Sadnessstory Stories

Cahayaku telah sirna, aku telah bebas dan tidak menderita lagi

This story is the best way to introduce the main character and her situation in her life everyday, the sometimes she home sick at her mom the moment she was guide always in her school journey. This story also was so emotionally in each character and some words in other languages. Some parts of this story is so much painful with situations in character's. Chelsea's POV (Main Character) Nalaman ko sa sarili ko na wag ako mawalan ng pag asa at wag isipin mga bagay na di naman nag papahalaga sa buong pag katao ko at kahit mahirap mga pinagdadaanan ko ay nagawa ko parin na nakapagtapos ng pag aaral ko. Mahirap man na wala sa tabi ko sila mom and dad sa mga nararamdam ko at mga pinagdadaanan ko sa araw araw, alam ko sa sarili kona malakas ako pero diko kaya ipakita at lagi ako natatalo ng weakness ko. Kung sino pa mga kamag anak ko ay sila pa gagawa ng masama at lungkot mga pinagdadaanan ko sa araw araw. Lagi ako sumusuko pero lagi din ako minumulto ng sarili at my mom na kahit anong man mang yari sakin ay wag na wag ako susuko at lagi ako mag dasal sa Diyos para ma protection and guide me every day life. In my life, step by step na nakikita ko discover to my self na kaya ko pala ito, malakas ako pero diko makita sa sarili ko, nalalaman ko pa konti konti mga secret ng mga tao naka paligid sakin. Masakit malaman mga secrets behind it and mga nagawa nila kay Mommy at sa akin kapatid ng mga kamag anak ko. Bakit nila nagagawa yun, dahil kase sakin kaya sinasaktan nila mga mahal ko sa buhay at wala ako kamalay malay yun pala sinapit ni Mommy bago mag sa Kabilang buhay. Step by step din ko nalalaman mga secrets ng family problems at masasamang ginawa nila sa buong family ko.