Romantizm mga kuwento

Siz: Merhaba Atahan. Siz: Gökçe ben, kardeşinin en yakın arkadaşı. Siz: Numaranı da ondan aldım. Siz: Ege'nin telefonu bizde kalmış. Malum okul da tatilde, veremem. Siz: Evinize gelmeyi de düşündüm ama haber vermeden rahatsızlık vermek istemedim. Siz: Ona söyler misin yarın bana gelsin. (20:21) 0532*: Merhaba, olur söylerim. (23:07) ***

Arkadaşının kuzeni olan yiğitten hoşlanan esin arkadaşından numarasını alıp ona yazar ve aralarında olan çekişmeli iletişim başlar.

"Seninle evlenmem karşılığında bana ne verilmesi gerektiğini ve bana ne kadar ödemen gerektiğini dikkatlice düşün. Zor değil." Kurtuluşu için ne ödemesi gerekiyor Bu dünyada en nefret ettiği şeydi. * * * Noah kurtuluşunun denize düşmesini şaşkınlıkla izledi. "Olivia!!" Topallıyordu, kanıyordu ve ölüyordu. Ancak o zaman onun varlığının zaten kurtuluş olduğunu anladı. Kurtuluşun bedeli onun tarafından değil...kendisi tarafından ödenmeliydi.

1894 kışı, Alpler'de zamanı durdurmuştu. Kar fırtınası dünyayla tüm bağları koparırken, unutulmuş bir malikâne iki yabancıyı bir araya getirir. Bozuk saatleri onarmak için gelen suskun usta Julian, zamanı kontrol edebileceğine inanır. Tozlu raflar arasında kayıp mektupları saklayan arşivci Adeline ise zamanın ardında bıraktığı izlere. Fırtına dışarıyı sustururken, malikânenin içinde sırlar uyanır. Saatler yeniden işlemeye başladığında, kalpler çoktan geri dönülmez bir ritme girmiştir. Zamanın sustuğu yerde, aşk konuşur.

Babalarının geçmişte yaktığı canın bedeli, Efsun'un annesinden ödenir. Bir cinayet, iki aileyi savaşın eşiğine getirir. Barış için seçilen iki isim vardır: Efsun ve Yaman. Bu Hikâye; acıyla büyüyen kızın. öfkeyle yoğrulmuş adamın, kinle başlayan ama aşkla alevlenen kaderin hikâyesidir. Bazı hesaplar kanla kapanır. Bazılarıysa... aşkla cezasını çeker.

Ilgaz Şahir, hayatını voleybola adamış, kendi ayaklarının üstünde durmaya alışmış bir lise öğrencisidir. En yakın arkadaşı Bade'nin, hoşlandığını bile itiraf edemediği Kaan yüzünden futbol takımıyla istemeden iç içe girer. Gösteri projesi, Ilgaz'ı Asil'le beklenmedik bir eşleşmeye, Bade'yi duygularıyla yüzleşmeye, Kaan'ı ise sürekli kaçtığı şeyin ortasına sürükler. Bu karmaşanın içinde Demir Sancar Koçhan vardır; lafını sakınmayan, özür dilemeyen ve Ilgaz'la ilk andan itibaren ters düşen biri. Herkesin birine yaklaştığı bu süreçte Ilgaz için bazı insanlar sadece gürültü, bazıları geçici bir ortaklık, bazılarıysa adını koyamadığı bir gerilimden ibarettir. Kimin hikâyede gerçekten kalacağı ise başta hiç belli değildir.

Gölge ülkesini yöneten mafya lideri Kartal Emir Kıran ve Arslan Demir Kıran kardeşler ile ülkeye sınır komşusu olan Marthapol ülkesinin yöneticisi Emily Doria hali hazırda kanlı bıçaklıyken, Brain kod adlı ve gerçekte Kartal Emir Kıran'ın karısı olan Feryal Kıran, Gölge ülkesini silah yönünden savunmasız bırakıp Marthapol ve Gölge arasında savaş yaşanmasına zemin hazırlar

umarım beğenirsiniz 🤍🌸

Beyin unuturdu. Bir şeyi hafızasından tamamen siler, onu hiç yaşanmamış sayardı. Ama kalp unutmaz, hatırlardı. Unutamazdı, yapılan küçücük bir iyiliği, dudaklarında gülümseme oluşturan bir olayı ve en çok da ruhuna dokunan değerli bir kişiyi. Kalp unutmayı çalışır, görmezden gelir kendini kandırdı. Ama hissederdi, tanıdık bir dokunuşu, bir kokuyu veya bir bakışı. İşte kalp ve beynin savaşı burada başlardı. Kimin kazanacağı hiçbir zaman bilinmezdi. Onların hikayeside tam bu noktada başlamıştı. Birbirine sevgi ve bağlılık ile bağlı olan iki ruh vardı. Bu tutkulu ve aşk dolu bedenler en uzak notaların en uyumlu nağmeleriydi. Biri hatırlamayı seçmiş diğeri unutmaya zorlanmıştı. Ama ikisininde kaderleri birbirine mühürlüydü. Akıl unutsa bile kalp hissederdi.

Eli, elime değince meftunu olmuştum.

