Historias de Słońce

Wiersze, tyle że inne tematycznie

24 godziny w których zawarte są zarówno chwile słońca, jak i panowanie księżyca. Światło i ciemność Antagonizmy Szerokie spektrum bodźców 24 wiersze

Auguste, Matt i May trafiają do ośrodka Strażników, by obudzić w sobie więzi ze słońcem, księżycem i gwiazdami oraz nauczyć się magii rytualnej. Pomimo medalionów i przeznaczenia, okazuje się nie być to proste, gdy właśnie opuściły ich wizje, poddając w zwątpienie dobre zamiary założycielek. Jednocześnie cały Ośrodek i Akademia mają ich nie za bohaterów, a za winnych całej sytuacji. Muszą więc zatrzymać rytuał, który szykują Opętani, a który ma pogrążyć cały świat w zagładzie, choć nie wiedzą czego się spodziewać, ani czy w ogóle podołają. Ciężar obowiązków, zła sława i zwątpienie w instytucje, które dotąd wyznaczały im drogę, doprowadzają do zachwiania przyjaźni i nowego spojrzenia na samo Opętanie, które u Auguste zbliża się wielkimi krokami.

Moje przemyślenia

Jakbyś się poczuł, gdybyś dowiedział się, że Księżyc jest człowiekiem tak samo jak ty? Co byś zrobił, gdyby Słońce było twoją ciotką? A wiatr, woda, ogień a może powietrze było twoim sąsiadem? ... Jesteś ciekaw? ... Lea będzie musiała odnaleźć się właśnie w takim świecie. Zobaczmy więc, jak jej pójdzie pogodzenie się z taką rzeczywistością.

Keira Lorens- Ma 17 lat, właśnie skończyła 1 klasę liceum. Na wakacje postanowiła wyjechać na obóz, do Malibu, trwający 2 miesiące. Chciała wyrwać się od całego bałaganu w Nowym Yorku, gdzie mieszka. Dziewczyna nie zbyt lubiana w szkole, wyśmiewana ze względu styl ubierania, stwierdziła, że w te wakacje to się zmieni. Lubi poznawać nowe osoby, nie szuka drugiej połówki. Wakacje mogłyby wydawać się idealne. Ale czy na pewno? PISANE BARDZO SZYBKO❤️ PLANUJE ZAKOŃCZYĆ TO OPOWIADANIE DO KOŃCA SIERPNIA TEGO ROKU💞

zbędny

~schyłek dnia~

---Prolog--- -Siostro, już czas.- Jego głos wybudził ją z rozmyślań. Zbladła. Nie wierzyła, że dojdzie do spełnienia jej najgorszych koszmarów. Chciała zobaczyć miejsce zbrodni, lecz nie mogła. Nie jej kolej na pilnowanie krainy zwanej Estancją. Nie ona o tej porze oświecała swoim jaskrawym blaskiem, pola lasy i królestwa. Zamknęła oczy i wsłuchała się w dźwięki dochodzące znad przestworzy. Do jej uszu dobiegł cichy szept jej dobrego przyjaciela, wiatru. Usłyszała także rozbawiony chlupot wody i najgorsze... Śmiech jej brata. A kiedy Asfostr się śmiał, wiedziała, że jest na przegranej pozycji. Lecz nie chciała pokazywać słabości nie czas. Zamiast tego krzyknęła w przestworza -Jestem gotowa!.

Wyznania miłosne. "Nie jesteś Słońcem, wokół którego chciałabym krążyć. Jesteś pieprzoną planetą w najdalszym zakątku tego wszechświata, a moje życie jest poświęcone misji, aby ją zbadać. "

Każdy z nas inaczej odbiera otaczający nas świat. Jak widzą go osoby z Zespołem Aspergera? Czy zauważają coś, czego nie widzą inni? Czym różnią się nasze światy? [tekst: Toni_Ceo] [okładka: zdjęcie znalezione w internecie, edytowane przez Toni_Ceo]

,,Planeto-heta bez gejshipów" ♡ 🌍🌎🌏 Okładka: @Aiza18kira Scenariusz: Ja (@Sleepy_Rei) Rysunek: Ja (@Sleepy_Rei), @tazanime, @Aiza18kira i inni.^^ Bardziej szczegółowe credity znajdują się na końcu mangi.

Wiersze, które, jak słońce, wschodzą i zachodzą, jaśnieją i pochłaniają światło, jak noc.

Napisałam "Słońce" żeby jeszcze raz przejść tę całą drogę. Miło przejść ją z Tobą towarzyszu, jeśli wiesz o czym mówię. Staję przed ciężkim wyborem. Nie mam pojęcia czy osoba, która jest supłem na końcu tej historii, będzie tam na mnie czekać. Przejdź ją ze mną. Opowiem Ci wszystko, od samego początku. "Mój najbliższy przyjacielu. Piszę, ponieważ okropnie za Tobą tęsknię. Płaczę całymi nocami. Cisza przypomina mi o tym jak zakochaliśmy się w sobie pierwszy raz. I tak bardzo za Tobą tęsknie Mój najbliższy przyjacielu. Piszę, ponieważ okropnie za Tobą tęsknie" F.

Historia dziewczyny stojącej na krawędzi dachu i mierzącej się z ostateczną decyzją. Żyć w nieustającym cierpieniu czy odejść bezpowrotnie? Co doprowadziło ją do tego miejsca? Czym było jej szczęście? Kim tak właściwie jest? Czy odważy się odfrunąć?

światło, które mamy w sobie pozwala nam żyć. Nie pozwólmy, by zgasło. /Oneshot

Gdy poczujesz się smutno, pomyśl, że patrzymy w te same gwiazdy.

Prawdziwe oblicze słońca zachodzącego.:)