Pustka Stories

Nic nie znaczę. Jestem nikim. Żyję w pustce.

kilka słów o słowach.

Dedykowanie tym, którzy przestają być dziećmi, a próbując odszukać w sobie odpowiedzi na nurtujące ich pytania, odnajdują tylko niepewność.

Dni mijają, a ja czuję, jak coś we mnie umiera.

Depresja(...) ''(...)Z tego, co wiem ludzie czasem trafiają w takie stany, przeważnie jesienią, ale trwa to dość krótko, a co mają powiedzieć osoby takie jak ja? Osoby, które są ''uwięzione'' przez taki stan przez tygodnie, miesiące lub lata?(...)'' ''Przy samobójstwie za spust ciągnie zazwyczaj ktoś inny...'' ''Człowiek, który nie popełnia samobójstwa nie znaczy, że wybrał życie. On tylko nie potrafi się zabić...'' lub po prostu zbiór moich myśli + wyjaśnienie na czym polega ta choroba (a przynajmniej staranie się wyjaśnić)

-Czym jest życie? - Nie wiem - Odpowiedział chłopak. Dziewczyna tylko położyła się na trawie i zamknęła oczy

Gdzie starzy przyjaciele prawie zapominają o tym jak pachną, mimo, że siedzą w jednej ławce. ©_Madame; marzec 2021r.

My ludzie żyjemy na Ziemi. Towarzyszą nam jednak nie materialne energie, w które mało kto wierzy. Niektórzy z nas są uwięzienie w bezlitosnej materii, która nas przewyższa. Topimy się wśród uroków bogactwa, pozornie ładnych rzeczy. A może by tak spojrzeć w strefę nie materialności ? No cóż, nie uda Ci się to jeśli będziesz podlegał ludzkim zwyczajom. Nie wierzysz w niewidzialne byty ? Jak zatem chcesz żyć by przeżyć ?

"Chciał być najlepszy, a co za tym szło? Musiał pozbyć się zbędnego balastu, jakim byli bliscy znajomi i iść dalej nie zważając na to co będzie musiał odrzucić. Cel miał uświęcić środki. " "Drzewa, które o tej porze roku mieniły się odcieniami złota, czerwieni i brązu nagle stały się szare. Uczucie porównywalne do zakręcanego powoli kranu. Jego właśnie został odłączony od wody. Jak ptak z powyrywanymi piórami. Zbyt ciężki kamień, żeby puścić nim ,,kaczki", który upadł na samo dno. Zatonięty statek. Kropla spadająca na suchą ziemię. Ścięte kłosy zbóż. Jak... próżnia. Oddzielony od innych."

"Teraz, gdy po wszystkim wszystko stało się niczym" łącznie ze mną, ponieważ co to za osoba, która żyje przeszłością nie może ruszyć dalej ciągle błąka się po tej historii stale szukając wyjaśnienia i wie, że jest to nie do wykonania.

Czytając wszystkie romanse i literaturę piękną zastanawiałam się nad miłością nie jednokrotnie. Gdyby ktoś zapytał kogo kocham najbardziej, druga osoba liczyłaby że powiem kogo dokładniej, tak na prawdę nigdy nie było takiej osoby.. nie zapowiadało by się również aby się znalazła..

"Nocny prześladowca" to wiersz, który powstał w nocy z 24/25 sierpnia 2017roku. Rodził się pojedynczymi wersami w mej głowie, kiedy to kolejny raz mierzyłem się ze swoimi Demonami. Po ciemku spisany jako pojedyncze wersy, słowa, myśli, ukształtowany i dokończony nad ranem. Wiersz ten opowiada o Nocnym prześladowcy, który jest niezwykle uparty, chciwy, brutalny. Poza tym, mocuje się do człowieka za pomocą bardzo mocnego i trwałego kleju. Zapraszam do lektury.

Zbiór pseudointelektualnych wierszy i wybuchów emocji, które chciałam wykrzyczeć w pustkę, ale zapomniałam, że void nigdy nie słucha. Zamieszczane nieregularnie, po prostu muszę się wygadać.

Coś...

Powrót którego nie chciałem

Akwarium, bo znajdziecie tu wszystko. Bez początku ani końca.

Los nigdy nie był dla niego łaskaw... postanowił go zatem odmienić.

Pusty ale z żarem

Co byście zrobili, gdybyście nagle obudzili się i nic nie pamiętali? Jedyne co pamiętacie to zdarzenia sprzed kilku lat i wiecie o tym, a w koło wszyscy cię znają. Strach, pustka, niezrozumienie - próba przypomnienia sobie choćby jednej dobrej rzeczy. Te emocje towarzyszą mi, straciłam pamięć - nie wiem jak, nie wiem gdzie... *historia nie jest prawdziwa.