Reenkarnasyon Stories

Orduda vasat bir teğmenden başka bir şey değildim. Elimden geleni yapsamda.. bir yerde özgüvenim bana yetmeyi artık bırakmıştı. Bir gün, gittiğim bir görevde uyarılmadığım için bastığım bir mayın sonrasında olan hiçbir şeyi hatırlamıyorum. Tek bildiğim, lisedeyken okumuş olduğum bir romana reenkarne olduğum. Ben Elle Nancy Galler olmuştum. Yani, siyah kuğunun temsilcisi ve iki rahibe gelinden birisi..

[|Hajime IwaizumixTōru Oikawa|] ❝Belki de geçmiş hayatımda işlediğim günahların acısını şimdi çekiyordum.❞ Reenkarnasyon: Reenkarnasyon veya ruh göçü, ruhun sürekli olarak tekrar bedenlendiğine inanan spiritüalistlerin bu olaya verdiği addır. [AU] [BxB][yaoi] [iwaoi][haikyuu!] [Çok kısa bölümler] [Reenkarnasyon][angst]

"Ölüm bizi ayıramadı... Ama aşkımız dünyayı yıkacak." Meyruhn Kasabası'na adım attığımda, geçmişimin sadece bir kabustan ibaret olduğunu sanmıştım. Yanılmışım. Ben İdil. Bir doktorum. Bir yabancıyım. Ve ölümle dans eden bir ruhun - Seleneia'nın - yeniden doğmuş yankısıyım. Kieran, gözlerime her baktığında kaybettiği aşkını görüyor. Ama ya ben? Gerçekten onun sevdiği kadın mıyım? Yoksa sadece bir lanetin devamı, intikam için seçilmiş bir silah mıyım? Geceleri kan kokusuyla uyanıyorum. Rüyalarımda, bir bıçağın soğukluğu tenime işliyor. Ve Kieran'ın fısıltısı, zihnimin derinliklerine kazınıyor: "Bedenin onlara ait olabilir... ama ruhun bana ait." Bu kasabada sırlar uyuyor. Gölgeyle mühürlenmiş yeminler, zamanı bekliyor. Aşkın, ölümle; inancın, lanetle sınandığı bu hikâyede herkesin bir bedeli var. Hiçlik geri dönüyor. Ve hiçbir ruh, kaderinden kaçamayacak.

Acıyla ölen bir matematikçinin zavallı ruhu Mine isimli bir kızda yeniden hayat bulur geçmişinin acısını hala ruhunda hisseden Hypatia insanlıktan nefret etmeye başlar ölümünden insanoğlunu suçlayan Hypatia intikam için yemin içer

Bu hikaye Estee'nin ölümünden uyanmasıyla başlar. Reenkarnason yaşamış ve yeni bir dünyada uyanmıştır. Okuduğu kitabın içinde. Peki bu dünyadaki bütün zorluklara rağmen hayatta kalabilecek midir?

Eldermere'ye hoş geldiniz. Burada insanlar ölmez, yalnızca hatırlanır. Kasabaya yeni gelen herkes huzuru bulur-ta ki rüyalar başlayana kadar. Geçmişe ait olmayan anılar, ormanda kaybolan insanlar ve birbirini tanıyormuş gibi hisseden iki yabancı... The Town That Remembers, aşkın bir lanete, hatırlamanın bir cezaya dönüştüğü bir kasabada, kurtuluşun bedelini soruyor. Çünkü bazı ruhlar asla gitmez.

Moda burnun da bir adam Ucu sızlarken ruhumun Kıyısında buldum kendimi Kıyısında Tam da şu anda duygularımın tam kıyısında Ben yok burada ben yok kayıp Sen tam da karşımda Moda burnun da bir adam Soluğumun tam ucunda Oturuyorum sıkışıyorum kendime Susmalarıma soktum kelimelerimi En derinlere kıyısında tam şu anda Denizin en dibinde bir çukur kazıp Dalgalara boğdum kendimi Sense karşımda moda burnunda bir adam Hayallerin mi satılık çözemiyorum Kayalaramı bağlasak duyguları Bilemiyorum Ben burada yok ben kayıp Sızlarken ucu sözlerimin Titrer yine ellerim Ellerim soğuk Ellerim yok Mevsimse yazı andıran bir güz Kandırıyorum kendimi Nazlıyorum bende ki beni Kaçmak istemez iken Saklanıyorum dalgaların vurduğu Kapatıyorum kıyısını ruhumun Sen karşımda moda burnunda bir adam Gülüşün sıcak estirir Mevsim mi demiştim Aylardan aralık sonu

Minerva, dünyaya yalnız gelen bir çocuktu. Ve öyle sanıyordu ki yalnız da ölecekti. Ama hayat, bir çarpışmayla son bulmadı; asıl orada başladı. Zincirlerle örülü bir kader, küllerinden doğan bir kimlik ve bir daha asla göremeyeceği bir annenin kanıyla yazılmış duası... Minerva artık sadece sokaklarda hayatta kalmaya çalışan bir kız değil; o, büyünün hüküm sürdüğü bir dünyada şeytanlaşmış soy olan Decterx ailesinin varisi olan Leonardo Decterx 'in kayıp kızıydı..... İkinci yaşamında annesinin ölümüne neden olan kişilerden intikamını almaya ant içmişti. Ama kendi geçmişi kadar karanlık bir gerçeği hâlâ bilmiyordu: Bazen gerçek, geçmişten gelen bir yankıdır. Nefretten doğan kin ise geleceğin aynasıdır....

Bir araba kazası sonucunda ölüp başka bir evrende, başka bir bedende okuduğu romanda kötü kadın olarak uyanan Hifa kendisine verilen bu şansı iyi kullanmak ve hayatta kalmak ister.

Arkeoloji bölümü okuyan bir grup staj yapmak üzere Nevşehir'in bir ilçe köyüne gönderilir. Bu köyün adı Sopeli olarak geçer. Sopeli'de henüz yeni kazı çalışmalarına başlanmıştır. Bir vaha üzerinde yapılan bu çalışma ilk başta oldukça kıymetsiz görünürken, staj için gelen grubun araştırmaları üzerine doğaüstü ve paranormal olaylar ile zıvanadan çıkacaktır. Konum bilgisi, olay ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür.