Истории Psychologia

"Świat bez instrukcji" to opowieść o życiu, które rzadko daje gotowe odpowiedzi. To przestrzeń refleksji nad tym, co niewidoczne na pierwszy rzut oka - emocjami, wyborami i kosztami, które ponosimy nie zawsze świadomie. Książka dla tych, którzy szukają zrozumienia, a nie prostych rozwiązań.

Laura jest młodą i ambitną kobietą. Marzenia skrzętnie zapisuje na kartce i realizuje każdego dnia. Ma kochających rodziców, przyjaciółkę i faceta, którego często stawia na piedestale. W końcu, gdy jej oczy się otwierają, poznaje jego jego brata Doriana. Mężczyzna prowadzi własną firmę, odziedziczoną po zmarłym ojcu, a jedyne bliskie mu osoby to mama i przyjaciel. Gdy dochodzi do wypadku a ich znajomość się rozwija, nagle cały spokój wokół znika. Laura zaczyna marzyć, aby kolejne dni zniknęły, a Dorian próbuje uchronić ją na wszystkie możliwe sposoby. Czy im się uda? Czy ktoś celowo wchodzi im w drogę? Czy aby na pewno pisane jest im spełniać marzenia razem?

W przykurzonym pubie na rogu małej ulicy, z dala od zgiełku świata, spotyka się codzienność tych, którzy przeżyli już swoje - i tych, którzy jeszcze nie wiedzą, co ich czeka. Jedni przychodzą po wódkę, inni po rozmowę. Czasem jedno zamienia się w drugie. A przy wspólnym stole łatwiej śmiać się z życia, które często nie śmieszy wcale. To nie jest opowieść o bohaterach. To opowieść o ludziach - takich, jakich mijasz codziennie, ale nigdy nie poznajesz naprawdę. Przyszłam tu trochę z przypadku, trochę z potrzeby. A potem zostałam - Bo mogłam być sobą nawet jeśli czasem sama nie wiedziałam, co to znaczy.

Interesujesz się psychiatrią? Chcesz dowiedzieć się więcej o chorobach psychicznych? To idealna książka dla ciebie!

Jest to książka pisana Luzino przez modą dyslektyczkę opowiada o problemach idiotyzmach i pomówieniach względem dysleksji czasem lekko humorystyczna, ale nie oczekujmy komedii, bo komedią jest traktowanie dyslektyków w polskich szkołach, więc jeśli ktoś nie lubi polskiej oświaty, to zapraszam. ;)

-Po prostu wyjdź... proszę. -Ale... -Nie. - uniosłam dłonie w geście pokazania mu aby zaprzestał. Z trudem przełknęłam ślinę i nerwowo kręcę głową - Nie mogę, nie chcę tego słuchać. - zakrywam dłońmi uszy gorączkowo rozglądając się na boki. Wszędzie tylko nie w jego oczy. -Proszę cię, wysłuchaj mnie. Nan ja chciałem tylko.. -Nie! Przestań natychmiast i nie proś mnie już o nic więcej. Nigdy. -Daj mi dokończyć! -Nie Nate! Wyjdź, proszę cię, zrób to dla mnie... - próbowałam. Tak bardzo starałam się nie płakać. Nie przy nim. Jednak moja zapora pękała wraz z każdą minutą jego toksycznej obecności. Niekontrolowana fala łez popłynęła po mojej twarzy, niczym deszcz z wielkich, ciemnych chmur, czekający na upadek. Wiedziałam, że nie dam mu szansy na wytłumaczenie, tu nie było co tłumaczyć, lecz w głębi serca pragnęłam, krzyczałam i błagałam by został! Żeby złapał mnie za nadgarstki, spojrzał głęboko w oczy i zapewnił, że to tylko zły sen. Ukoił w bólu i utulił w geście troski. Chciałam by pokazał, że jest tu ze mną i dla mnie, a tym czasem jedyne co widziałam to jego sylwetka znikająca za dużymi, drewnianymi drzwiami. Zrobił to o co go prosiłam... Nie został...

Filip nie potrafi przebywać w domu, gdzie niemal codziennie odbywają się awantury z udziałem jego matki i jej wiecznie pijanego narzeczonego. Szuka pomocy u przyjaciółki rodziny, czterdziestopięcioletniej Nadziei. To ona uczy go wszystkiego co potrzebne mu jest do życia zastępując matkę. Jednocześnie zostaje dyrektorka liceum artystycznego, gdzie decyduje się uczęszczać Filip. Ich relacja przez tragedie rodzinna zostaje wystawiona na ciężka próbę. Igły i kolce to opowieść o smutnym dojrzewaniu, wkraczaniu w dorosłość, radzeniu sobie z samotnością i poszukiwaniu swojego prawdziwego ja.

