Refleksje Stories

Pod podłogą Kryją się Głupie szczury Zaś nad sufitem Krew wyciśnięta Z mego serca Pomiędzy Na wygodnym fotelu Siedzę ja

Spotykające się skrajności tworzą: a) pełnię b) chaos c) jedność d) wszystkie z powyższych ~ czarno na białym pomiędzy wierszami/słowami ~

Umarła.... ta część mnie, która nie powinna.

Zbiór felietonów na tematy popkulturowe, filmowe, serialowe, książkowe, a także społeczne i psychologiczne. Zapraszam serdecznie TJB

Krótka opowieść przeplatana elementami fantastyki i moimi przemyśleniami

Historie, które mogły się wydarzyć w prawdziwym życiu. Nakłaniające do autorefleksji.

Refleksyjnie

Publikuję ten wiersz, jako oddzielną opowieść, ponieważ uważam, że jest szczególny i chwytający. Myślę, że ukazuje dogłębnie specyficzną prawdę o świecie, w którym żyjemy. Miłego czytania!

O tym jak poznawałem świat.

Nigdy nie pozbędziemy się tego, o czym milczymy. Ucieczka w samotność jest dla nich najgorszym rozwiązaniem, lecz mimo wszystko dalej w to brną. Biegną w różne strony, ale w tym przypadku każda z dróg prowadzi do grobu. A zajmując się cudzymi problemami, zapominamy o swoich. * Okładkę wykonała: czarnepiorko, dziękuję serdecznie!

Wiersze, które będę tu publikować będą różne, zaczynając na tych naprawdę radosnych, a kończąc na depresyjnych. Śmierć, miłość i wojna z samą sobą będą tu na porządku dziennym. Myślę, że każdy znajdzie tu coś dla siebie.

Nie chcę w tych utworach brzmieć, jakbym odkrywała wszystkie tajemnice wszechświata; używać języka, którego mimo finezji nikt nie rozumie; zgrywać nadętej pseudoartystki. Mam zamiar w mojej poezji po prostu przekazać Wam moje rozmyślenia, skłonić Was do refleksji, zainspirować. Więc uśmiechnijcie się i przeczytajcie - nie musicie podniosłym, dramatycznym tonem ani z wymuszonym wdziękiem - a z sercem otwartym na piękno i bolesność świata.

"Wprawdzie nie wynaleziono jeszcze lekarstwa, które umożliwiłoby trwałe wykasowanie chwili słabości z ludzkiego życia, ale wciąż mamy sztukę. Sztukę, która wypowiada za nas słowa o których istnieniu często nie mieliśmy pojęcia" Melancholik, neurotyk, a może osoba skrajnie samotna w swej odrębności? Zbiór przemyśleń osoby wrażliwej, które być może nie wpisują się w kanony tradycyjnej poezji, jednak przyprawiwszy je szczyptą melancholii, można je zaliczyć do pewnej formy sztuki. Formy aż nazbyt bolesnej w swojej autentyczności.

Praca na konkurs literacki pt. "Kto czyta, żyje wielokrotnie". Pierwsze miejsce, moje przemyślenia i refleksje z dawnych lat.

Krótkie przemyślenia na temat ostatnich wydarzeń w moim życiu. Potrzebuje się wygadać, a czasem lepiej wygadać się obcym niż bliskim.

Macie tu okazję przeczytać cudzą poezję i wybuchnąć szczerym śmiechem. Gorąco polecam. Tak gorąco jak temperatura na okładce.

Na odbiciu w lustrze maluje złociste słoneczniki,uśmiechając się na niebiesko. Zatrzymuję chwile na kartach fotografii by móc przeżywać je na nowo. W końcu wszyscy jesteśmy tylko historiami które ktoś czyta.

Zbiór krótkich refleksji, opowiadań o ludzkiej egzystencji, śmierci, samotności itp. Nowe teksty regularnie co kilka dni.

Nie przeraża Cię czasem to wszystko ? Raz wszystko ma sens, a raz nic. Dlaczego wszyscy ludzie są tacy przyziemni ? Nie czujesz się małym człowiekiem po środku wielkich rzeczy ? Jesteśmy tylko zagubionymi nastolatkami. Mało kto akceptuję naszą indywidualność... Ona też tak ma. Poznaj Laurę. Laura jest taka sama jak każdy z nas. Jak ma dać się komuś zrozumieć, kiedy sama się nie rozumie ? Tak samo wstaje rano, do szkoły. Ma mamę, tatę, siostrę, brata. Swoje marzenia, swoje problemy. Jak typowy, szary zjadacz chleba. Na początku jeszcze nie świadoma jak bardzo jej życie niedługo się zmieni. A przecież gorzej miało nie być...

pierdoły oddarte z przecinków