JOSEBIANCAA
Sa Kaharian ng Luntian, ang dugo ng mga Dayang ay hindi pag-aari ng kanilang sarili-itoy pag-aari ng korona.
Si Dayang Lualhati, ang tanging anak na babae ni Hari Adlaw, ay ipinapakasal sa isang prinsipe mula sa Kaharian ng Ginto-Prinsipe Dakila, isang estrangherong hindi niya kilala at hindi niya mahal. Sa gabing bago ang anunsyo, tumakas siya. Pinutol ang kanyang mahabang buhok. Itinago ang kanyang korona. At nagpakilala bilang Liwanag-isang karaniwang babae sa Barangay ng Liwas, isang nayon sa tabi ng dagat kung saan ang lahat ay may lihim.
Ngunit ang tadhana ay marunong magbiro.
Sa nayong kanyang pinagtataguan, makikilala niya si Lakandula-isang mangingisdang mapagkakatiwalaan, matalino, at may mga matang parang ginto. Hindi niya alam na ang lalaking ito, ang lalaking unti-unting kumukuha ng kanyang puso, ay ang parehong prinsipe na kanyang tinatakas.
At si Dakila? Hindi niya alam na ang babaeng kanyang pinoprotektahan ay ang prinsesa na dapat niyang pakasalan.
Sa mundong puno ng pagtatago, pagkukunwari, at mga lihim na mas madilim pa sa gabi, magtatagpo ang dalawang pusong tumakas sa tadhana. Ngunit kung lumabas na ang katotohanan, ano ang mas matimbang-ang pag-ibig na nabuo sa kasinungalingan, o ang tungkulin na hindi maaaring takasan?
Isang kwento ng pagtakas. Pag-ibig. Pagkakakilanlan. At ang katotohanang minsan, ang korona ay mas mabigat kaysa espada.