(Okładka będzie edytowana) Nastolatka budzi się pewnego dnia zamknięta w szpitalu psychiatrycznym. Nie pamięta jak ma na imię,jak tu trafiła,jedynie,że przydzielono jej numer sześć. Nie wie,jak dostała ten numer i dlaczego. Dziewczyna,naprawdę Angelina wiodła spokojne życie,miała kochających rodziców i brata.Wszystko zmienia rozwód jej rodziców. Przed atakiem paniki uratował ją tajemniczy mężczyzna,który zabiera ją do swojego domu. Okazuje się, że to ten sam mężczyzna, którego poznała na imprezie urodzinowej swojej koleżanki. Odkrywa też, że on nie jest wcale zainteresowany jej koleżanką, której był wielką miłością. Dziewczyna zapomina jednak, że musi wyciągnąć od niego informacje o jego rzekomej córce i zakochuje się w nim, ale z czasem popada w niebezpieczną obsesję na jego punkcie, przez co on pokazuje jej swoją mroczniejszą stronę...

Inspirowane Demianem Hermanna Hesse. Marianna pochodzi z bogatej rodziny w której wszystko jest idealne. Pewnego dnia ma dosyć nudnego, poukładanego życia. Poznaje pewnego chłopaka przez którego popełnia zbrodnie, szantażowana przez długi czas dziewczyna nie potrafi sama poradzić sobie z obecną sytuacją. Wtedy niespodziewanie na jej drodze ukazuje się Elizabeth. Dziewczyna niezwykle tajemnicza, inteligentna ale i budząca strach. Czy nowa znajoma odmieni całkowicie życie młodszej Marianny?

Peter, mladý obyvateľ Ružomberka, sa snaží vyrovnať so svojou temnou minulosťou a snaží sa zaradiť naspäť do spoločnosti. No sám to nezvládne. Pomôže mu vôbec niekto? Spoznajte osud nešťastného pyromana, ktorý svoje útočisko hľadá práve v ohni. Nájde ho? PS: Určite ešte prebehne úpravami, ktoré však nebudú nijako kľúčové. ► Najlepšie umiestnenie: #1 in General Fiction ◄

Kiedy myślisz,że wszystko jest dobrze,próbujesz poukładać sobie życie-wtedy zjawia się ona. Koszmar który męczy tysiące,jak nie miliony,bądź miliardy ludzi. Depresja. Wszystko,co tu się znajdzie zdarzyło się na prawdę i nie jest fejkiem. Opiszę tą chorobę z mojej perspektywy -Jak ja to przeżywałam, -Dlaczego, -I oczywiście skutki.

fragment tomu opowiadań

Wiersz nieco psychologiczny.

Today, life is fast,faster from day to day,from night to night.Life is as fast as the blink of an eye. When four people ..suddently.. stop for a moment in the locked elevator...whatever see for yourself 🫡 🔥ONE SHOT🔥 ⭐️cover from Pinterest⭐️ ✨️✨️STORY FINISHED✨️

Nie każdy moment, który nas zmienia, jest głośny. Bo czasem to w ciszy nasze myśli stają się najgłośniejsze i powoli niszczą nasz umysł. To historia o powolnym zatracaniu siebie, o masce szczęścia, którą zakładamy dla innych, i o jednym zdaniu, które może stać się początkiem zmiany.

Pewien młodzieniec zastanawiał się nad swoim życiem. Ostatnio nic mu się nie układało i nie wiedział co robić - był w rozsypce. Spacerując usłyszał dźwięk dochodzący między drzewami. Ciekawość wzięła górę i poszedł sprawdzić. Zauważył nieznajomego mężczyznę, który grał na instrumencie i był nietypowo ubrany. Przerwał w momencie i zaczepił chłopaka nawet się do niego nie odwracając - wyczuł jego obecność. Chłopak zastygł nie wiedząc co zrobić... Kim on był? Tego nikt nie wie, lecz było wiadomo, że chciał pomóc chłopcu w trudnej sytuacji i pokazać piękno tego świata.

Opowieść uniwersalna ze względu na fakt, iż historia Athiego, może okazać się również Twoją historią...

Nie licz na smutne żalenie się jakiegoś nastolatka, jak to chce się zabić przez złą ocenę w szkole. Tutaj przeczytasz namiastkę tego jak wygląda dzień pisany depresją, strachem i traumą.

Dany tekst jest zawartością moich myśli,odczuć a być może nawet i intencji względem niektórych osób.Mam nadzieję drodzy czytelnicy że podejdziecie do danego tekstu z pełnym sceptycyzmem,mogąc przy tym skrytykować moje idee oraz twierdzenia o ile w ogóle znajdziecie lukę w moim myśleniu.Mimo tego iż dana treść może doprowadzić do spekulacji oraz kontrowersji tyczących się tego czy dany tekst aby na pewno powinien zostać opublikowany.Mam świadomość tego że dana zawartość może mieć negatywny wpływ na osoby o słabym umyśle to jednakże wierze w to że nie jeden rozdział pobudzi was do myślenia oraz spekulowania nad sensem danego tekstu oraz naszego życia.

Mogę opowiedzieć Ci historie o pewnej dziewczynie? Zapewniam Cię, że z pewnością może Cię do zainteresować, jeżeli lubujesz się w horrorach, albo chorobach psychicznych. Rozluźnij się, usiądź wygodnie, wczuj się i... daj się ponieść swojej wyobraźni, tak abyś czuł ten dreszczyk emocji, po przeczytaniu do końca tej nocy.