Historias de Sadakat

Yirmi yıl önce söylenen tek bir yalan... Koca bir krallığın kaderini değiştirdi. Asteria'da herkes geleceğin kraliçesinin kim olduğunu biliyor. En azından bildiğini sanıyor. Taç giyme törenine kırk gün kala, ölmek üzere olan yaşlı bir hizmetkârın fısıldadığı tek bir cümle ise bütün dengeleri altüst ediyor. "Taç... yanlış başın üzerinde." O andan itibaren sırlar gün yüzüne çıkmaya, dostluklar sınanmaya ve sadakatler parçalanmaya başlıyor. Köyde sıradan bir hayat süren Mira, hiç bilmediği bir geçmişin peşine sürüklenirken; sarayın gözbebeği Prenses Elenya, hayatı boyunca inandığı gerçeklerin birer birer yıkılışına tanık oluyor. Taht için verilen mücadelede asıl soru şudur: İnsanı kraliçe yapan damarlarında dolaşan kan mı... yoksa yaptığı seçimler mi? İhanetlerin, kayıpların, unutulmuş kehanetlerin ve beklenmedik dostlukların gölgesinde tek bir gerçek vardır: Bazı sırlar ortaya çıktığında yalnızca hayatlar değil... Krallıklar da değişir.

Bir imparatorun kanı toprağa düştü, bir lanetin kapıları aralandı. Kanba'nın ölümünden sonra imparatorluk, kendi içinde parçalanmaya başladı. Krallar konuşuyor, generaller savaşıyor... ama hizmetkârlar çoktan görevini aldı. Ve şimdi, gölgede şekillenen eski bir yemin, tüm krallığı sessizce sarmaya başlıyor.

Kardeşiyle birlikte öldü. Ama ondan geriye bir isim kaldı: Vaerion. Geçmişini gömen bir kralın, gerçeği susturarak koruduğu yalanlar ve kanla yazılmış hikâyesi.

Karmaşık duygular , farklı kararlar , yalanlar yalancılar , gerçek , doğru veya yanlış . Kim haklı ki yanlış ? soru işaretleri ile dolu bir hayat sağ çıkabilirmiyiz bilmiyoruz . '' Bana neden yalan söyledin , bana beni incitmiyceni söyledin , herşeyden koruyacağını . Yalan sayılmaz korudun ama kendinden niye korumadın beni ne hakkın vardı bu kadar zarar vermene bana , hayatıma söyle ne hakkın vardı !.'' '' Haklısın .'' '' Bu kadarmı sadece haklısın he bu kadarmı .'' ...

Polat ve Gazel'in tanışması ne kadar saçma olsa da hikayeleri çok dokunaklı ve sürükleyici olacaktı ama onlar bunun farkında değildi.

Gökyüzünden ilham alarak ayrı kalmadığı ışıklar. Neden mektup yazmaya başladığını bilmez. En iyi bildiği şey umutsuzluğun bir rüzgar gibi gelip geçtiğidir. Bazen aceleci tavırlarından dolayı ne kadar süreceğini bilemez.

Kim av, kim avcı? Lerzan, Pamir'in gölgesinde yürüyordu ama ne zaman avcı, ne zaman av olacaklarını bilmiyorlardı. Gücün, ihanetten ince bir çizgiyle ayrıldığı bu dünyada, herkesin bir sırrı vardı. Kan kokan sokaklar, sessiz çığlıklar ve karanlığın içindeki bilinmezlik... Lerzan, geçmişin izlerini sürerken, kendisini bir ölüm kalım oyununun içinde buldu. Ancak unuttuğu bir şey vardı: Bazen gölgeler bile kendi varislerini kendileri seçerdi. Gerçekler gün ışığında mı saklıydı, yoksa karanlığın içinde mi? ➡ İhanet, intikam ve güç savaşlarının iç içe geçtiği bu hikâyede, Lerzan ve Pamir'in kaderine tanık olmaya hazır mısın? Onlarla bir yolculuğa çıkmaya hazırsan, BAŞLIYORUZ... {Gölgelerin Varisi adına sahip ilk kitaptır.} Not: Bu eser, tamamıyla şahsıma ait olup tüm hakları saklıdır. İçeriğinde yer alan karakterler, olaylar, diyaloglar ve mekânlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi, kurum veya olaylarla herhangi bir ilişki kurulması mümkün değildir. Eserin izinsiz olarak kopyalanması, paylaşılması, alıntılanması ya da başka platformlarda yayımlanması 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında suç teşkil eder. Böyle bir durumun tespiti halinde yasal yollara başvurulacaktır.

Az ve öz

"Ben o sofrada hiç yer almadım. Ama her lokmanın acısı boğazımda düğüm." Zerya'nın adı hiçbir aile defterinde yazmadı. O, taş duvarlar arasında fısıldanan bir sır, göz göze gelinemeyen bir geçmişti. Onu sakladılar. Unuttular. Ama kader, saklanmayı bilmez... Yıllar sonra döndüğünde, her taş onu tanıdı. Her göz ondan kaçtı. Annesinden kalan eski bir evin anahtarı, Zerya'ya sadece kapıları değil, yıllardır kilitli tutulan bir hayatı da açtı. Bir babanın adı yasak, bir annenin sessizliği yıkıcıydı. Toprak hala kan kokuyor, dudaklarda bir dua yarım kalıyor. Ve şimdi Zerya, sessizliği yırtmak, kendi hikâyesini yazmak için geri döndü. Ama bu dönüş... ya bir uyanışa, ya da büyük bir yıkıma sebep olacak. Bazen en büyük savaş, kendi adını sahiplenmektir...