyelim biraz daha olur mu?" -"Celirse eker ben çok muzlu olurum." + "Muzlu değil kızım mutlu." -"Anne zayen bir tek sen vaysın bir şey olmaski." + "Evet kızım bir tek ben varım." Hepsi gerçek hayattan uyarlansada bazı karakterlerin isimleri ve soy adları farklıdır.Neredeyse bütün kitap gerçek olsada aile konuları buraya açılamayacağı için aile konuları kurgu olacaktır.Kitabın sonları tamamen kurgudur.

Kabus yerine gerçek, gerçek yerine rüya oluyor hayatım burada. Kaybolan zaman ve cevapsız sorular kaplıyor içimi. Bazen yüzlerce soru oluşuyor ama tek bir cevap bile bulamıyor insan. Bazense iki cevap arasında kendini bitiriyorum. Tanıdıklar yabacı oluyor birer birer. Soğuk oturaklar, daha da soğuk duygular. Sorular durağında bekliyorum ama cevaplar asla uğramıyor. Yoruluyorum... Geceleri uyuyamıyorum ve sabahlarım kabus oluyor.

Saçma

Psikoloji

Ex nihilo nihil fit.

Peşi sıra tekrarlanan rutinlerin olduğu yaşamın, beraberinde bir yıkımın getirmesi âşikardır.

Bazı insanlar bir kere sever. Ve hayatlarının geri kalanını, o ilk ve son aşkın enkazını toplayarak geçirir. Ahraz, o insanlardan biri. Dünyayı kazandı ama ruhunu lise bahçesinde unuttu. Başarının en parlak ışıklarının bile bir kalpteki karanlığı aydınlatamadığını anlatan bu roman, kaybetmenin aslında ne anlama geldiğini sorguluyor.