Refleksje cerita

Na odbiciu w lustrze maluje złociste słoneczniki,uśmiechając się na niebiesko. Zatrzymuję chwile na kartach fotografii by móc przeżywać je na nowo. W końcu wszyscy jesteśmy tylko historiami które ktoś czyta.

Nie przeraża Cię czasem to wszystko ? Raz wszystko ma sens, a raz nic. Dlaczego wszyscy ludzie są tacy przyziemni ? Nie czujesz się małym człowiekiem po środku wielkich rzeczy ? Jesteśmy tylko zagubionymi nastolatkami. Mało kto akceptuję naszą indywidualność... Ona też tak ma. Poznaj Laurę. Laura jest taka sama jak każdy z nas. Jak ma dać się komuś zrozumieć, kiedy sama się nie rozumie ? Tak samo wstaje rano, do szkoły. Ma mamę, tatę, siostrę, brata. Swoje marzenia, swoje problemy. Jak typowy, szary zjadacz chleba. Na początku jeszcze nie świadoma jak bardzo jej życie niedługo się zmieni. A przecież gorzej miało nie być...

Cykl wpisów o różnej treści. Ciąg myśli zlanych na klawiaturę komputera - papier zarezerwowany jest dla tych bardziej intymnych. Może z czasem ośmielę się przenieść część z nich na wirtualne karty....

Zanim przeczytasz, zamknij oczy. Zanim przeczytasz, zawrzyj usta. Zanim przeczytasz zatkaj uszy. I nie otwieraj, nie rozwieraj oraz nie odtykaj aż do końca.

Wiersze, które będę tu publikować będą różne, zaczynając na tych naprawdę radosnych, a kończąc na depresyjnych. Śmierć, miłość i wojna z samą sobą będą tu na porządku dziennym. Myślę, że każdy znajdzie tu coś dla siebie.

On, dopiero co eks żołnierz po powrocie z ostatniej misji, Ona niedoszła ofiara gwałtu, mieszkająca z bratem, przyjacielem głównego bohatera , bojąca się dużych mężczyzn i dotyku, kochająca tylko jednego mężczyznę. Czy oboje stawią czoła demonom po tym co przeżyli, na tyle by uchronić siebie na wzajem ...? *** Tylko bardzo silna osoba potrafi wszystkiemu sprostać... *** Uwaga: Opowiadanie dla osób 18+, zawiera sceny intymne i wulgaryzmy.

Umarła.... ta część mnie, która nie powinna.

Każdy ma w sobie jakieś demony. Ja mam wilka.

Kolejny rok za mną. Co przyniesie nowy? Czy okaże się lepszym od poprzedniego? Moje osobiste przemyślenia na temat przyszłości, marzeń, postanowień i rzeczy niemożliwych

"Wprawdzie nie wynaleziono jeszcze lekarstwa, które umożliwiłoby trwałe wykasowanie chwili słabości z ludzkiego życia, ale wciąż mamy sztukę. Sztukę, która wypowiada za nas słowa o których istnieniu często nie mieliśmy pojęcia" Melancholik, neurotyk, a może osoba skrajnie samotna w swej odrębności? Zbiór przemyśleń osoby wrażliwej, które być może nie wpisują się w kanony tradycyjnej poezji, jednak przyprawiwszy je szczyptą melancholii, można je zaliczyć do pewnej formy sztuki. Formy aż nazbyt bolesnej w swojej autentyczności.

Na pomysł na to opowiadanie wpadłem na lekcji matematyki. Jestem bardzo słabym matematykiem, więc jest to nieco dziwne.

Spotykające się skrajności tworzą: a) pełnię b) chaos c) jedność d) wszystkie z powyższych ~ czarno na białym pomiędzy wierszami/słowami ~

O tym jak poznawałem świat.

Zbiór felietonów na tematy popkulturowe, filmowe, serialowe, książkowe, a także społeczne i psychologiczne. Zapraszam serdecznie TJB

Publikuję ten wiersz, jako oddzielną opowieść, ponieważ uważam, że jest szczególny i chwytający. Myślę, że ukazuje dogłębnie specyficzną prawdę o świecie, w którym żyjemy. Miłego czytania!

Macie tu okazję przeczytać cudzą poezję i wybuchnąć szczerym śmiechem. Gorąco polecam. Tak gorąco jak temperatura na okładce.

Praca na konkurs literacki pt. "Kto czyta, żyje wielokrotnie". Pierwsze miejsce, moje przemyślenia i refleksje z dawnych lat.

Historie, które mogły się wydarzyć w prawdziwym życiu. Nakłaniające do autorefleksji.

Hej, jeśli masz ochotę poczytać trochę wypocin licealisty, to jest: "wierszydeł" i różnego rodzaju przemyśleń, sentencji, to serdecznie zapraszam! :)