0542***: Şu an neden Nuriye'nin kızı Şeyma'nın sevgilisinin konuşulduğu grupta olduğumu sorguluyorum Hatunum: Çünkü gülümüz balımız güzelimiz öyle istedi 0542***: Peki ben ne alaka Siz: Siktir et ya Siz: Kasma birader ****************** Küfür ve argo içerir. *Tüm hakları bana aittir.*

Gündüz adaletin sesi, gece yeraltının hükmü. Lara Aras genç bir savcı. Şehir onu dosyalar, kanunlar ve mahkeme salonlarıyla tanıyor. Ama geceleri... kimsenin yüzünü görmediği bir patron var: Gece. Aynı şehirde iki hayat. Aynı elde hem imza hem hüküm. Gerçek ortaya çıkarsa, ya adalet çökecek... ya gece hüküm sürecek.

Anlaştum rüzgar ile esmesun ayruluk diye

Karanlık bazen dışarıda değildir insanın içindedir. Alara, her gece aynı kâbusun içinde boğulurken, gerçeğin rüyalar kadar ürkütücü olabileceğini öğreniyor. Çizimlerinde huzur ararken, ellerine sinen mürekkep artık bir sığınak değil, geçmişin izlerine dönüşüyor. Babasının gölgesiyle dolu bir evde, sessiz bir savaş veriyor. Her kelimesi susturulmuş, her hayali yargılanmış bir kız... Ama içindeki ses artık susmak istemiyor. Karanlık onu çağırıyor - belki yok etmek, belki de özgür bırakmak için. Bir gün her şey değişiyor. Bir yabancının sesi, alışık olmadığı bir sıcaklık ve kalbinde uzun zamandır hissetmediği bir titreşim... Belki bu kez kader, sadece acı yazmak istemiyor. Ama aşk, bazen bir kurtuluş değil; yeni bir sınavdır. Ve Alara, karanlığın içinde bir ışık bulduğunda, o ışığın her şeyi yakabileceğini çok geç fark edecek. Karanlık başlıyor ama bu kez içinde bir kalp atıyor.

"Işığın koruyucusu ile karanlığın efendisi arasındaki ezeli savaş, masum bir ruhun üzerinde düğümleniyor.Melek Seraphina, saflığın simgesi olan Mila adındaki küçük bir çocuğu ne pahasına olursa olsun korumakla görevlendirilmiştir. Ancak bu görev, sadece kutsal bir sorumluluk değil, aynı zamanda karanlık bir sınavdır. Cehennemin en karanlık köşelerinden yükselen ve Seraphina'ya karşı hastalıklı bir takıntı besleyen Şeytan Azazel, Mila'yı ele geçirmek için her yolu deneyecektir.Azazel'in asıl amacı sadece küçük kızı yok etmek değildir; o, Mila'yı bir piyon olarak kullanarak Seraphina'yı kendi karanlığına çekmek ve onu tamamen elde etmek istemektedir. Kutsal görevler, yasak arzular ve masumiyetin ortasında Seraphina, hem Mila'yı hem de kendi ruhunu korumak için en büyük düşmanıyla yüzleşmek zorundadır."

Bir iş yemeğinde konuşulanlardan sıkılıp salladığınız bir numaraya yazıp saçmalarsanız ne olur?

padişahım sen olmasan kimin gelirdim aklına

Dikkat!: bu hikaye +18 ve benzeri unsurlar içermektedir. "İnsan büyük acılara değil, kalbinde biriken çakıl taşlarına yenilir." ... Bazı insanlar bekler. Bazıları uçup uzaklaşır, bazıları olduğu yerde kalır. Kumsal Parsal, insanların kendilerine söyledikleri yalanları dinleyerek yaşamayı seçmiş bir psikiyatristtir. Tunaç Karaulu ise yıllar boyunca gökyüzünde kalmış, yerde kalan bir duyguyu ardında sürüklemiştir. Bu hikâye; aşk sandığımız şeylerle, gerçekten sevmeyi öğrendiğimiz anlar arasındaki mesafeyi anlatır. Karşılıksızlığın alışkanlığa, bekleyişin yanılgıya dönüştüğü yerde başlayan sessiz bir yüzleşmedir. Çakıl Taşları, büyük acılardan değil; fark edilmeden biriken küçük duygulardan, insanın kalbinde taşıdığını sandığı ama aslında taşıdığı için yorulduğu şeylerden söz eder. Çünkü insanı en çok yaralayan, bazen yalnızca kalpte biriken çakıl taşlarıdır.

Ardeşen'in sisli dağlarında, paslı bir çay fabrikasının kalbinde Türkiye'nin yer altı dünyasını yöneten dokuz damar bir araya geliyor: Vikontluk. Ama bu yıl masada bir yabancı var. Babasının faili meçhul cinayetinin izini süren Avukat Başak Karadağ, sadece bir koltuk işgal etmeye değil, bir imparatorluğu hukukun soğuk neşteriyle parçalamaya geliyor. Onun karşısında ise Vikontluk'un en keskin dişlisi, nabzı öldürürken bile hızlanmayan bir cellat duruyor: Sarp Veysel Savran. Bir yanda intikam yemini etmiş bir kadın, diğer yanda vicdanı nasır tutmuş bir infaz makinesi. Hayalet'in gölgesinde başlayan bu oyunun tek bir kuralı var: Masadan kalkan, bedelini kanla öder.

Bir Cellat Yurdu... Çocukluğunu ve gençliğinin baharını yetimhanenin soğuk duvarları arasında yitiren genç bir kadın; Demet Yıldız. Ölüm kadar sessiz, karanlık kadar sabırlı bir adam; Demir Yüceer. Bazı yaralar kanamaz. Bazı yıldızlar sadece karanlıkta parlar. Acımasız bir savaş sonucunda, sönük kalmış bir yıldız. Yas Yıldızı. "Yıldızlar neden hep karanlıkta parlar, biliyor musun?" "Çünkü ışığı hak edecek kadar yanmışlardır."